Супрацоўнікам хуткай даводзіцца працаваць у самых розных сітуацыях. Фота з архіва.
Мінскія работнікі хуткай дапамогі больш не могуць трываць складаных умоваў працы, а таксама нізкіх заробкаў. Яны пачалі кампанію збору подпісаў, каб змяніць становішча. Прычым не толькі ў інтэрнэце, а і ўжывую.
Медыкі параўноўваюць свае мізэрныя зарплаты з фінансаваннем сілавікоў ды іншых прывілеяваных груп, і ў іх апускаюцца рукі.
«Гэты калектыўны зварот выспяваў доўга. Людзі звальняюцца, іх становіцца ўсё меней і меней. А нагрузка на брыгады толькі расце», — расказаў «Нашай Ніве» адзін з каардынатараў збору подпісаў на падстанцыі №4 мінскай службы хуткай дапамогі.
«У брыгадзе мусіць быць чатыры чалавекі. Але насамрэч укамплектаваныя ў нас толькі брыгады рэанімацыі. А вось у БІТ-брыгадах (брыгады інтэнсіўнай тэрапіі — НН), якія выязджаюць, калі няма магчымасці паслаць рэанімацыю, добра, калі едуць у складзе доктар з фельчарам. Часам ездзяць два фельчары. Напрыклад, 31 снежня ў нас на падстанцыі былі тры брыгады ўвогуле па адным чалавеку… Пра санітараў гаворкі не ідзе — іх увогуле амаль што няма. А як удвох праводзіць рэанімацыю?! Былі выпадкі, калі кропельніцу даводзілася трымаць у зубах».
«Я атрымліваю ад 2,2 да 2,7 мільёна рублёў прыкладна за 160 гадзін працы. Гэта адна стаўка», — расказвае ён.
Подпісы пачалі збіраць 24 снежня. На руках у яго больш за 250 подпісаў работнікаў «хуткай», яшчэ дзясяткі подпісаў знаходзяцца ў давераных асобаў.
Поўны тэкст гутаркі чытайце ў сённяшнім нумары папяровага тыднёвіка «Наша Ніва».
