Abaronim tych, chto niasie słovy praŭdy
Uładu, hrošy i majomaść nie addajuć. Hetyja słovy pryjšli mnie na pamiać učora, jak tolki atrymaŭ viestku pra naloty, pieratrusy i zatrymańni aktyvistaŭ hramadzianskaj akcyi «Havary praŭdu».
Tym, u kaho byli niejkija spadziavańni na libieralizacyju režymu, nastaŭ čas kančatkova raźvitacca ź iluzijami.
Rychtujmasia da horšaha, kazaŭ i kažu ja.
Maštab represijaŭ suprać aktyvistaŭ akcyi «Havary praŭdu», cisk na žurnalistak Śviatłanu Kalinkinu, Marynu Koktyš, Irynu Chalip, Natallu Radzinu, pieratrusy ŭ redakcyi «Narodnaj Voli» i ŭ ofisie Chartyi'97, abmiežavalnyja akty ŭ dačynieńni da biełaruskaha siehmientu internetu i mabilnaj suviazi — usio heta jak najlepš pakazvaje, što ŬŁADA BAICCA PRAŬDY.
Režym vydatna viedaje, što hałosnać i praŭda pryviali da krachu kamunistyčnych režymaŭ u Centralnaj i Ŭschodniaj Jeŭropie, što hałosnaść i praŭda stali čyńnikami raspadu SSSR i zdabyćcia dziaržaŭnaj niezaležnaści byłych sajuznych respublik, što hałosnaść i praŭda dapamohuć demakratyčnym siłam Biełarusi vyrvać uładu z ruk tych, chto hetuju ŭładu manapalizavaŭ.
Adstojvać prava na vykazvańnie, na svabodu słova i druku, raspaŭsiudu infarmacyi, raspaŭsiudžvać praŭdzivuju infarmacyju pra toje, što tvorycca ŭ krainie, — heta ciapier ci nie samaje hałoŭnaje zadańnie ŭsich, kamu darahija kaštoŭnaści demakratyi.
I nie mienš važny naš abaviazak — družna stać na abaronu piśmieńnikaŭ, žurnalistaŭ i ŭsich, chto niasie słova praŭdy i kaho pieraśleduje ŭłada.
Anatol Sidarevič,
namieśnik staršyni Biełaruskaj