Nia ŭsio tak dobra ŭ arkiestry Finbierha
Zasłužany artyst Biełarusi Valery Ščaryca syšoŭ z arkiestru Finbierha, dzie pracavaŭ amal dvaccać hod.
«Kali muzyka nie ihraje toje, što choča, heta zastoj», — kaža Valery. Znakamity muzyka biaz pracy nie zastaŭsia — jaho truba hučyć u arkiestry Ukrdziaržteleradyjo. Valery spadziajecca atrymać kvateru ŭ Kijevie, bo ŭ Miensku čarhi na novuju kvateru nie dačakacca. Dziela padzarobku Ščaryca, pieršy ź biełaruskich džazmenaŭ, jaki atrymaŭ zvańnie zasłužanaha artysta, pa-za arkiestram ihraŭ z saksafanistam Paŭłam Arakielanam u kaviarniach. Finbierh da padobnych padpracovak muzykantaŭ stavicca nehatyŭna. Muzyki znajšli prostaje vyjście: ich proźviščaŭ nie paznačajuć na afišach.
Ščaryca ŭ muzycy bolš za 35 hod, ihraŭ u arkiestrach Kanstancina Arbalana, Mienskaha cyrku, a ŭ 1987 hodu — u Finbierha. Padyhryvaŭ i rok-muzykantam — «Krambambuli» i «Lapisu Trubiackomu». Razam sa Ščarycam z arkiestru pajšoŭ i jašče adzin trubač — Uładzimier Siemianiuk.
Ihar Sacevič z hrupy «Apple Tea», jakaja syšła ad Finbierha siem hod tamu ŭ poŭnym składzie, kaža, što muzykaŭ pryhniatajuć biurakratyčnyja drobiazi, taksama Finbierh raŭniva stavicca da vystupleńniaŭ na baku. Ale, na dumku I.Saceviča, nia treba pieražyvać z pryčyny sychodu muzykantaŭ: «Heta prablema ŭsich vialikich arkiestraŭ. Finbierh hetaha nie razumieje i kryŭduje».
Novych muzykantaŭ u arkiestar pastaŭlaje Rastoŭskaje muzyčnaje vučylišča, ź jakim u biełarusaŭ svojeasablivaje pahadnieńnie.