U sieradu — dzień vosieńskaha raŭnadzienstva
Sonca čarhovy raz pierasiače niabiesny ekvatar i piarojdzie z paŭnočnaha paŭšarja niabiesnaj śfiery ŭ paŭdniovaje. U nas nastupić astranamičnaja vosień, a ŭ paŭdniovym paŭšar'i Ziamli — viasna.
Padčas raŭnadzienstva praciahłaść dnia i nočy na ŭsioj płaniecie adnolkavaja i raŭniajecca 12 hadzinam. Adnak z‑za refrakcyi, jakaja jak by «pryŭznimaje» Sonca nad haryzontam, śvietłavy dzień usio ž doŭžycca krychu bolš.
Uschodnija słavianie ličyli dzień asieńniaha raŭnadzienstva śviatam i adznačali jaho pirahami i hulańniami. Japoncy śviatkujuć Dzień vosieńskaha raŭnadzienstva z 1878 hoda. Štohod pa ŭsioj krainie prachodzić tradycyjny fiestyval harbuzoŭ, ź jakich japoncy robiać skulpturnyja kampazicyi.
Z punktu hledžańnia astrałohii, 23 vieraśnia Sonca pierasiače haryzantalnuju voś i piarojdzie z pracavitaj Dzievy ŭ harmaničnyja Šali. Dzień i noč uraŭnavažvajucca, jak dźvie čašy šalaŭ. Nastupaje pieryjad raŭnavahi i zaspakajeńnia. Čałaviek «znachodzić svajo miesca», atrymlivaje mahčymaść krychu pieraviesci dych i atrymać asałodu ad vynikaŭ svajoj raniejšaj dziejnasci. Pracoŭny nastroj panižajecca.
Staražytnyja hiermancy, jaŭrei, hreki i indusy ličyli, što ŭ dzień vosieńskaha raŭnadzienstva viaršycca praviedny sud, na jakim vyznačajucca losy suśvietu. Astrołahi śćviardžajuć, što heta vydatny čas dla taho, kab kožnamu praanalizavać svaje pavodziny za apošnija paŭhoda i vyznačać dalejšyja stratehičnyja płany.