Biznesoviec Vahanaŭ: «Šlach, jaki my prajšli za 25 hadoŭ, moh by pryvieści da značna lepšych ekanamičnych vynikaŭ»
U zimovym numary časopisa Timecity apublikavana intervju ź biznesoŭcam i byłym deputatam pałaty pradstaŭnikoŭ Alaksiejem Vahanavym (№25 u rejtynhu biełaruskich biznesmenaŭ).
Pryvodzim cikavyja vytrymki.
Pra stračany patencyjał
My pieražyli ŭžo jak minimum piać kryzisaŭ, i ŭsie jany praciakali pa roznych scenarach. U pačatku ŭ nas byŭ mocny patencyjał, nazapašany jašče ŭ časy Savieckaha Sajuza. Kryzis, devalvacyja nacyjanalnaj valuty dazvalali źnizić vydatki, pavysić kankurentazdolnaść pradukcyi i chutka adnavić uzrovień vytvorčaści. Kryzis vypraŭlaŭ pierakosy, nazapašanyja ŭ ekanomicy. Ale treba razumieć, što na siońniašni momant hetaja «ačyščalnaja» siła kryzisaŭ užo nie pracuje. Dastatkova ŭbačyć, jak mocna skaracilisia pramiežki pamiž devalvacyjaj nacyjanalnaj valuty. Kali paśla pieršaha kryzisu my atrymali 7—8 hadoŭ ekanamičnaha rostu, to paśla nastupnaha jon praciahvaŭsia ŭsiaho 5 hadoŭ, a zatym ad devalvacyi da devalvacyi i zusim stali prachodzić tolki 2—3 hady, i stanoŭčy efiekt užo prahladajecca ŭsio mienš. Ekanomika vyčarpała resursy ekstensiŭnaha rostu, patrebnyja strukturnyja pieramieny, staŭka na efiektyŭnyja sučasnyja vytvorčaści. Dumaju, mnohija ciapier razumiejuć, što šlach, jaki my prajšli za 25 hadoŭ, moh by pryvieści da značna lepšych ekanamičnych vynikaŭ. Pahladzicie na našych susiedziaŭ — Litvu, Polšču. U pačatku 90-ch hadoŭ my mieli značna bolšy pramysłovy patencyjał, asensavany ŭzrovień koštaŭ, da nas jechali pa pakupki. Zaraz ja byŭ u polskaj hłybincy — dasiahnutyja tam vyniki ŭražvajuć.
Pra štučnuju padtrymku dziaržaŭnych pradpryjemstvaŭ
Kryzis dobry tym, što jon dazvalaje zadumacca nad vydatkami, pazbavicca ad lišniaha piersanału, pakinuć na płavu tolki efiektyŭnyja pradpryjemstvy. Kožny kryzis, jak sanitarnaja vysiečka, pavinien praredzić les, kab tyja drevy, što zastalisia, raśli chutčej i bolš mahutnymi. U kryzis zvyčajna vyžyvajuć tyja, chto zdoleŭ adaptavacca, znajści svaju nišu, pracavać z prybytkam, niahledziačy ni na što. A kali štučna padtrymlivać tyja pradpryjemstvy, što bieź dziaržaŭnych ulivańniaŭ daŭno b užo abankrucilisia, to navošta im adaptavacca? I ŭ čym tady hajučaja sutnaść kryzisu? My tolki adkładajem rašeńnie prablemy jašče na niejki termin.
«Biznes pa zahadzie nie raście»
Što tyčycca našaha ŭdziełu ŭ sielskahaspadarčych prajektach, ab jakich było šmat razmoŭ u svoj čas, to my majem namier u najbližejšy čas ź ich vyjści. Akazałasia, što heta nie naša tema. Jość, viadoma, u Biełarusi prykłady paśpiachovaha raźvićcia hetaha napramku: Jaŭhien Baskin dobra raźvivaje pradpryjemstvy sielskahaspadarčaj haliny, — ale my sutyknulisia z davoli składanaj situacyjaj na hetym rynku. Nam dla paśpiachovaha raźvićcia nie treba ŭmiašańnie miascovych uładaŭ, ale jany, na žal, majuć davoli šmat paŭnamoctvaŭ u halinie rehulavańnia — pakazvajuć, što siejać, kamu pradavać, a biznes — tonkaja materyja, jon pa zahadzie nie raście.