Viciebskaja moładź praviała fłeš-mob u padtrymku hazety «Naša Niva»
Kala dvuch dziasiatkaŭ udzielnikaŭ pratestu suprać ucisku ŭ dačynieńni da najstarejšaj biełaruskaj hazety, sabralisia a 17-j viečara ŭ centry horada, na prystupkach teatra imia Jakuba Kołasa.
Kala dvuch dziasiatkaŭ udzielnikaŭ pratestu suprać ucisku ŭ dačynieńni da najstarejšaj biełaruskaj hazety, sabralisia a 17-j viečara ŭ centry horada, na prystupkach teatra imia Jakuba Kołasa.
Pra pačatak akcyi raspavioŭ adzin z udzielnikaŭ, jaki nazvaŭsia Siarhiejem i paviedamiŭ, što jon – student adnoj ź viciebskich VNU.
(Chłopiec: ) «Nas sabrałasia kala 15-20 čałaviek, ja nie mahu padličyć dakładna. Klasnaje nadvorje ŭ Viciebsku, jano duža spryjaje čytańniu našaj rodnaj hazety «Naša Niva». Ale my čytajem jaje davoli niezvyčajnym čynam – pasieŭšy na paasobniki «Sovietskoj Biełoruśsii». Pasieli, vybačajcie, na našaha PPRB, i pad zvany bližejšaje Dabravieščanskaje carkvy čytajem svaje hazety. «Naša Niva» – heta apošni padmurak, ja skazaŭ by, macavańnie našaje biełaruskaje identyčnaści, našaje śviadomaści. Usio heta vielmi važna, ja dumaju».
Na ŭdzielnikaŭ fłeš-mobu ź cikaŭnaściu pazirali minaki, a achoŭniki pravaparadku za čas akcyi tak i nie źjavilisia ŭ poli zroku. Praź dziesiać chvilin chłopcy i dziaŭčaty padnialisia, demanstratyŭna parvali numary «SB» i zanieśli abryŭki ŭ śmietnicu, a potym raźbiehlisia, zabraŭšy z saboj asobniki «Našaj Nivy».