Jak robiacca kancerty ŭ samym bahatym horadzie Biełarusi
Salihorsk — horad šachcioraŭ, soli i pracoŭnaj moładzi. Tym nie mienš tam jość supołka ludziej, jakija ładziać kancerty «Troicy», Romy VPR, The Toobes dy inšych.
Usie jany — vałanciory ź idejnym lidaram Alaksandram Dzialankam i nazyvajuć siabie «Novy čas».
Aryšt Baŭmhiertniera i daroha ŭ Salihorsk
Pierakapaŭšy infu pra fiestyval «Novaje leta», jaki prachodzić paŭtara miesiaca, — 6 dzion u vychodnyja, — my z fatohrafam Kościem sabralisia na pačatak. A paśla «Biełkalij» staŭ na dźvie traciny, Baŭmhiertniera aryštavali — i fiestyval pazbaviŭsia hienieralnaha sponsara. Vyjšła, što my jedziem nie na fiestyval, a na sustreču z vałanciorami. Kali my pryjechali, «baradaty natchnialnik» Saša Dzialanka byŭ zaniaty — zapisvaŭ pieśniu ŭ DK. Sam pracuje hukačom u inšym miescy. Z «čaburečni» nasuprać vakzała nas zabrali dziaŭčaty — školnicy-vałanciorki, jakija časta zajmajucca razdačaj fłajeraŭ pierad kancertami.
Chałodny horad rychtavaŭsia da svajho śviata. Ściažki, scena — fiestyval musiŭ pačynacca akurat na 55-hodździe Salihorska. Vola i Nataša viaduć nas hulać: kłub Skyy, u jakim vałanciory zładzili nie adzin kancert; toj samy «Biełkalij», novyja mašyny paŭsiul; park Čatyroch stychij, dzie prachodziać vychavalna-zabaŭlalnyja džemy.
Žyvaja muzyka dla ludziej ciapier trochi niazvykłaja, i tamu na džemy da «Novaha času» ludzi iduć u asnoŭnym darosłyja ź dziećmi. Ale nie pracoŭnaja moładź — a 16-17 hadzinie jany jašče pracujuć ci adsypajucca pierad vyłazkami ŭ bary.
U hetym ža parku sustreli žurnalistaŭ ANT — dzievańku na abcasach, jakaja šantažavała apieratara. Što ž, Salihorsk — miesca, kudy na dzień horada, kazali, musić pryjechać sam prezident.
Kancerty patrebnyja, kab ludzi byli dobrymi
Pad viečar pajšli ŭ kaviarniu. Tam sabrałasia čałaviek piatnaccać, pieravažna dziaŭčaty. Uzrost vałancioraŭ — ad 14 da 28 hadoŭ. Usie jany — ludzi, jakim nie chapaje prastory ŭ rodnym horadzie. Muzyčnaj, tvorčaj, prastory adnadumcaŭ, prosta cikavaj, jakaja nie adnosicca da pracy ci navučańnia.
Znajomyja i siabry čaściej za ŭsio nie razumiejuć, navošta zajmacca kancertami, kali za heta nichto nie płacić.
U horadzie, dzie zarobak 15 młn — nie redkaść, pra vałanciorstva čuŭ mała chto. Tym nie mienš «Novy čas» vychavaŭ svaich technikaŭ-hukačoŭ, dyzajnieraŭ, źjavilisia juryst, videaapieratar i šmat inšych ludziej. Ahułam kala 30 čałaviek.
“Ciapier ja a piataj sychodžu z pracy, za kavaj abmiarkoŭvajem płany, inšyja spravy – i a pieršaj damoŭ. Na pracy kažuć: «Tabie što, tam nie płaciać?» A ja, kali tolki ź Minska pryjechaŭ, niekalki tydniaŭ z ofisa vychodziŭ — i što dalej? — pytajecca Ženia, śpiecyjalist pa SMM. — Heta nie toj horad, dzie proćma miescaŭ, u jakich možna dobra prabavić čas”.
Vałanciory ličać, što kancerty dapamahajuć ludziam bolš stasavacca adno z adnym. «Muzyka zbližaje ludziej. Kali buduć kancerty — tady i ludzi buduć dobrymi», — kaža adna z vałanciorak.
Pratest suprać abyjakavaści
«Novy čas» — manapalist. Bolš arhanizataraŭ u horadzie niama, chiba tolki dziaržaŭnyja ŭstanovy. Dziejnaść supołki — svojeasablivy pratest suprać placovak i arhanizataraŭ, dla jakich muzyka — nie hałoŭnaje.
— Ja źjaŭlajusia pratestam, tamu što my ładzim kancerty dla muzykaŭ, — kaža aktyvist supołki pa mianušcy Dział, jakoha nasamreč zavuć Saša. — My ich prymajem, dajem vadu na scenu, u kožnaha jość manitory z ekvałajzierami, kampresarami, bek-łajn i narmalnyja mikrafony, a hukač nie ravie na ich matam: «Ej, śpiavać navučysia!»
Aparaturu chłopcy biaruć u arendu. Taki huk, jak u ich — lampavy, — pad siłu nie ŭsim navat u stalicy. Na rekłamu luboha kancerta sychodzić minimum sto dalaraŭ, kolki b ni kaštavaŭ sam hurt.
Salihorski adkaz šou-bizu
U Salihorsku ŭ 2009 hodzie navat była vystava «Dach» — Saša «pryhnaŭ bus i zabraŭ u Mitryča ŭsie karciny». Tut vystupali Open Space, The Toobes u 2008-m razahravali letni fiestyval. Amal usie kancerty «NČ» vychodzili ŭ nul — nie ŭ minus i nie ŭ plus, nivodnaha lišniaha kvitka.
Sam Saša z hurtom šmat vystupaŭ, vandravaŭ, naviedvaŭ kancerty i fiestyvali. Ideja vałanciorskaj asnovy ŭziataja ź fiestyvalu «Pustyje chołmy»: jon pačynaŭsia jak siabroŭskaja tusoŭka, ale navat ciapier heta vałanciorski prajekt. Vydatki pakryvajucca, naprykład, hrašyma ad zdačy śmiećcia «paśla balu».
Čamu ideja šou-bizu na vałanciorskaj asnovie prakaciła ŭ Salihorsku?
Usio prosta: toje, što ŭ adnym miescy kamiercyjalizujecca, u inšym prosta nie isnuje. Kali dzieści heta pradajecca, značyć, i tut jano patrebnaje. Kamu bolš treba — toj i płacić: ci spažyŭcy svaimi hrašyma, ci vałanciory — svaim časam.