Я скажу вам чэсна і адкрыта,
    Нічыво ў душы не утая:
    Адабраць уладнае карыта —
    Толькі паспрабуйце у міня!
    Будзеце цярпець яшчо вы доўга —
    Здзелаў выбар правільны народ...
    Там, глядзіш, і падрасцёт Міколка…

    Хочэт — пусць свабоду ўсім даёт…

    Не прыемлет наш народ дзіктата
    Ні з какой заморскай стараны.
    Всем дадзім дастойную зарплату:
    Міліон! Плюс — газ за паўцаны!
    Всем дадзім агромную зарплату:
    Міліон! Плюс — новыя штаны!

Прыпеў:

    А эту свядомую сволач,
    Каторай, сматру, развялось —
    Загонім в калхозы на помашч,
    Штоб нам яшчэ лучшэ жылось.
    Не будзет здесь ружаў-гваздзікаў
    І прочэва еўра-жулья…
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ вдруг ізбрал не міня!
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ палюбіл не міня!
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ ізаброл не міня!
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ не дастоін міня!
    Нас не збіць з пуці, цем пачэ — з крэслаў,
    (Я не раз пра эта гаварыл),
    А ў Еўропе ўшывай, еслі чэсна,
    Гразь, бардак, разруха — сам там был…
    А ў Еўропе вашай, еслі чэсна,
    Гразь, бардак і геі — сам там был…
    У мяне староннікаў полміра.
    Я людзей сваіх не падвяду:
    Всем, хто ЗА, — аддзельную кварціру
    Гдзе-та так… у трохтысячным гаду…
    Всем, хто ЗА, — бясплатную кварціру
    Гдзе-та так ў… каком-нібудзь гаду…

Прыпеў.

    Все мае дастойныя міністры
    Прама так ў глаза і гаварат:
    «Гэту мразь не пусцім і на выстрал,
    Цех, хто абазваўся «дземакрат»…
    Дай слабінку — і сматры, папёрла…
    Можэт, шчас начнём і баставаць?
    Сыт я дзермакраціей па горла…
    На работу! В стойла! Вашу маць…
    Чэсць і слава ціхарам-героям,
    Хлопцам ад матыгі і сахі,
    Што закрылі ўсю страну сабою
    І душылі гадаў, как маглі…
    Заслужылі прэміі, ў натуры.
    (Нет жа трупаў жэншчын і дзяцей!)
    Хто там быў? — прэдацелі і дуры —
    Всё у ніх не так, как у людзей!

Прыпеў:

    А эту свядомую сволач,
    Каторай, сматру, развялось —
    Загонім в калхозы на помашч,
    Штоб нам яшчэ лучшэ жылось.
    Не будзет здесь ружаў-гваздзікаў
    І прочэва еўра-жулья…
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ вдруг ізбрал не міня!
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ палюбіл не міня!
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ ізаброл не міня!
    І страшна падумаць, і дзіка:
    Народ не дастоін міня!
Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру