«Moj syn naiŭna chacieŭ ačałaviečyć śpiecnazaŭcaŭ»
Pra los Alaksandra Kłaskoŭskaha havoryć jahony baćka, viadomy žurnalist Alaksandr Kłaskoŭski.
Pra los Alaksandra Kłaskoŭskaha havoryć jahony baćka, viadomy žurnalist Alaksandar Kłaskoŭski.
Vialikuju viadomaść atrymaŭ čałaviek u milicejskaj formie, jaki ŭviečary 19 śniežnia sprabavaŭ strymlivać specnazaŭcaŭ, uhavorvaŭ ich nia bić biezabaronnych ludziej. Jak stała viadoma, heta Alaksandar Kłaskoŭski, były milicyjant. Nieŭzabavie paśla padziejaŭ na płoščy jon byŭ zatrymany i pry hetym žorstka źbity.
Kłaskoŭski: Ja tolki što razmaŭlaŭ z načalnikam upravy papiaredniaha raśśledavańnia haradzkoj milicyi Hienadziem Kazakievičam. Jon skazaŭ: «Ja sam jaho bačyŭ, bačnych paškodžańniaŭ niama». Ja skazaŭ, što ŭ mianie jość źviestki, što syna źbivali pry zatrymańni. Sens adkazu byŭ taki – vy, jak luby hramadzianin, možacie padavać skarhi.
Mnie skazali, što ź im zaraz pravodziacca śledčyja dziejańni. Ja datelefanavaŭsia da śledčaha, jaki viadzie jaho spravu, jaho zavuć Źmicier Kupka. Jon skazaŭ, što pakolki jon pravodzić śledčyja dziejańni , to razmaŭlać sa mnoj nia moža. Ja skazaŭ, što ja nia tolki baćka, ale i žurnalist, i mianie dzivić, što žurnalisty BiełTA raspaŭsiudžvajuć brud pra majho syna.
Adkul jany atrymali infarmacyju. što jon padčas dopytu kajaŭsia, kazaŭ, što jon byŭ pjany, prasiŭ prabačeńnia? Chto daŭ hetuju infarmacyju? Spadary Kazakievič i Kupka na hetaje pytańnie nie adkazali. Mnie infarmacyju nie dajuć, dziaržaŭnaje ahienctva maje prava palivać majho syna brudam. Boh niaroŭna dziele. Jak u Orueła – ŭsie roŭnyja, ale niekatoryja raŭniejšyja.
Drakachrust: A ŭ čym jaho abvinavačvajuć?
Kłaskoŭski: Nakolki ja viedaju, ŭ aktyŭnym udziele ŭ masavych biesparadkach. Heta pa ŭskosnych źviestkach. Siońnia ŭnačy jaho pavinny pieravieźci na Akreścina, jak mnie skazali. Pakul jaho dapytvajuć. Miž tym brudnuju dezynfarmacyju raspaŭsiudžvaje pra jaho i ŭpraŭleńnie haradzkoj milicyi.
Drakachrust: Ci atrymaŭ jon medyčnuju dapamohu?
Kłaskoŭski: Kazakievič skazaŭ mnie – bačnych paškodžańniaŭ niama. Ale jon byŭ źbity i na samoj akcyi, tysiačy ludziej bačyli heta na videa, ŭ jaho skryvaŭlenaja hałava, kroŭ na tvary. Jaho dručkom udaryli padčas akcyi. I ŭsie bačyli na videa, što jon imknuŭsia spynić hety łancuh specnazaŭcam, pryčym tolki słovami, jon kazaŭ «Bicie mianie, ja vas čapać nia budu, ale spyniciesia, chłopcy». Voś u čym usia jahonaja vina.
Drakachrust: A jakija byli abstaviny jaho sychodu ź milicyi?
Kłaskoŭski: Ja hetaha nia viedaju. Heta adbyłosia niekalki hadoŭ tamu. Paśla jon pajšoŭ pracavać «dalnabojščykam». Jon mnie nie raspaviadaŭ pra padrabiaznaści. Aficyjnyja krynicy kažuć, što admoŭna charakteryzavaŭsia. My ŭsie nie anioły, ja nie vyklučaju. što mahli ŭ jaho być niejkija parušeńni pa słužbie. Ale ja viedaju, jon adčuvaŭ cisk, kazaŭ, što jaho nie razumiejuć, bo jon prynosiŭ na pracu «Narodnuju volu», «Našu nivu», sprabavaŭ razmaŭlać pa-biełarusku, vykazvaŭ pohlady, jakija ŭłaścivyja, z hledzišča ŭładaŭ, tolki «admarozkam». Jon vielmi niaŭtulna tam pačuvaŭsia. Heta było nie jahonaje. Jon tudy pajšoŭ adrazu paśla vojska, kab zarablać hrošy, ŭ jaho troje dziaciej.
Drakachrust: A čamu jon, zvolniŭšysia ź milicyi, apranuŭ na płošču formu?
Kłaskoŭski: Jon sa mnoj nia raiŭsia. Ja byŭ na akcyi jak žurnalist, my znachodzilisia niedzie pobač, ale ja jaho nia bačyŭ. Kab jon mnie skazaŭ pierad akcyjaj, ja jamu paraiŭ by dobra padumać, ci iści. Usio ž taki troje dziaciej, jamu treba dumać pra siamju i karmić dziaciej. Ja razumieju jaho jak hramadzianina, ale ja baćka i dzied, u mianie serca za ŭnukaŭ balić.
Ja dumaju, što jon apranuŭ formu pad kurtku, bo, vidać, nia vyklučaŭ, što moža pačacca «mačyłava», i naiŭna spadziavaŭsia, što jon u formie vyjdzie nasustrač i heta niejak ačałaviečyć hety łancuh. Jaho abvinavačvajuć u tym, što jon nibyta plunuŭ u tvar specnazaŭcu. Chacia videa pakazvaje, što hetaha nie było, tut nia schłusiš. Ja dumaju, što tyja, chto addavaŭ zahad na taki dziki razhon, jany sami siabie aplavali najpierš.