Nazvanyja łaŭreaty premii «Załaty apostraf»
Uładzimir Arłoŭ, Valeryja Danilevič, Uładzimir Niaklajeŭ i Vital Ryžkoŭ stali łaŭreatami XIII premii «Załaty apostraf», zasnavanaj litaraturna-mastackim časopisam «Dziejasłoŭ» Sajuza biełaruskich piśmieńnikaŭ (SBP). Cyrymonija ŭznaharodžańnia adbyłasia 24 lutaha ŭ staličnaj kniharni «Halijafy».
Štohadovaja litaraturnaja premija «Załaty apostraf» uručajecca za najlepšyja prozu, paeziju i debiut aŭtaram, jakija drukavalisia na staronkach časopisa na praciahu hoda. Premija była zasnavana ŭ 2002 hodzie, kab vyłučać maładych aŭtaraŭ, nie dajučy im źniknuć niezaŭvažanymi, a taksama ŭšanoŭvać tych, chto ŭžo maje stałaje čytackaje koła i aŭtarytet.
Staršynia SBP, hałoŭny redaktar «Dziejasłova» Barys Piatrovič na adkryćci cyrymonii skazaŭ, što 80 numaroŭ — heta «vialiki adrezak žyćcia» dla časopisa. Na jaho dumku, niahledziačy na toje što časopis vychodzić raz na dva miesiacy ź vieraśnia 2002 hoda, možna ličyć «kožny numar za hod žyćcia» vydańnia. «Atrymlivajecca 80 hadoŭ… Niebahata časopisaŭ stolki pratrymalisia», — paŭžartam adznačyŭ staršynia piśmieńnickaj arhanizacyi.
Cyrymonija ŭhanaravańnia čarhovych łaŭreataŭ premii «Załaty apostraf», źviarnuŭ uvahu Piatrovič, nievypadkova była pryznačana na 81-šy dzień naradžeńnia Ryhora Baradulina. «My dumali, što takim čynam my nahadajem pra jaho, zhadajem jaho. Ničoha strašnaha, što ŭ hety dzień jość i inšyja imprezy [z nahody dnia naradžeńnia Baradulina], heta značyć, što Biełaruś jaho pamiataje», — dadaŭ jon.
Vital Ryžkoŭ, aŭtar vierša «Udary ŭ chvilinu», pieramoh u naminacyi «Paezija». Upieršyniu za ŭsiu historyju «Załatoha apostrafa» Ryžkoŭ staŭ dvuchrazovym pieramožcam u hetaj naminacyi, raniej jon staŭ łaŭreatam u 2008 hodzie.
Uładzimira Arłova ź jaho apovieściu «Tancy nad horadam» žury pryznała lepšym aŭtaram prazaičnaha tvora. Vierš «Bojka čornaha ź biełym» Valeryi Danilevič sioleta zrabiŭ paetku lepšaj debiutantkaj.
Uładzimira Niaklajeva ŭhanaravali spiecyjalnaj premijaj Alesia Usieni za vysoki tvorčy ŭkład u sučasnuju biełaruskuju litaraturu. «Dla mianie heta vielmi darahi čałaviek, napeŭna, samy darahi z tych, kamu ja ŭručaŭ premiju. Heta vielmi blizki mnie pa duchu tvorca», — adznačyŭ Usienia.
Niaklajeŭ u svaju čarhu skazaŭ, što teksty, jakija drukujucca ŭ «Dziejasłovie», ź`iaŭlajucca peŭnym pakazčykam stanu biełaruskaha litaraturnaha mastactva. I taja litaratura, jakaja traplaje apošnim časam u časopis, na jaho dumku, pakazvaje, što biełaruskaje słova dobra raźvivajecca. Niaklajeŭ adznačyŭ, što chacieŭ by raździalić svaju premiju razam z Uładzimiram Arłovym i Vincesiem Mudrovym.
Paet padkreśliŭ, što siońnia Biełarusi «nie chapaje miecenataŭ u raźvićci kultury». «Padmurak našaj nacyjanalnaj kultury, navat dziaržavy — heta pierš za ŭsio litaratura. Litaratura i litaratary sfarmulavali ideju biełaruskaj dziaržaŭnaści, mienavita ad ich jana idzie», — skazaŭ Niaklajeŭ.