10 cytak ne 15
Aktyvistka «Maładoha frontu» Kasia Halickaja była aryštavanaja na 10 sutak za ŭdzieł u akcyi ŭ Dzień Voli 25 Sakavika. Cvoj ahniavy dziońnik jana pisała ŭ specpryjomniku‑raźmierkavalniku na Akreścina.
25 sakavika, poźni viečar
Jaskravy ŭspamin, bajusia, doŭha jašče budzie pryhadvacca.
Turemny kalidor, la ściany staić Daškievič — ruki na ścianie, nohi na šyryni plačej, hałava apuščanaja… Paŭź jaho viaduć mianie — džynsy mokryja da kalena, u botach chlupaje vada… Jon abaročvajecca — bledny, što śmierć, voka adno padbitaje — i cicha‑cichieńka šepča: «Ščaśliva Vam, Kasiečka…»
I Vam taho ž, Źmicier.
A ich z Arturam, zdajecca, u pieršuju kameru na noč zakinuli. Kali my tam byli zimoj, tam była temperatura plus adzin. O‑ioj.
26 sakavika
10 SUTAK, A NIE 15!!!!!!!!
I jašče — jak pryjemna, što ŭsio ž nia sieła Atakułava! I Krasnova! Tak lahčej usio ž.
Budzie dens.
Zaraz pryhadaju jakuju‑niebudź historyju z sudu.
Imbryčak
Udzielniki:
Ja
Amapaviec №1
Amapaviec №2
Miesca dziejańnia: niejki kabinet u sudzie, dzie ŭsie čakali prysudaŭ.
Amapaviec №1: Oj, Nikołajevna, jenta ty ž, naviernoje, chorošo biełaruskuju movu znaješ?
Ja (dumaju, dobra, adkažu ŭžo): Nu tak.
Amapaviec №2: Oj, a skaži nam kakoje‑nibud́ słovo, štob my nia poniali…
Ja (dumaju, užo cikava): Imbryčak.
Amapaviec №1: Oj, a što jeta?
Ja: Čajnik.
Paśla hetaha jany pačali tykać adzin u adnaho palcami j kryčać : «Ty imbryčak! — A ty — debił! — Padumaješ, debił, a voś ty — imbryčak!!!!»
Voś tak pašyrajecca słoŭnikavy zapas achoŭnikaŭ pravaparadku.
***
A zaraz — abiacany dens :)
27 sakavika
Ranicaj da nas na vakno prylatali hałuby j vieraščali (burkavali to bok). Ja nat pračnułasia ad hetaha. I čamuści padumała — a jak ja tak doŭha pražyvu biaz skajpu?
Ahledziełasia, zacaniła ŭmovy: prastora dla taho, kab chadzić pa kamery — prykładna metar na dva, dva z pałovaj kroki j nazad… Zatoje Lošyk pieradaŭ knižki na sudzie! Małajčyna prosta! I my pranieśli piečyva j try šakaladki, jašče adnu sunuŭ mnie ŭ kišeniu Artur (Arturyk, dziakuj!), pakul stajali ŭ kalidory j čakali raźmierkavańnia, značycca, prypasy takija: dafiha piečyva j čatyry «Alonki» na dźviuch. Žyć možna. Tolki voś čamu ja nie takaja prasunutaja, jak Daškievič, jaki z saboju na akcyju sała ŭziaŭ! U mianie rozumu chapiła tolki na hihijeničnyja prynaležnaści.
Čas rabić himnastyku‑skoki (instruktaru pałymiany pryviet!)
Pra bomžyka. Na našym paviersie myje padłohu ŭ kalidory taki zaciukany bomžyk u raściahnutym švedry. Dyk voś — vychodžu niejak z kamery addać jamu śmietnicu, a jon vypuskaje anuču z ruk i kaža: «Oj, kakije tut divčata krasivyje byvajut…»
Ndaaa, bomžyk, tut i nie takija byvajuć…
***
Prynieśli mnie pieradaču: Atakułava, ja ciabie lublu!
Knižak robicca bolš :) Budu načytanaja ženščyna :)
28 sakavika
Siońnia była takaja žachliva chałodnaja noč, što my amal nia spali. Zatoje ja paspała ad padjomu da śniadanku (to bok ad šostaj da vośmaj), i mnie pryśniłasia leta j kvietki. A jašče siońnia pojdziem u duš, ura‑ura‑ura!
Padsialili da nas nierealna pryhožuju žančynku‑alkahaličku — Iru z Aŭtazu. Raskazvaje vo ciapier, jak jana ŭ adnoj kamery z aŭhankami siadzieła, a jany kruhłyja sutki malilisia, i biednaja Ira nia vytrymała takoha vyškału…
Chadzili ŭ duš, a ja Alonu bačyła! Praz škło, u dziažurnaj častcy, jana, mabyć, Daškieviču ci Fińkieviču pieradaču prynosiła! Ndaa, jana mianie ledź paznała — kaniečnie, u łyžnych štanach i čužoj ružovaj koftačcy…
Treba zrabić himnastyku‑skoki, a to niešta pačynaje ŭžo ŭsio baleć… :)
Prynieśli mnie pieradaču: Krasnova, ja ciabie lublu! U mianie jość ručnik! Čystaja bializna! Tapački! Sšytak ź ziobrami! I…. KNIŽKI !!!!
Pra mianta. Adčyniaje mient z hrukatam dźviery j hyrkaje: «Halickaja, pieradaču idzi atrymlivaj!»
Viadzie mianie pa kalidory j dubinkaj svajoj razmachvaje: typu, hieroj, złačyncu viadzie, kanvair taki kruty niejmavierna… I tut dubinka ŭ jaho padaje na padłohu… Efekt ahłušalny prosta — na ŭvieś kalidor recha… A ja tak «pryzrycielna» na jaho hlanuła j kažu: «Što Vy robicie, heta ž nia cacka, a surjoznaja reč!» Mieńcik začyrvanieŭsia, biednieńki, pakryŭdziŭsia, napeŭna.
29 sakavika
Rana‑ranieńka pračnułasia, zaraz mient zabiare švabru j astatni «inventar», pasprabuju jašče paspać. Nu čamu ja nie mahu spać tak, jak Atakułava?
Znovu śniłasia leta, kvietki, kusty z parečkami… Heta, napeŭna, tamu što chałodna.
Chadziła da doktarki, jana mianie pabačyła, schapiłasia za serca: «Oj, nie, dzietačka, čamu ty znovu da nas?» Asiečka tamu što vyjšła, ciocia doktar, nie skazała b, što mnie duža da vas chaciełasia…
Bačyła zapis u medyčnym žurnale, znajomym počyrkam: «Zdarovy, skarhaŭ nia maju. Daškievič D.V.» :)
Prynieśli pieradaču, addała pałovu sokaŭ našaj bamžysie, skazała — picie za zdaroŭje Atakułavaj Maŭludy:)
30 sakavika
Paciapleła! Vidać, na vulicy viasna :( A my tut…
Siońnia mnie chočacca płakać, ale ja nia budu — ja nia ŭmieju.
A Kasia siońnia vychodzić, užo pačała nervavacca j chadzić pa kamery. Apošni dzień — zaŭsiody samy ciažki, nat kali heta ŭsiaho tolki piać sutak.
Ira raspaviadaje, što ŭ jaje było try sužycieli — dva Vovy j adzin Kolka, dyk Vovy pomierli, tamu što Vovy, a Kolka jašče žyvie, tamu što Kolka. Takaja voś viera ŭ mahutnaść imia. Uvohule, kłasnaja ženščyna!
Prynieśli pieradaču — Tańčyna mama :) «Uniesionnyje vietrom» — kłas! Budu čytać pra Skarlet i ŭzhadvać svajo ščaślivaje nieturemnaje dziacinstva :)
…Kasia vyjšła… Skarlet užo na 250‑j staroncy, voś takaja ja aperatyŭnaja… A Ira skazała: «Ničo, sonca, udźviuch pierakukujem!»
31 sakavika
Ja adčyniła fortku, pastaviŭšy butelku ź minerałkaj padporkaju, praź jaje — soniejka, u nas u kamery — viasiołka.
Ira źniała škarpetki (adna šeraha koleru, druhaja — karyčnievaha, pryčym maju padazreńnie, što raniej jany abiedźvie byli biełyja, i dzirki ŭ ich… nu tak, usiaho tolki paŭsiul…) i kaža : «Voj, jakija ŭ mianie kipciury vyraśli, možna pa drevach łazić!» Noŭ koment. Addała joj paru svaich škarpetak.
Pra Iru j maju biblijateku
Ira: A možna ja štonić pačytaju?
Ja: Nu, kaniečnie, možna, vybirajcie.
Kałupałasia, kałupałasia, uzdychała, marmytała štości, hladžu — vybrała!
Dziciačuju knižku «Katia v ihrušiečnom horodie».
***
Zaŭtra ŭ Kima sud, ja chvalujusia
1 krasavika
Chiej‑cho, Ira chadziła myć padłohu ŭ ka¬lidory j bačyła Fińkieviča :) Jaho da doktarki vadzili. Ja joj tut užo natryndzieła pra «Małady front» i pra niekatorych hierojaŭ, dyk jana proźvišča zapomniła j, pačuŭšy, źviarnuła na jaho ŭvahu. Stopudova vočkami stralała, a tam takaja ženščyna — ahoń :)
Otžyh Atakułavaj
Kali čałaviek biare śnikiers
Abmotvaje jaho skotčam
Biare 2‑litrovuju skryniu soku
Pieralivaje sok u słoik
Rasporvaje dno skryni
Kładzie tudy śnikiers
Zaklejvaje dno
I pieradaje ŭsio heta ŭ turmu žudasna represavanaj siastry
To hety čałaviek — nia prosta hienij!
Hety čałaviek — ATAKUŁAVA!!!!!!
***
Kasia Halickaja |
Našyja prychodzili sustrakać Krutkina, Maŭluda paklikała pad vaknom mianie, ja krychu vysunułasia ŭ fortku, trymałasia za kraty, parazmaŭlali. I Nastu Łojku bačyła.
A paśla pryjšła «miantoŭskaja padściłka» (s) Ira i skazała: «Jeŝio raz usłyšu — napišu raport, budieš jeŝio 15 sutok sidieť, poniała mienia?»
Nijakich navinaŭ pra sud Kima nia maju.
Kožny dzień prynosiać pieradačy, pryčym kožnaja piša ŭ zajavie, što jana mnie siastra — mianty, napeŭna, afihievajuć, kolki ŭ Halickaj siostraŭ.
2 krasavika
Šostaja ranicy. Zrabiła ŭborku ŭ kamery, zrabiła himnastyku‑skoki (instruktaru pryviet!), pamyła hałavu j napisała na «scenie» «Pacany nia płačuć!». Na hetym svaje abaviazki na siońniašni dzień liču vykananymi.
3 krasavika
Ja začotna vyspałasia, bo zaviazała vočy ručnikom, i lampačka mnie nie pieraškadžała! Hienij!
Siadžu, čakaju, pakul u duš adviaduć, tut adčyniajucca dźviery… i mient zašturchoŭvaje ŭ kameru Palinu.
Ja tak i sieła. Tolki j zmahła vymavić «A Boža ž moj, Palinačka…» 10 sutak za akcyju, pryśviečanuju «Dniu Jadnańnia», kala rasiejskaj ambasady…
Čamu siadziać zaŭsiody adny j tyja ž? Da nas padsialili čatyroch amaralnych alkahaličak, nu prosta strašnyja baby. Na kožnuju ich repliku Palina adkazvaje pakutlivym pozirkam mnie ŭ vočy… biednaje sonca, jak jana adna budzie?
4 krasavika, dzień vychadu na volu
Ira vyjšła na volu, na raźvitańnie skazała mnie: «Praščaj, sonca! Ja Kolkie raskažu, što z palicičeskimi siadzieła, jon abzavidujecca!»
…Čym by zaniacca, nie mahu bolš…
Pajdu na vaknie pavisiu…
Razmova
Kasia visić na vaknie, Palina siadzić na «scenie»
Palina: Nu j što tam na voli adbyvajecca?
Ja: Mašynka pajechała… A nad nami chtości taksama na vaknie visić…
Palina: A ty adkul viedaješ?
Ja: Dy nam na škło chtości plunuŭ tolki što…
***
Ščaśliva, Palinačka, sonca, ja pryniasu tabie jašče knih i pryjdu ciabie sustrakać, zahasi tut ich usich!!!!!
Nu, typa, chepi end.