Uładzimier Niaklajeŭ
Znaki prypynku
* * *
Paŭlina Miadziołka pakazvaje na dopycie ŭ HPU (5.08.1930).
«Koła ludziej, ź jakim ja sutykałasia ŭ peryjad 1925—1926 h., pad kaniec 1926 h. raźbivałasia na dźvie hrupy (paźniej była i treciaja hrupa). Da pieršaj hrupy, jakuju žartam nazyvali biełaruskaj arystakratyjaj, adnosilisia Doŭnar-Zapolski, Kraskoŭskija, Jermakovičy, Ćvikievičy, Alaksandar i Ivan Smoličy. Druhaja hrupa, jakaja ź pieršaj padtrymlivała tolki vietlivaje znajomstva, — Niekraševičy, Kupała, Hramyki, Žyłunovičy, Kołasy, paźniej Łastoŭskija.
U Kupały byvali piśmieńniki-«połymieŭcy». Zachodzili inšym razam (nie asabliva časta) Pryščepaŭ i Čarot, prychodzili tudy, hałoŭnym čynam, pić. U piśmieńnickim asiarodździ, asabliva moładzi, kvitnieła ŭ toj čas bahiemščyna. Z Kupałam i jaho žonkaj ja siabravała z 1909 h. Našy ŭzajemaadnosiny amal svajackija. Ni ad Kupały, ni ad kaho b tam ni było ja nia čuła pra isnavańnie jakoj-niebudź arhanizacyi. Naadvarot, časta čuła razmovy pra toje, što biełarusy nia ŭmiejuć arhanizavana vystupać u abaronu svaich nacyjanalnych intaresaŭ, što niama jadnańnia, kožny dziejničaje pa-svojmu, a tamu i bjuć ich pa adnamu… Stavilisia ŭ prykład ukraincy, jakija ŭmiejuć adstojvać svaje nacyjanalna-kulturnyja intaresy…»
Praminuła amal stahodździe — i što źmianiłasia? Jak nia ŭmieli, tak i nia ŭmiejuć biełarusy arhanizavacca ŭ abaronu svaich nacyjanalnych intaresaŭ, i bjuć ich pa adnamu — i staviacca ŭ prykład ukraincy.
* * *
Jon nienavidzieŭ usich: najbolš hetych, ale nia mienš i tych.
* * *
Intelektuał da marhinała adnosicca z pahardaju, z nadumanym pačućciom, a marhinał da intelektuała — ź nianaviściu. Marhinał naturalny — i pačućcio ŭ jaho naturalnaje.
* * *
Adna z samych niebiaśpiečnych chvarob — byłaja vielič.