Парадаксальная сітуацыя ў доме, якія ўваходзяць у жылы комплекс «Вівальдзі»: уладальнікі кватэр знаходзяцца ў стане вайны са сваім таварыствам уласнікаў. У прычынах канфлікту разбіралася «Салідарнасць».
Калі Наталля Більдзюк набліжаецца да свайго пад'езда, з яго выходзіць група мужчын з пакетамі і вялікімі сумкамі праз плячо.
— Мы вас любім! — вымаўляе, усміхаючыся, адзін з іх — той, што з чырвоным тварам.
— А я вас не! — раздражнёна рэагуе жанчына.
У адрозненне мужчын, што выйшлі з пад'езда, Наталля — уласнік кватэры ў гэтым доме. За чысціню і цішыню ў сваім жыллі ёй штодня даводзіцца ваяваць з дзясяткамі будаўнікоў, для якіх гэты будынак — толькі месца начлегу.
Наталля Більдзюк распавядае, што на кватэру зарабляла 10 гадоў, возячы беларускі трыкатаж на продажы на Камчатку. Калі назапасілася дастатковая сума, яна адгукнулася на аб'яву аб долевым будаўніцтве жылога комплексу «Вівальдзі» ва Уруччы. Забудоўшчык пазіцыянаваў яго як элітнае жыллё. «Райскі куток у прэстыжным раёне сталіцы», — казаў рэкламны слоган.
Праз год пасля здачы дома жыхары сцвярджаюць, што райскім кутком тут і не пахне.
Прэтэнзіі да забудоўшчыка
Жыхар дома Сяргей Сухарукаў расказвае пра першы непрыемным сюрпрыз, што прыхаваў дольшчыку забудоўшчык.
— Гэты дом павінен быў быць на адзін паверх меншы! У праекце ў нашых дамовах напісана: 18 паверхаў, а не 19. Выканкам з панскага пляча ўзгадніў забудоўшчыку перапраектаванне. Хоць пры чым тут ён? Гэта камерцыйны дом, каго яны павінны спытаць? Дольшчыкаў! Я так разумею, за наш кошт пабудавалі дадатковыя памяшканні? — дзівіцца Сяргей Сухарукаў. — Каля 40 кватэр, дзясятая частка ад усіх, належыць забудоўшчыку. Як так атрымалася?
Кватэры, якія належаць забудоўшчыку на першым і верхнім паверсе, маюць розныя памеры. Так як пентхаўсы прадаюцца цяжка, забудоўшчыку пакуль зручней размяшчаць у іх нанятых будаўнікоў, якія працуюць на іншых аб'ектах, сцвярджаюць жыхары.
— У першым пад'ездзе першы паверх — фактычна інтэрнат, апошні паверх — інтэрнат. У іх пражывае каля 100 непрапісаных чалавек. Улетку выходзяць на лавачку і паляць у майтках, ніжняй бялізне, без маек. Піва п'юць. На 23 лютага мардабой быў. Гэта што — нармальная жыццё? — абураецца Наталля Більдзюк.
«Салідарнасць» звярнулася па каментар да забудоўшчыка. У СТАА «Белы-Роба» адзначылі, што прэтэнзіі жыхароў даўнія, але розныя праверкі ніякіх парушэнняў не выявіла.
— Мы нічога не парушаем — гэта нашы кватэры, якія выкарыстоўваюцца для жылля нашых супрацоўнікаў, — сказалі «Салідарнасці».
Па грунтоўны адказ у прыёмнай параілі звярнуцца да галоўнага інжынера, аднак ён сказаў, што гэтае пытанне не ў яго кампетэнцыі.
Спіс прэтэнзій да таварыства ўласнікаў: высокія тарыфы, загадка з адлічэннямі ў Фонд капрамонту, пажарная бяспека не працуе.
Пасля ўводу дома ў эксплуатацыю ўласнікі кватэр выявілі яшчэ шэраг праблем.
— Мы плацім па камунальных паслугах больш, чым павінны, — упэўнены Сяргей Сухарукаў.
У кватэрах дома па Гарадзецкай, 22 стаяць неабходныя лічыльнікі на ваду і цеплавую энергію, але на камерцыйны ўлік яны не прынятыя. Таварыства ўласнікаў разлічваецца з цяплозабеспячальнай арганізацыяй па праектнай магутнасці, распавядае Сяргей Сухарукаў.
Акрамя таго, Наталля Більдзюк дэманструе дзівацтвы ў сумах за ацяпленне. Яна паказвае дзве жыроўкі за сакавік: сваю і суседкую — пенсіянеркі з 5-га пад'езда. Бабуля заплаціла за ацяпленне сваёй аднапакаёвай кватэры больш, чым сям'я Більдзюк за ацяпленне трохпакаёвай.
Тая самая жыроўка суседкі
— Мы пытаем у таварыстве: адкуль такія лічбы? Нам толькі адказваюць: «Пераразлікі». Хоць лічыльнікі ацяплення не падлучаныя ні ў мяне, ні ў суседкі! — дзівіцца Наталля.
Жыхары скардзяцца на адсутнасць фінансавай празрыстасці. Яны не разумеюць, што адбываецца з грашыма, якія штомесяц адлічваюцца імі ў Фонд капітальна рамонту.
Акрамя таго, жыхары дома не адчуваюць сябе нават у бяспецы. У доме, які сягае ў вышыню 19 паверхаў, устаноўлена аўтаматычная сістэма пажаратушэння. Але з моманту пабудовы дома яна не працуе, сцвярджаюць жыхары.
Хто вінаваты?
Жыхары дома лічаць, што перадумовай усіх іх бед з'яўляецца таварыства ўласнікаў, на якое яны фактычна паўплываць не могуць.
Два з паловай гады таму забудоўшчыкі СТАА «Белы -Роба» і ЗТАА «Зомекс Інвестмент» стварылі Таварыства ўласнікаў «Жылых комплексаў Уручча-4 і Маяк і жылога дома № 43 па праспекце Машэрава», на што на той час мелі права.
Сёння ў кіраванні ТУ знаходзяцца сем жылых дамоў (у тым ліку па вуліцы Гарадзецкай, 22), якія знаходзяцца ў розных раёнах горада.
Аднак паводле змяненняў, унесеных у Жыллёвы кодэкс вясной 2013 года, стварэнне таварыстваў, якія складаюцца з некалькіх жылых дамоў, не дапускаецца. Існуючыя таварыства з некалькіх жылых дамоў, якія знаходзяцца ў розных раёнах, павінны быць расфармаваныя.
Але ТУ, у якое ўваходзіць дом па Гарадзецкай, 22 пераўтварэнні пакуль не закранулі. Прытым што ўласнікі кватэр жылога комплексу «Вівальдзі» даўно дамагаюцца аддзялення, каб мець магчымасць самім вырашыць усе назапашаныя праблемы.
Увасабленнем несправядлівасці для іх стала старшыня таварыства Іна Кавалёва. Яна была прызначаная на гэтую пасаду, калі яшчэ працавала намеснікам дырэктара аднаго з забудоўшчыкаў, распавядаюць яны.
- Старшыня таварыства для нас недаступная. Пры гэтым яна ўсё вырашае аднаасобна. Мы як прыгонныя, — распавяла Наталля Більдзюк.
— Яе ж ніхто не пераабіраў! — абураецца Сяргей Сухарукаў.
Жыхары дома, які ўваходзіць у комплекс «Вівальдзі», упэўненыя, што старшыня таварыства прыкрывае інтарэсы забудоўшчыка.
— Уявіце: яна падпісвае акт прыёму дома, піша, што ніякіх заўваг няма. Затым высвятляецца, што заўваг мільён. Але ўсе інстанцыі на скаргі адказваюць: ваш дом быў прыняты ў эксплуатацыю ў добрым стане і ўказваюць на паперу, падпісаную старшынёй. Так, да прыкладу, нам адказаў першы намеснік міністра МНС, якому мы паведамілі, што ў доме не працуе аўтаматычная сістэма пажаратушэння, — распавядае Сяргей Сухарукаў. — А калі пройдзе тры гады з моманту здачы дома, скончыцца тэрмін іскавай даўніны, і нашы прэтэнзіі ніхто не прыме.
Што рабіць?
Жыхары дома па Гарадзецкай, 22 неаднаразова звярталіся ў адміністрацыю Першамайскага раёна і Мінгарвыканкам са скаргамі на парушэнне жыллёва заканадаўства, але станоўчых вынікаў гэта не прынесла.
— Што нас больш за ўсё забівае? Што з пачатку 2013 года, калі дом быў здадзены ў эксплуатацыю, мы маем права сабраць агульны сход і аддзяліцца. Пішам Старшыні, яна — нуль адказу. Пішам у выканкам — там кажуць, што ніяк не могуць ўмешвацца, што гэта наша асабістая справа. Што гэта за ўлада, якая быць не можа прымусіць рабіць усё ў адпаведнасці з законам? — абураецца Сяргей Сухарукаў.
Пасля ўсіх пакут уласнікі кватэр па Гарадзецкай, 22 у канцы мінулага года правялі сход дома і ініцыявалі стварэнне ўласнага таварыства. Аднак сутыкнуліся з процідзеяннем.
Жыхары кажуць, што даведзены да роспачы.
— Чыноўнікаў наогул перастаеш паважаць, таму што табе ў вочы нахабна хлусяць. Мы не хочам Майдану, але … Проста аддайце наш дом! — кажа Наталля Більдзюк.
Старшыня: «Таварыства сваю функцыю выконвае ў поўным аб'ёме »
Пасля скаргаў жыхароў дома па Гарадзецкай, 22 «Салідарнасць» звярнулася па каментар да Старшыні таварыства Іны Кавалёвай.
— Іна Георгіеўна, чаму Гарадзецкая, 22 і іншыя дамы да гэтага часу не выдзелены ў Асобнае таварыства, як гэтага патрабуе заканадаўства?
— Мы цяпер як раз знаходзімся ў працэсе рэарганізацыі, праводзім агульны сход па гэтым пытанні і завочнае галасаванне. Рэарганізацыя прадугледжвае, што дамы па Гарадзецкай, 22 і Машэрава, 43 будуць выключаны з таварыства. Калі гэта адбудзецца? Усё залежыць ад таго, як уласнікі будуць наведваць сходы і галасаваць.
— Жыхары дома па Гарадзецкай, 22 ужо ініцыявалі стварэнне асобнага таварыства…
— Гэтае пытанне зараз разглядаецца ў судзе, я не магу яго каментаваць. Прад'яўлены пазоў па незаконнай рэгістрацыі Сухарукавым таварыства ўласнікаў.
— Трэба разумець, вы супраць іх аддзялення?
— Не, ні ў якім разе — я толькі за. Але толькі, каб усё было зроблена ў законным парадку, г.зн. праз рэарганізацыі. Калі б ён (Сяргей Сухарукаў — С.) пайшоў гэтым шляхам, мы б знайшлі агульныя пункты сутыкнення.
— Жыхары дома сцвярджаюць, што згодна з Статутам таварыства вашыя паўнамоцтвы скончыліся ў снежні 2012 года.
— Паводле заканадаўства, калі ўласнікі хочуць перавыбраць галаву, яны збіраюць агульны сход, прапануюць кандыдатуры і выбіраюць.
— Вас ніхто не перавыбіраў, але вы працягваеце кіраваць таварыствам.
— Яны маглі пераабраць, ніякіх праблем не было, ім ніхто не перашкаджаў гэта зрабіць. Ніхто не перашкаджае уласнікам перавыбраць галаву — ніхто!
— Жыхары скардзяцца, што па камунальных паслугах яны плацяць больш, чым павінны. У доме стаяць лічыльнікі на ваду і цеплавую энергію, але на камерцыйны ўлік яны не прынятыя. Чаму?
— Памеры нашых плацяжоў, усе тарыфы і разлікі — такія ж як у астатнім горадзе. Калі лічыльнікі не прынятыя на ўлік — значыць, забудоўшчыкі не перадалі іх ва ўстаноўленым парадку. Гэтае пытанне знаходзіцца на кантролі, мы ўжо неаднаразова звярталіся да забудоўшчыка. На жаль, у нашым заканадаўстве не акрэслена яго адказнасць у падобным выпадку.
Таварыства сваю функцыю выконвае ў поўным аб'ёме. А калі ёсць праблемы, якія ідуць ад забудоўшчыка, то жыхары таксама павінны далучацца да іх вырашэння. А не перакладаць свае праблемы на плечы таварыства. Наогул, першапачатковая задача таварыства — эксплуатацыя жылога фонду. Таго фонду, які перадаў забудоўшчык. Калі забудоўшчык нешта зрабіў няякасна — мы гэта проста не прымаем. Да прыкладу, лічыльнікі камерцыйнага ўліку. Калі яны не адпавядаюць неабходным патрабаванням, мы іх ніколі не прымем.
Так што таварыства выконвае сваю функцыю. Можна ж было прыняць і забыць. І сядзелі б нашы ўласнікі з гэтым недахопамі. Але мы абараняем іх інтарэсы.
— Жыхары Гарадзецкай, 22 упэўненыя, што вы адстойваеце інтарэсы забудоўшчыка.
— Вы ж разумееце, што любы ўласнік можа звярнуцца з заявай і ініцыяваць судовую спрэчку. Любы! Усё гэта плёткі і адгаворкі, каб нічога не рабіць. Той жа Сухарукаў мог звярнуцца да забудоўшчыка.
— Як вы лічыце, чаму тады жыхары скардзяцца на вас?
- Спытаеце ў іх. Я не магу чытаць думкі чалавека. Я даю толькі тую інфармацыю, якая дакладная. А плёткамі я не займаюся.
Задайце гэтае пытанне Сяргею Сухарукаву. У яго вада ёсць? Ёсць. Гарачая ёсць? Ёсць. Электрычнасць ёсць? Ёсць. Дом прыбіраецца ўнутры і звонку, абслугоўваюцца ўсе сістэмы. Ёсць электрыкі, сантэхнікі, інжынеры па абслугоўванні, пашпартыст, кіраўнік, бухгалтар — у доме ёсць усё. Кантэйнеры і лавы фарбуюцца, трава стрыжэцца, усё як мае быць. Спытаеце ў яго, што яму трэба.
«Салідарнасць» скарысталася парадай Іны Кавалёвай і пераадрасавала пытанне Сяргею Сухарукаву.
— Тое, што робіць наша таварыства, у тысячу разоў лепш і нашмат танней робіць любы ЖЭС! — падкрэсліў ён. — У доме не робіцца нічога! І за гэта старшыня таварыства атрымлівае 12,5 млн рублёў на месяц. Грошы жыхароў выдаткоўваюцца па яе меркаванні. Уявіце сабе, што трэба зрабіць, каб на сход па выгнанні галавы сабраўся ўвесь дом!
Каментар юрыста: «Куды глядзелі дзяржорганы?»
Юрыст Аляксандр Горбач, рэдактар сайта statut.by пракаментаваў «Салідарнасці» канфлікт наступным чынам.
— Сітуацыя з гэтым таварыствам уласнікаў не толькі па-за прававым полем, але і па-за элементарнай логікай. Сапраўды, да ўступлення ў сілу дзейнага жыллёвага кодэкса ўключаць у адно ТУ некалькі жылых дамоў дазвалялася. Але каб гэтыя дамы знаходзіліся ў розных раёнах горада!.. Пра што думаў забудоўшчык? А галоўнае, куды глядзелі дзяржорганы?
Аднак не магу пагадзіцца з тым, што ў жыхароў Гарадзецкай, 22 быў нейкі іншы, законны шлях рэарганізоўвацца ў асобнае ТУ. Мы прыйшлі да высновы, што, нягледзячы на патрабаванні жыллёва кодэкса, па заканадаўстве такая рэарганізацыя немагчымая. Мяркуем, падобныя спрэчкі маглі б быць вырашаны шляхам выдання адпаведнага ўказа кіраўніка дзяржавы.
