Knihi Katlarčuka nie patrebnyja na radzimie
Biełaruski historyk sa Švecyi Andrej Katlarčuk niadaŭna vydaŭ pa-anhielsku knihu «Ŭ cieni Polščy i Rasiei. VKŁ i Švecyja padčas eŭrapiejskaha kryzisu siaredziny XVII st.», jakaja, u tym liku, raspaviadaje pra Kiejdanskuju uniju 1655 h. miž VKŁ i Švecyjaj.
Biełaruski historyk sa Švecyi Andrej Katlarčuk niadaŭna vydaŭ pa-anhielsku knihu «Ŭ cieni Polščy i Rasiei. VKŁ i Švecyja padčas eŭrapiejskaha kryzisu siaredziny XVII st.», jakaja, u tym liku, raspaviadaje pra Kiejdanskuju uniju 1655 h. miž VKŁ i Švecyjaj. U Stakholmskim universytecie sp.Katlarčuk abaraniŭ pa knizie doktarskuju, apanentam na abaronie vystupaŭ prafesar Oksfardzkaha ŭniversytetu Rober Frost.
Potym aŭtar vyrašyŭ biaspłatna dasłać asobniki knihi hałoŭnym biełaruskim biblijatekam. Heta jon zrabiŭ 10 červienia, dasłaŭšy knihi pa ŭniversyteckaj pryjarytetnaj pošcie zakaznym listom – takim čynam adpraŭleńni musili dajści akurat u ruki adrasata. I jon mocna ździviŭsia, kali naprykancy červienia atrymaŭ nazad piać asobnikaŭ knihi ź biblijatek universytetaŭ Bieraścia, Horadni i Połacku, bibliteki BDPU imia M. Tanka i Centralnaj navukovaj biblijateki Nacyjanalnaj akademii navuk. Pasyłki ŭ Švecyju viarnulisia ŭ žudasnym stanie: usie pakamiečanyja i padranyja. Na ŭsich ich było napisana: «Za admovaj». Inšyja biblijateki knihaŭ nie viartali.
Navukovy supracoŭnik adździełu mižnarodnaj suviazi Nacyjanalnaj akademii navuk Volha Čykun kaža: «Kniha takaja sapraŭdy da nas prychodziła, ale treba byli niemałyja hrošy na mytnyja zbory, PDV, deklaracyi. U Akademii, na žal, takich hrošaj niama, i my vymušany byli admovicca ad knihi sp.Katlarčuka. Heta ŭžo nia pieršy taki vypadak. Časam my navat nakiroŭvajem adpraŭnikam aficyjnyja prabačeńni z taje pryčyny, što nia možam zabrać knihi».
Supracoŭnik adździełu mižnarodnaha supracoŭnictva BDPU imia M.Tanka Valery Macijuk kaža, što nie isnavała nijakaha mechanizmu atrymańnia knihi, bo nie pryjšło adpaviednych dakumentaŭ. «My prosta nie viedali, da kaho źviartacca, – kaža Macijuk. – Pytańnie nia ŭ hrašach, tam maksymum eŭra 2–4 zapłacić treba było. My z radaściu prymajem u biblijateku knihi, ale prosta nie było mahčymaści atrymać».
U Haradzienskim universytecie skazali, što da ich pryjšło piśmovaje paviedamleńnie ab tym, što kniha znachodzicca na mytni i treba aformić adpaviednyja dakumenty. Va ŭniversytecie paličyli za lepšaje nie zajmacca marudnaj papiarovaj pracaj i płacić hrošy, a adpisali «za admovaj».
Prykra, što biblijateki nia majuć ni času, ni hrošaj, kab aformić va ŭłasny zbor knihi. Ci zachoča tolki Andrej nastupnym razam dasyłać svaje pracy ŭ Biełaruś?
Fota Andreja Lankieviča