«Biełaruskaja dziaržaŭnaść — absalutnaje zło». Piać samych adyjoznych publikacyj «Sputnika i pahroma»
Rašeńniem Ministerstva infarmacyi ad 23 studzienia na terytoryi Biełarusi abmiežavany dostup da rasijskaha šavinistyčnaha sajta «Sputnik i pahrom». Jaho materyjały rašeńniem Centralnaha suda Minska pryznanyja ekstremisckimi.
Sajt Jahora Praśvirnina dastatkova šmat pisaŭ pra Biełaruś, najčaściej nazyvajučy našu krainu «Zachodniaja Ruś», albo «eks-BSSR». Za biełaruskuju tematyku na partale adkazvaŭ Kirył Aviarjanaŭ-Minski, były hramadzianin Biełarusi, jaki źjechaŭ u emihracyju ŭ Rasiju.
«Sputnik i pahrom» ličyŭ histaryčnaj pamyłkaj dziaržaŭnaść Biełarusi, nieadnarazova padkreślivaŭ heta ŭ svaich publikacyjach. Ciapierašni hienieralny sakratar Rady biaśpieki Stanisłaŭ Zaś byŭ siarod krytykaŭ rasijskich čarnasociencaŭ: «Jany hienierujuć nianaviść da kiraŭnictva krainy i asabista Alaksandra Łukašenki».
«Naša Niva» adabrała niekalki najbolš jarkich cytat z «Sputnika i pahroma», što tyčylisia našaj krainy.
Nijakaha bratniaha biełaruskaha naroda niama
«Nijakaha «bratniaha naroda» u eks-BSSR niama. Biełaruskich hramadzian možna ŭmoŭna padzialić na dźvie katehoryi: 1) ludzi, jakija ŭ toj ci inšaj miery zachavali ŭśviedamleńnie prynaležnaści da ruskaj cyvilizacyi / ruskaha śvietu / ruskaj nacyi; 2) ludzi, jakija admovilisia ad jakoj by tam ni było ruskaści. Pieršyja — častka ruskaha naroda i patencyjnaja častka ruskaj nacyi (dla razancaŭ abo sibirakoŭ takija biełarusy nie «braterski narod», a toj ža samy narod). Druhija — judy, jakija, jak elehantna vykazaŭsia Dźmitryj Hałkoŭski, «u ciažkuju chvilinu vyrašyli pierafarbavacca z karasia ŭ parasia, adchryścilisia ad suplamieńnikaŭ i pastavili sabie ŭ Minsku samastojny hierb z devizam «tata, čuješ, siakuć, a ja ŭciok».
Kreml — hałoŭny sponsar niezaležnaści
«Pakul u eks-USSR sprabujuć pazbavicca ad kultu Pieramohi šlacham hieraizacyi UPA, u eks-BSSR rychtujucca śviatkavać svoj ułasny Dzień Pieramohi z paradam i samastojnaściu. Kali b ŭkrainskaje kiraŭnictva było krychu bolš razumnaje, jano brała b prykład z Łukašenki, hieraizujučy nie Banderu, a, naprykład, savieckaha partyzana Sidara Kaŭpaka. Z adnaho boku, heta vielmi navat samaścijnieńka. Bo da 1940-ch hadoŭ pryličać ukraincaŭ i biełarusaŭ da tryadzinaha ruskaha naroda stała ličycca zahannym. Ź inšaha, heta nie vyklikaje piakotki u Kramla — hałoŭnaha sponsara ukrainskaj i biełaruskaj «Niezaležnaści».
U budučyni moža być Viciebskaja narodnaja respublika
«Usie viedajuć, što ŭ 1954 hodzie Krym niezakonna pieradali sa składu Rasijskaj SFSR ŭ skład Ukrainskaj SSR, mnohija čuli, što u 1918 hodzie da Savieckaj Ukrainie dałučyli terytoryju Daniecka-Kryvarožskaj Savieckaj Respubliki, adnak mała kamu viadoma, što ŭ 1920-ch hadach u skład Biełaruskaj SSR siłkom zahnali Viciebščynu, Mahiloŭščynu i Homielščynu, raniej jakija naležali RSFSR. Jak i ŭ vypadku z Krymam i Danbasam, mierkavańnie žycharoŭ zachodnieruskich hubierniaŭ zusim nie cikaviła balšavickaje kiraŭnictva: Viciebsk, Mahiloŭ i Homiel byli pieradadzienyja Savieckaj Biełarusi jak miech bulby.
Dla taho, kab u vas, darahija čytačy, nie było ździŭleńnia ŭ suviazi z mahčymym abviaščeńniem u budučyni Viciebskaj, Mahiloŭskaj i Homielskaj Narodnych Respublik, my chočam raskazać vam čaroŭnuju historyju ab uzbujnieńni BSSR u 1924 i 1926 hadach».
«Pazbavicca biełaruskaj dziaržaŭnaści lubymi srodkami»
«Jak bačym, u płanie miestačkovaha idyjatyzmu siońniašniaja RB mała čym adroźnivajecca ad Ukrainy davajennaha pieryjadu. Ci buduć padziei ŭ Biełarusi raźvivacca pa ŭkrainskim uzory — pakaža čas. Adno možna skazać dakładna — stratehičnaj zadačaj samaścijnaści uładaŭ RB źjaŭlajecca maksimalnaja derusifikacyja zachodnich abłaściej histaryčnaj Rasii. Takim čynam, kožny sumlenny ruski čałaviek pavinien zrazumieć, što samaścijnaja dziaržaŭnaść na zachodnieruskaj terytoryi jość absalutnaje zło, ad jakoha 10-miljonnaja halina tryadzinaha ruskaha naroda pavinna być pazbaŭlena lubymi srodkami».
Biełaruskaja dziaržaŭnaść jak pahroza
«Pry hetym «ryzyka stracić Biełaruś», pra jakuju apošnim časam časta pišuć u rasiejskaj presie, biezumoŭna, isnuje, adnak źviazanaja jana nie z Anisim i navat nie z Łukašenkam, a z najaŭnaściu biełaruskaj dziaržaŭnaści jak takoj. Jość vidavočny dla luboha niepraduziataha daśledčyka zakon: kali na hamahiennaj u etnakulturnym płanie terytoryi pa voli losu ŭźnikaje niekalki nacyjanalna-dziaržaŭnych utvareńniaŭ, to adzinym sposabam samaśćviardžeńnia dla drobnych dziaržaŭ stanovicca maksimalnaje procipastaŭleńnie siabie vialikim dziaržavie. Adpaviedna, samaścijnyja Biełaruś i Ukraina mohuć isnavać vyklučna ŭ farmacie «Anty-Rasija», a, naprykład, samastojnaja Aŭstryja — u farmacie «Anty-Hiermanija» (usim raju pračytać artykuł Hiercharda Piendła «Aŭstryja — nie Hiermanija?», apublikavany ŭ šostym numary časopisa «Pytańni nacyjanalizmu», i pasprabavać znajści dziesiać adroźnieńniaŭ aŭstryjskaj hiermanafobii ad biełaruska-ŭkrainskaj rusafobii)».