«Мне 57 гадоў, і цяпер 12 гадзін ночы — не трэба патрабаваць ад мяне эмоцый», — так галоўны трэнер беларускай хакейнай зборнай Глен Хэнлан адказаў на пытанне, чаму ён не радуецца выхаду ў чвэрцьфінал чэмпіянату свету.
IIHF.com
«Усе эмоцыі засталіся на лаўцы. Я там скакаў, як ідыёт», — сказаў канадзец на прэс-канферэнцыі пасля заканчэння пераможнага матчу з Латвіяй (3:1).
Ва ўступным слове Хэнлан выказаў падзяку камандзе былога генеральнага сакратара Федэрацыі хакея Беларусі Сяргея Ганчарова, якая ў 2008 годзе пачала барацьбу за права правядзення ў краіне чэмпіянату свету.
Што да самой гульні, то, паводле слоў трэнера, каманда вельмі добра правяла першы перыяд, закінуўшы дзве шайбы, аднак другая дваццаціхвілінка «выпала».
«Была проста бяда з выдаленнямі, варатару давялося выручаць, у выніку ён быў адным з лепшых», — адзначыў Хэнлан.
Спрэчнага моманту, калі суддзі не залічылі другую шайбу ў вароты беларускай зборнай, трэнер, паводле яго слоў, не бачыў. «Я магу паклясціся ў гэтым. Пакуль ішоў сюды, прыкладна 100 чалавек запыталі, што я думаю наконт гэтага. Са спартыўнага пункту гледжання мы выйгралі, таму — алілуя», — сказаў настаўнік, падкрэсліўшы, што разумее «вялікае расстройства» свайго латвійскага калегі Тэда Нолана.
Паводле слоў Хэнлана, за час, які прайшоў паміж другім узяццем варот яго каманды і рашэннем суддзяў не залічваць гол, ён паспеў падумаць, ці варта здымаць варатара, бо для гарантаванага выхаду ў чвэрцьфінал патрабавалася перамога ў асноўны час.
