Basovišča-XX
Fotarepartaž ź jubilejnaha dvaccataha Fiestyvalu muzyki maładoj Biełarusi.
Fotarepartaž Alesia Pileckaha ź jubilejnaha dvaccataha Fiestyvalu muzyki maładoj Biełarusi.
Viadoŭca festu Viktar Šałkievič na hetyja dni byŭ zaprošany na dva viasielli i na Źjezd biełarusaŭ śvietu. «Niekali na Basoviščy muzyki hrali za ideju, jany nie byli takija skvapnyja, jak zaraz. Heta byli sustrečy biełaruskamoŭnych ludziej pa abodva baki miažy» — pryhadaŭ jon. Viktar vyhladaŭ trochi rasčaravanym: «My chacieli zapravić sioleta na scenu ŭsich tych, chto byŭ tut 20 hadoŭ tamu, ale nie atrymałasia». Jon kaža što, nastupny fest budzie kardynalna novym.
Hetym razam było mieniej nacyjanalnych ściahoŭ — mienš za dziesiatak. Nie było i polskich, i češskich, jakija stała prysutničali na raniejšych fiestyvalach.
Zatoje pryciahvali ŭvahu aŭto vakoł fiestyvalnaha haradka — naviutkija BMW ź minskimi numarami.Pa słovach staražyłaŭ festu, raniej ludzi traplali na fest bolš ciahnikami dy aŭtobusami, ciapier ža aŭto ź biełaruskimi numarami robicca ŭsio bolej.
Podych kryzisu adčuli mnohija ŭdzielniki jubilejnaha Basovišča. Ale mnohich hetyja vyprabavańni nie zasmucili. Ihar z Hrodna, jaki nie prapuskaje festu ad 2002 hodu, vyhladaŭ zadavolenym: «Užo sumuju i čakaju nastupnaha hodu». Ź im ciažka nie pahadzicca — niepieradavalnaj atmaśfiery fiestyvalu ŭ Haradku, zdajecca, nie zdolny naškodzić nijaki kryzis.
Siamion Piečanko
Viktar Šałkievič praviŭ balem na jubilejnym feście.
Pieršy dzień fiestyvalu raspačała Unia.
Nie ŭsie dačakalisia adkryćcia festu.
Na scenie — Rachis.
Daŭnija siabry festu — Rima.
Ranica ŭ Haradku.
Bosaje sonca.
Hanna Chitryk i Dziecidziaciej.
Źvierchu cikaviej.
Dźvie ŭśmieški.
Siemnaccataje Basovišča Pałacu.
I za Bondu, i za Kramu.
Polskija zorki Lao Che.
Jon jašče vierniecca!