U Hłušy prezientavali prypynak Alesia Adamoviča FOTA
Padzieja adbyłasia padčas rajonnaha fiestyvalu narodnych promysłaŭ i ramiostvaŭ «Hłušanski chutarok».
Aleś Adamovič, jak viadoma, nieadjemnaja častka Hłušy. Biez vystaŭki jaho tvorčaści ad biblijatečnaj sistemy Babrujskaha rajona nie abychodziłasia nivodnaje hłušanskaje śviata. Na hety raz akramia adamovickaha punkta na malaŭničaj fiestyvalnaj placoŭcy było jašče šmat napaminaŭ pra viadomaha biełaruskaha piśmieńnika. I hałoŭnaja padzieja — prezientacyja ŭ novym abliččy pieršaha z boku Babrujska prypynku hramadskaha transpartu. Abjekt u dadatak da asnoŭnaj nazvy «Hłuša» atrymaŭ jašče adnu — «Prypynak Adamoviča». Dziakujučy plonnaj pracy viadomaha biełaruskaha stryt-mastaka Alaksandra Błahija i jaho pamočnicy Julii Łazoŭskaj jon ciapier nahadvaje staronku z apošniaj knihi piśmieńnika «Vixi» («Pražyta»). Z partretam piśmieńnika, maleńkaj Hłušaj na karcie Biełarusi i radkami, jakija byccam padkreślivajuć jaje značnaść. «Kolki ž razoŭ ja pryjazdžaŭ u Hłušu! Čaściej z boku Babrujska, časam — praz Staryja Darohi, z boku Słucka. Spačatku vočy šukajuć našy biarozy — radasny dzieviaciaršynny vykid zielaniny ŭ nieba, vostry dach doma, siniuju vierandu: ci siadzić maci-babula na hanku, ci kala biaroz šareje jaje chałat… Z Hłušy, dzie b ty ni znachodziŭsia, na ŭvieś śviet raspaŭsiudžvajucca cichija miakkija chvali marudlivaha płytkaha času, ranišnich dziciačych i ptušynych hałasoŭ: pryjechaŭ na 2-3 dni ci navat prosta pazvaniŭ, i ty znoŭ spakojny, svabodny dla inšych dumak i kłopataŭ, samaje darahoje na svaim miescy, i ničoha nie zdaryłasia».
Tałakoj lahčej
Znaŭcy adrazu ž acanili prypynak, skazali, što ŭ takim simvaličnym vykanańni heta naohuł pieršy padobny abjekt u Biełarusi. Jaho inicyjatar — babrujčanin Andruś Archipienka, razam z hrupaj padtrymki ździejśniŭ nievierahodnaje. Jaho impet padtrymali miascovyja ŭłady, darožniki. Zaklik da ŭdziełu ŭ konkursie eskizaŭ budučaha prypynku byŭ raźmieščany na sajcie Babrujskaha rajvykankama. A rajonnaje DEU № 72 praviało padrychtoŭčyja raboty dla naniasieńnia malunka i zaraz zajmajecca absłuhoŭvańniem hetaha prypynku: prybiraje śmiećcie, dahladaje abjekt.
Prypynak stanie svojeasablivym nulavym kiłamietram, ad jakoha buduć zrobleny pakazalniki da aŭtentyčnaj apteki, dzie płanujecca zrabić muziej Adamoviča, doma, dzie peŭny čas žyŭ Aleś Michajłavič, vulicy, nazvanaj u jaho honar, da mohiłak, dzie jon pachavany, da pomnika, jaki płanujecca ŭ chutkim časie ŭstanavić, inšych miaścin, źviazanych ź imiem biełaruskaha kłasika.
Andruś razam sa svaimi pamočnikami arhanizavaŭ ekskursiju pa adamovickich miaścinach. Cikavaść da jaje prajavili kala 50 babrujčan, jakija pryjechali dla hetaha ŭ Hłušu. Siarod ich šmat moładzi i školnikaŭ. Ź Minska na prezientacyju pryjechali dačka piśmieńnika Natalla Adamovič i aŭtar pomnika Alesiu Adamoviču, jaki płanujuć ustanavić naleta ŭ Hłušy, — Hienadź Łojka. Z saboj jon pryvioz makiet budučaha biusta. Pryznaŭsia, što adčuvaje vialikuju adkaznaść za davieranuju jamu rabotu.
Kab moładź nie zabyvałasia
Prezientacyja prajšła pad družnyja apładysmienty. Pa słovach Andrusia Archipienki, afarmleńnie prypynku — heta adna z akcyj pa ŭšanavańni pamiaci piśmieńnika. Finałam pavinna stać stvareńnie muziejnaha kompleksu, pryśviečanaha jamu.
— Naša meta — zrabić Adamoviča cikavym dla ciapierašniaha pakaleńnia biełarusaŭ. Prypynak budzie nahadvać, što ŭ hetym pasiołku jon žyŭ i mienavita jamu pryśviaciŭ najlepšyja svaje tvory, — kaža Andruś.
Natalla Adamovič pryznałasia, što cikavaść maładych da jaje baćki była dla jaje pryjemnym padarunkam.
— Mnie radasna, što znajšlisia maładyja ludzi, jakija tak cikava raspracavali i padali hety prajekt. Adzinaje, što ja zrabiła, heta pa ich prośbie pieradała dla raboty tekst i fotazdymki baćki. Atrymałasia prosta cudoŭna, ja navat nie čakała.
Staršynia Hłušanskaha sielsavieta Maryja Suščanka ličyć, što Aleś Adamovič — brend Hłušy i ŭsioj Biełarusi, tamu pamiać pra jaho treba papularyzavać.
— U ramanie «Vajna pad strechami» idzie razmova amal pra kožnaha žychara Hłušy, — adznačyła jana. — Ja sama ŭradženka Homielščyny, ale, kali pryjechała siudy, paznajomiłasia ź ludźmi, daviedałasia, jak piśmieńnik šanavaŭ svaju małuju radzimu, pra toje, što navat paśla śmierci pažadaŭ być pachavany mienavita tut, prasiaknułasia da Adamoviča jašče bolšaj pavahaj. Adkryćcio «adamovickaha» prypynku — heta vialiki krok na šlachu ŭšanavańnia pamiaci piśmieńnika.
Padčas ekskursii hości naviedali mohiłki, dzie pachavany Aleś Adamovič i inšyja pradstaŭniki rodu Adamovičaŭ-Tyčynaŭ, i ŭskłali na simvaličny pamiatny kamień kvietki. A padčas ekskursii pa Hłušy dačka piśmieńnika raskazała pra los toj samaj apteki, dzie płanujecca adkryć muziej.
— Heta niepasredny hieroj apovieści «Vajna pad strechami», — zaŭvažyła Natalla. — Da vajny tut pracavała maja babula, a potym, kali niemcy ŭvajšli ŭ Hłušu, jana dabiłasia, kab apteka praciahvała funkcyjanavać. I ŭvieś pieryjad akupacyi — z 1941-ha pa 1943 hod heta ŭstanova pracavała. Pad jaje prykryćciom viałasia padpolnaja rabota, akazvałasia dapamoha našym pałonnym. U hetym budynku zachavałasia aŭra tych časoŭ. Nijakaja novabudoŭla nie zamienić žyvoha ŭsprymańnia minułych padziej.
***
Zbor srodkaŭ na muziej praciahvajecca. Dałučycca da dobraj spravy možacie i vy. Raźlikovy rachunak isnuje pry adździele ideałahičnaj raboty, kultury i pa spravach moładzi Babrujskaha rajvykankama r/s BY84AKBB36421292723267100000 u filijale 703 AAT «AAB Biełarusbank», BIK AKBBBY21703, UNP 701226324.
Pryznačeńnie płaciažu: «Dla vyrabu prajektna-kaštarysnaj dakumientacyi i rekanstrukcyi budynka ŭ pasiołku Hłuša pad muziej A. Adamoviča». Hety doŭhi skaz pavinien być paznačany ŭ bankaŭskim dakumiencie abaviazkova.