Prezientacyja paetyčnaha zbornika Ja. Kupały «Šlacham žyćcia» — 17 krasavika

17 krasavika, a 17-j hadzinie Dziaržaŭny litaraturny muziej Janki Kupały zaprašaje na adkryćcio vystavy «Usio dla svajoj baćkaŭščyny — Biełarusi», jakaja pryśviečana 100-hodździu treciaha paetyčnaha zbornika Janki Kupały «Šlacham žyćcia».

Nadrukavany ŭ 1913 hodzie ŭ Sankt-Pieciarburhu zbornik atrymaŭ vysokuju acenku jak cełasnaja źjava, surjozny zdabytak biełaruskaj litaratury, kaštoŭny najbolš tym, što ŭ «vieršach Kupały čuvać radaść žyćcia, jakaja jak chvala čystaha śviežaha pavietra prakaciłasia pa ŭsioj staranie».

Ekspanujucca ekzemplary pieršaha vydańnia z darčymi aŭtohrafami aŭtara, asobnikavyja pieravydańni 1923 i 1935 hadoŭ, a taksama tamy pryžyciovych zboraŭ tvoraŭ paeta, u jakich zbornik drukavaŭsia całkam.

Tolki padčas adkryćcia naviedvalniki muzieja atrymajuć unikalnuju mahčymaść ubačyć adzin z samych kaštoŭnych ekspanataŭ — rukapisny zbornik, pa jakim sam paet rychtavaŭ da vychadu ŭ śviet Knihu, što adlustravała hłybiniu dumki i roskvit paetyčnaha talentu Janki Kupały.

Jak ilustracyja da słoŭnych vobrazaŭ-simvałaŭ paeta ekspanujucca mastackija tvory z fondaŭ muzieja: pałotny Piatra Sierhijeviča, u tym liku adnajmiennaje zborniku «Šlacham žyćcia», hrafičnyja raboty Anatola Vołkava, Anatola Aleksandroviča, Michała Basałyhi, a taksama skulpturnyja vyjavy Pieśniara, što stvaryli Uładzimir Latun i Lejba Robierman.

Kamientary da artykuła