Ды-джэі зьмянілі тактыку
Вячаслава Бандарэнку з «Альфа-радыё» змусілі прынесьці прабачэньні за патрабаваньне, каб удзельнікі «Штурму» гаварылі па-расейску.
Моладзевая iнiцыятыва «Вока» падвяла першыя прамежкавыя вынікі двухтыднёвага штурму радыёстанцый «Альфа» ды «Пілёт-FM». За два тыдні ўдзельнікі штурму літаральна абарвалі тэлефоны гэтых радыёстанцый, аднак вынікі аказаліся больш чым сьціплыя. На «Пілёт-FM» за пяць дзён паставілі толькі тры (!) беларускія песьні: два разы «Абсэнт» з «Крамбамбулі» ды песьню «Сьпявай са мной» беларускага канкурсанта на дзіцячым Эўрабачаньні-2004 Ягора Ваўчка. Галоўны вынік штурму «Альфа-радыё» — прабачэньне, якое ды-джэй гэтай радыёстанцыі Вячаслаў Бандарэнка (на здымку) папрасіў ва ўдзельнікаў штурму за свае нядобрыя словы, якія ён сказаў па-за этэрам 1—3 лістапада. Трэба адзначыць, што ён асабіста зьявіўся 11 лістапада ў сядзібу ТБМ, дзе адбывалася пасяджэньне фан-клюбу беларускай музыкі.
Поўнасьцю гэты артыкул можна прачытаць у папяровай і pdf-вэрсіі "Нашай Нівы"
Алесь Трафіменка
Актуальную інфармацыю пра ход і вынікі штурму знойдзеш на сайце «Вока»: www.voka.tk
Заява ды-джэя «Альфы»
«Шаноўнае спадарства!
Я, Вячаслаў Бандарэнка, ды-джэй «Альфа-радыё», музыка і пісьменьнік, жадаю публічна папрасіць перад Вамі прабачэньне за сваю рэакцыю на Вашы тэлефанаваньні ў праграму па заяўках 1—3 лістапада 2004 г. Калі можаце, прабачце мне за мае недастойныя паводзіны і выказваньні, якія я дапусціў у Ваш адрас.
Можна было б спаслацца на мноства прычынаў, якія змусілі мяне зрабіць акурат так, але ж нешта не жадаецца. Магу толькі сказаць, што з 1 лістапада я адчуваю сябе вельмі блага і фізычна, і духоўна. Свае паводзіны я знаходжу недаравальнымі, і гэта асабліва сумна, калі ўлічыць тое, што я паважаю і падзяляю Вашыя погляды на сучасны стан беларускай музыкі і беларускай мовы. Я не беларус, але практычна ўсе мае сябры — беларусы. Тым горш я сябе адчуваю. Бо, выказваючыся супраць таго, каб беларуская мова гучала ў эфіры «Альфа-радыё», я нанёс знявагу ўсім беларусам.
Яшчэ раз прашу, знаёмыя і незнаёмыя, усе, хто тэлефанаваў мне і ўсе, хто не тэлефанаваў — ПРАБАЧЦЕ МНЕ і, калі можна, не выкрэсьлівайце мяне з свайго жыцьця.
Вячаслаў Бандарэнка,
7 лістапада 2004 г., 16.24, Менск»