Što zrabili z Ružanskim pałacam paśla restaŭracyi?
Chtości aburycca hetym dopisam. Ale, dumaju, znojducca i tyja, chto padtrymaje.
Napisać pra restaŭracyju/rekanstrukcyju prymusili kamienty ŭ internecie. Ananimny aŭtar pisaŭ pra toje, što ŭ našych restaŭrataraŭ ruki rastuć nie adkul treba.
Pra adnaŭleńnie pomnikaŭ architektury zhadvajecca šmat. Čaściej, praŭda, admoŭna. To niešta paburyli, to cehłu ŭziali nie aŭtentyčnuju i hetak dalej. Ci nie najbolš narakańniaŭ było na restaŭracyju Niaśvižskaha pałaca. Ja nie śpiecyjalist, a tamu vykazvajusia tolki jak šarahovy naviedvalnik architekturnych pomnikaŭ.
Voś niadaŭna byŭ u Ružanach. Papiaredni raz pryjazdžaŭ siudy, kali tolki pačynałasia restaŭracyja/rekanstrukcyja. U
Z taho času šmat što pamianiałasia. U lepšy bok. Adnavili ŭjaznuju bramu i dva flihieli paabapał jaje.
Nie viedaju, što skažuć śpiecyjalisty pra ŭzrovień pracy, ale pa mnie aby nie razvalvałasia, jak było ŭ Lidskim zamku. Hałoŭnaje, kab možna było kudyści zajści. Kamu budzie lepš ad taho, kab jašče dziesiacihodździ čakać na restaŭracyju pa ŭsich praviłach, biez chibaŭ? Ale za hety čas razvalicca toje, što jašče zachavałasia.
U minuły pryjezd možna było spuścicca ŭ sutareńni zamka. Siońnia prachod u ich abharodžany. Raniej možna było prajścisia ŭzdoŭž hołych ścien, siońnia možna zazirnuć u muziej (jon raźmiaściŭsia ŭ flihielach).
I mnie nie važna, što cehła, mahčyma, sučasnaja, albo byli źmieny ŭ kanstrukcyi.
Kali ja nie zmahu svaim dzieciam pakazać niešta materyjalnaje — bolšaje za ruiny — ja nie zmahu im pakazać vielič našaj historyi.
Aby nie było falsifikacyj. Kab Suvorava, naprykład, nie pryŭznosili, kali dla biełarusaŭ jon zusim nie hieroj.
Tak, ekspazicyja muzieja ścipłaja. Sapraŭdy, niašmat aŭtentyčnych rečaŭ. Ale navat taho, što jość, užo niamała.
Ruiny Navahradskaha zamka mohuć pieratvarycca ŭ druz. Nie vyklučana, što pry drennaj/chałturnaj pracy pa kansiervacyi, mahčymyja chiby mohuć nanieści nie mienšuju škodu, čym adsutnaść luboj pracy. Ale praca lepšaja za biaździejańnie.