Фота з архіва.
Пры ўваходзе ў залу ўсім раздавалі каляндарыкі з фатаграфіяй актрысы, якія ёй «бясплатна надрукавалі сябры ў Доме друку».
Вольных месцаў амаль не было. Дарэчы, самы дарагі білет на Палякову каштаваў 50 тысяч рублёў, і раскупілі іх даволі хутка. Многія прыйшлі з кветкамі. Адзін з самых прыгожых букетаў — ружы самага далікатнага
У зале былі заўважаныя гендырэктар кінастудыі «Беларусьфільм» Алег Сільвановіч, тэлевядучая Святлана Бароўская, дэпутатка і акторка Святлана Сухавей, некаторыя бізнэсоўцы.
Вера Палякова амаль дзве гадзіны правяла на сцэне.Яна шмат спявала (выключна ўжывую), чытала вершы, маналог са свайго апошняга спектакля «Сродак Макропулоса», распавядала пра сябе і сваю сям’ю.
За вечар актрыса змяніла 3 строі.Варта заўважыць, выглядала яна проста шыкоўна — нягледзячы на тое, што нядаўна скардзілася: маўляў, доўга не магу схуднець пасля родаў.
Сцэнар творчага вечара быў напісаны ў форме інтэрв’ю.
«Я пагадзілася даць інтэрв’ю аднаму маладому, але вельмі таленавітаму журналісту, — з самага пачатку абвясціла яна. — Мне хочацца, каб вы мяне не толькі паслухалі, але і пачулі. Шмат пытанняў ёсць не толькі ў вас да мяне, але і ў мяне да самой сябе, жыцця, творчасці».
У ролі журналіста выступаў артыст
«Жыву па прынцыпе, які сфармуляваў калісьці вялікі мысляр Амар Хаям, — кажа артыстка. — «Каб жыццё пражыць, ведаць трэба нямала, два важныя правілы запомні для пачатку: ты лепш галадай, чым еш, што трапіцца, і лепш будзь адзін, чым абы з кім…».
А яшчэ я памятаю адну іспанскую прымаўку: «Ты не жыў, калі не быў бедны і моцна не кахаў».
Пасля гэтага Вера Палякова праспявала песню, якую падарыла на вяселле свайму мужу, з якім, паводле яе словаў, яна «вельмі шчаслівая».
«Спадзяюся, пакуль буду дыхаць, буду адчуваць пачуццё кахання», — сказала актрыса.
«А вы самі
«Плачу, ды яшчэ як! — не раздумваючы адказала Вера. — Абліваюся слязьмі! Але толькі дома. На плячы бацькоў або мужа.Калісьці, вельмі даўно, я дала сабе зарок: ніхто і ніколі, акрамя як на сцэне, не ўбачыць маіх слёз. Дарэчы, чым мне горш, тым лепш я выглядаю».
Пад канец вечара Вера Палякова праспявала добрую патрыятычную песню пра радзіму, а таксама
«Мой старэйшы сын Дзіма цяпер у зале, — усміхнулася акторка. — Яму прысвячаліся радкі з папярэдняй песні пра Радзіму. А майму малому 6 красавіку споўніцца 2 гады і 8 месяцаў. Так што сваю самую галоўную ролю — ролю мамы і жонкі — я ўжо адыграла».
