Curanaŭ u adkaz Bandarenku: «Ja nikoli b nie zdymaŭ Pussy Riot»

a jak ličycie Vy?

«Šakavany rašeńniem žury Belarus Press Photo prysudzić Hran-pry supracoŭniku haziety „Na stražie“ Viačasłavu Curanavu. Mahčyma, niechta ŭ hetych zdymkach z Žodzinskaj turmy uhledzieŭ hłyboki fiłasofski sens. Ja baču ŭ ich śviedčańnie taho, što supracoŭnik-fatohraf Curanaŭ staŭ jak minimum saŭdzielnikam katavańniaŭ i ździekaŭ ź viaźniaŭ. Absalutna jasna, što hetaja dzikaja fotasiesija z durnym kresłam u dvoryku dla špacyraŭ nie była dobraachvotnaj. Źniavolenyja nie hladziać u abjektyŭ, a ich ruki ŭ maroz skavanyja za śpinoj kajdankami. Kali ja siadzieŭ u karcary turmy KDB, mnie „paščaściła“ špacyravać u kajdankach u 15-hradusny maroz. Mahu skazać, što heta samaje sapraŭdnaje katavańnie», — napisaŭ kaardynatar hramadzianskaj kampanii «Jeŭrapiejskaja Biełaruś» Źmicier Bandarenka. Jon taksama źvinavaciŭ žury konkursu ŭ tym, što jano «vyrašyła prysudzić Hran-pry supracoŭniku milicejskaj haziety, kab albom nie byŭ pryznany ŭładami ekstremisckim, jak heta zdaryłasia z vydańniem 2011 hoda».

«U haziecie my zvyčajna rychtujem materyjały i pra źniavolenych i pra supracoŭnikaŭ kałonij, — kamientuje situacyju Viačasłaŭ Curanaŭ. — Bo praca apošnich taksama vielmi składanaja i niebiaśpiečnaja. Možna pajechać pa zadańni, možna prajavić inicyjatyvu, i ŭ haziecie vyjdzie vialiki materyjał.

Kaniečnie, ja maju svaje husty i pryncypy. Naprykład, ja nikoli b nie zdymaŭ Pussy Riot, u tym liku kali b była mahčymaść fatahrafavać ich za kratami. Mierkavańnie hledačoŭ dla mianie taksama važna, ale ŭ pieršuju čarhu ja prysłuchoŭvajusia da taho, što kažuć prafiesijanały. Acenka žury dla mianie vielmi važnaja».

Da svajoj pieramohi Viačasłaŭ stavicca vielmi spakojna. «Ja i raniej zajmaŭ pryzavyja miescy ŭ konkursie „Pres-fota Biełarusi“, ale hran-pry atrymaŭ upieršyniu. U toj ža čas, ja nie pierastaju vučycca fatahrafii, zaŭsiody hladžu, što i jak robiać kalehi. A što tyčycca maich zdymkaŭ, to husty ludziej chutka źmianiajucca: siońnia padabajecca, zaŭtra — nie. Pra vartaść takoj pracy treba hutaryć hod praź dziesiać».

Siabra žury, fatohraf Associated Press u Biełarusi Siarhiej Hryc kaža, što taksama pastaviŭ sieryi Curanava najvyšejšy bał. «Ja liču hetuju sieryju prafiesijnaj žurnalisckaj rabotaj, aŭtar na ŭsie sto adsotkaŭ vykarystaŭ svaje mahčymaści i kantakty dla taho, kab raskryć temu i najlepš aformić jaje. Treba razumieć, što ŭsie takija zdymki pravodziacca pa ŭzhadnieńni z administracyjaj i z samimi źniavolenymi. U vyniku ž atrymaŭsia sapraŭdy vybitny materyjał.

Prafiesijnyja fotažurnalisty na vybar žury nie napadajuć, — praciahvaje Hryc. — Kamientujuć tyja, kamu niama čaho rabić. Heta jak šum na futbolnym poli: usie z trybun kryčać, što i jak rabić spartoŭcam.

Mahčyma, takaja reakcyja ŭźnikła jašče i z-za taho, što daloka nie ŭsie razumiejuć pryncyp sudziejstva. Kali aŭtary dasyłajuć svaje pracy na konkurs, jany paznačajuć imia tolki ŭ ankiecie, pisać svajo imia i proźvišča ŭ podpisach da fota zabaroniena. Paśla taho, jak arhanizatary atrymali ŭsie zdymki, jany nadajuć kožnamu aŭtaru ŭnikalny kod i źmianiajuć imiony ŭsich zdymkaŭ. Mienavita ŭ takim vyhladzie — z podpisami, ale bieź imionaŭ — fota atrymlivaje žury. Prafiesijanały abirajuć zdymki, i najlepšyja traplajuć u šort-list. Dalej u žury jość niekatory čas, kab raźmierkavać bały, arhanizatary padličvajuć ich i abviaščajuć vyniki. I tolki tady stanoviacca viadomymi imiony pieramožcaŭ.

Sioleta ŭ žury ŭvajšli vajenny fatohraf Juryj Kozyraŭ, namieśnik kiraŭnika konkursu World Press Photo Marten Koes, dyrektar fotasłyžby «Ruskaha reparciora» Andrej Palikanaŭ, šef maskoŭskaha biuro Associated Press Alaksandr Ziemlaničanka, fatohraf i dyrektar pa mižnarodnych suviaziach i raźvićci EPA Maryja Mann, prezident Kłuba pres-fota Litvy Jonas Staselis, fatohraf Associated Press u Biełarusi Siarhiej Hryc.

Biezumoŭna, vyniki konkursu zaležać ad składu žury. Pa słovach arhanizatara Vadzima Zamiroŭskaha, jon pilna sočyć za bałansam i imkniecca zaprasić prafiesijanałaŭ z roznych śfier fatahrafii.

«U nas jość śpiecyjalny začynieny sajt, dostup da jakoha majuć tolki arhanizatary i žury, — kaža Vadzim Zamiroŭski. — Tudy my vykładajem zdymki, i ŭ kamientarach idzie abmierkavańnie i staviacca bały. Paśla cyrymonii hetyja źviestki nie źnikajuć, to bok uvieś praces hałasavańnia jość na hetym sajcie. Ale ja spadziajusia, što da publičnaha abmierkavańnia hetych dadzienych u nas nie dojdzie».

Vadzim paviedamiŭ, što ŭčora jamu telefanavała nieznajomaja žančyna, jakaja vykazała spadziavańni, što prajekt «Pres-fota Biełarusi"budzie jak maha chutčej začynieny, a imiony pieramožcaŭ — vykreślenyja z historyi biełaruskaj žurnalistyki.

«Vyhladaje hetaja isteryja tak, byccam repier z Bruklinu pryjšoŭ u opieru i vykazvaje niezadavolenaść rečytatyvam vystupoŭcaŭ», — uśmichajecca Vadzim.

Kamientary da artykuła