Muž zorki «Biełsata» Kaci Andrejevaj raspavioŭ, jak zakachaŭsia ŭ jaje
U videaprajekta «Tok», pryśviečanym žurnalistkam, jakich ułady pieraśledujuć za ich prafiesijnuju dziejnaść, muž Kaciaryny Andrejevaj, žurnalist Ihar Iljaš, raskazaŭ, čym jana zachapiła jaho.
Kaciaryna Andrejeva na sudzie
«Ja zakachaŭsia ŭ Kaciu faktyčna paśla pieršaj sustrečy. Dakładniej, pieršy raz my ź joj sustrelisia na akcyi pratestu Statkieviča pierad vybarami 2015 hoda, ale litaralna paru chvilin pabačylisia, pierakinulisia paraj słoŭ, ja navat telefon jaje nie paśpieŭ uziać. Ja, kaniečnie, padumaŭ: jakaja pryhažunia, treba jaje zaprasić na kavu. Ale nie paśpieŭ u toj raz. Tady pierad vybarami byŭ šerah akcyj, i my praz tydzień sustrelisia na toj ža płoščy Svabody, na toj ža akcyi Statkieviča.
Voś tady ŭžo ja hladzieŭ, pilnavaŭ jaje da kanca akcyi, kab u kancy ŭsio ž zaprasić na kavu. My pajšli ŭ kaviarniu paśla hetaha. I byŭ vielmi śmiešny epizod, z čaho pačynalisia našy stasunki.
Heta byŭ dzień da prezidenckich vybaraŭ 2015 hoda, my razvažali pra žurnalistyku, pra situacyju ŭ krainie, pra palityku. I jana kaža, maŭlaŭ, zaraz ža apošni dzień daterminovaha hałasavańnia, imavierna zaraz buduć niejkija ŭkidy biuleteniaŭ, cikava, jak heta vyhladaje ŭ apošni dzień. Heta byŭ jašče viečar, vybarčyja ŭčastki nie začynilisia.
Heta było jakraz na płoščy Jakuba Kołasa, pobač himnazija, tak taksama byŭ vybarčy ŭčastak. I my pajšli pahladzieć, jak vyhladaje atmaśfiera apošniaha dnia daterminovaha hałasavańnia. Joj było heta cikava, jana tolki pačynała pracu, nikoli nie pracavała na vybarčych kampanijach.
I voś my zajšli. Kali čalcy vybarčaj kamisii pabačyli, što zajšli dva žurnalisty ŭviečary, pierad zakryćciom vybarčaha ŭčastka, u ich spracavaŭ sihnał «tryvoha», jany vyklikali milicyju, pryjechali «kasmanaŭty», nas ledź nie zatrymali. Tady byli adnosna libieralnyja časy, u nas prosta pravieryli dakumienty i adpuścili.
Ihar Iljaš i Kaciaryna Andrejeva
Što mnie spadabałasia ŭ hety momant? Jana nastolki zachaplałasia pracaj, što paśla taho, jak adpracavała na akcyi pratestu, paśla taho, jak my siadzieli ŭ kaviarni i razmaŭlali pra ŭsio heta, była nastolki natchnionaja pracaj, što chacieła jašče pajści i pahladzieć. I toje, što jana zusim nie spałochałasia, kali pryjechała milicyja, hetyja «kasmanaŭty» strašnyja.
I mianie heta tak zachapiła, ja padumaŭ, što heta takaja nievierahodnaja dziaŭčyna, z takoj enierhietykaj, z takoj mocaj asoby, i zrazumieŭ u toj viečar, što zakachaŭsia ŭ jaje. I ŭ pryncypie, potym našy stasunki byli ščylna źviazanyja z pracaj. Faktyčna my pačali sustrakacca, užo pracujučy razam nad temaj Danbasa, i ŭžo ŭ kancy 2016 hoda ažanilisia.
Toje, što mianie zachaplaje i natchniaje ŭ Kaci, — heta toje, što jana raźvivajecca jak asoba i jak žurnalist pastajanna, jana nikoli nie staić na miescy. I heta toje, što natchniaje kožny dzień».