Фота з Facebook старонкі Iraqi Airways

Учора міністэрства замежных спраў Іраку арганізавала першы бясплатны рэйс па эвакуацыі сваіх грамадзян. Каля 430 чалавек зарэгістраваліся на гэты рэйс Iraqi Airways. 390 з іх прыляцелі ў Эрбіль, сталіцу Курдыстану, аўтаномнага рэгіёну ў Іраку. Пасля вяртання, людзі далі першыя інтэрвью з Іраку пра свой беларускі досвед.

Жанчына з дзіцем на руках кажа, што яе сям’я правяла 20 дзён на мяжы — за час усяго падарожжа яны разам патрацілі 25 тысяч даляраў. Яна дадае, што кантрабандысты абяцалі добрае жыццё на Захадзе — але гэта ўсё хлусня.

Старэйшая кабета дадае, што з імі абыходзіліся так, нібы яны не людзі — на іх пускалі газ, іх палівалі вадой.

Мужчыны кажуць, што імі гуляліся абодва бакі, нібы яны нейкі футбольны мячык. 

«Ні каліва чалавечнасці», — скардзіцца адзін з рэпатрыянтаў.

Адметна, што былыя мігранты гавораць агулам пра беларускі і польскі бок, вінавацячы без разбору і тых і тых.

Ці будуць яшчэ такія рэйсы, дакладна невядома. МЗС Іраку кажа, што яны працягваюць рэгістраваць ахвочых вярнуцца. Але з інтэрвью мігрантаў замежным выданням становіцца відавочна, што многія людзі настроеные не вяртацца ў Ірак ні ў якім разе.

Бежанец ці мігрант? У чым розніца і чаму называць эканамічных мігрантаў «бежанцамі» азначае шкодзіць самім бежанцам?

«Нават ведаючы, што мяне чакае смерць наперадзе, я не хачу паміраць тут». Чаму курдская моладзь масава пакідае Ірак?

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?