50 hadoŭ žurnalistu Anatolu Majsieniu
Jon prajšoŭ šlach ad aŭtara zakaznych artykułaŭ u «Sovietskoj Biełoruśsii» da palitołaha, jaki kinuŭ adkryty vyklik režymu Łukašenki.
9 studzienia 1959 h. u v. Vialikaja Lipa, što ŭ Niaśvižskim rajonie, naradziŭsia biełaruski žurnalist Anatol Majsienia.
Uładzimir Arłoŭ u knizie «Imiony Cvabody» piša:
«…Majsienia staŭ tym, chto padymaŭsia: ad aŭtara zakaznych artykułaŭ u «Sovietskoj Biełoruśsii» paśla samych pieršych, praviedzienych kala pomnika Kupału ŭ Miensku i ŭžo pryzabytych Dziadoŭ-1987, arhanizataraŭ jakich jon sprabavaŭ vykryć u niaviedańni sensu słova «hienacyd», da publicysta i palitołaha, jaki kinuŭ adkryty vyklik režymu (i, darečy, pačaŭ pisać pa-biełarusku).
Jon znajšoŭ u sabie mužnaść publična pryznacca, što źviazvaŭ z prychodam da ŭłady Łukašenki peŭnyja nadziei. Ale jon staŭ aŭtaram idei praviadzieńnia Kanhresu suprać dyktatury ŭ abaronu Kanstytucyi i napisaŭ biaźlitasny artykuł «Biełaruś u imhle», dzie padvioŭ vyniki pieršych dvuch hadoŭ kiravańnia Łukašenki.
U 1996 h. Biełaruskaja asacyjacyja žurnalistaŭ prysudziła Anatolu Majsieniu premiju ŭ naminacyi «najlepšy analityčny materyjał». Prasudziła paśmiarotna.
U apošnija hady žyćcia hałoŭnaju spravaju Majsieni byŭ stvorany im Nacyjanalny centr stratehičnych inicyjatyvaŭ «Uschod – Zachad». Jon šmat jeździŭ pa śviecie, ale pakidać Biełaruś nie źbiraŭsia».
***
Anatol Majsienia zahinuŭ 12 listapada 1996 h. na aŭtatrasie Bieraście – Miensk, niepadalok ad rodnaj vioski, kali viartaŭsia ŭ kanfierencyi ŭ Rymie. Džyp žurnalista ŭrezaŭsia ŭ hruzavik.
Praz 12 dzion u Biełarusi adbyŭsia kanstytucyjny pieravarot.
Majsieniu było tolki 37 hod.