Siarhiej Płytkievič: Jak zabić pavahu da ŭłasnaj krainy

Ciapier nie siaredniaviečča, schavać złačynstvy stanovicca ŭsio ciažej i ciažej.

Viadomy biełaruski fatohraf, šef-redaktar haziety «Turyzm i adpačynak», dyrektar vydaviectva «Ryftur» Siarhiej Płytkievič, jaki aktyŭna ŭdzielničaŭ u padrychtoŭcy I Mižnarodnaha forumu «Imidž Respubliki Biełaruś: pazicyjanavańnie i prasoŭvańnie haradoŭ i rehijonaŭ», vykazaŭ svajo mierkavańnie nakont taho, jak mohuć adbicca na imidžy našaj krainy padziei 19 śniežnia.

Daviedniki, fotaalbomy, płakaty, kamplekty paštovak, hazieta «Turyzm i adpačynak» — usio skiravana na toje, kab pakazać našym hramadzianam i turystam z-za miažy, što my žyviem u pryhožaj i hodnaj krainie. Časam źlohku prycharošvajem rečaisnaść, dziejničajučy pa pryncypie haścinnych haspadaroŭ, jakija robiać paradak u svaim domie pierad prychodam haściej. Pry hetym my vielmi spadziajemsia, što dobra pakazanyja nami harady i miastečki Biełarusi nie tolki pryciahnuć tudy novych turystaŭ, ale i padšturchnuć samich žycharoŭ nie buryć hetuju pryhažość, a jašče lepš — stvarać novuju.

Ale…

nijakaja bahataja historyja, nijakaja architektura, nijakija pryrodnyja słavutaści nie mohuć razhladacca i aceńvacca ŭ adryvie ad žyćcia siońniašniaha

…Pierad tym, jak iści na vybarčy ŭčastak, ja prajechaŭ vakoł Kastryčnickaj płoščy — usie drobnyja vułački i zadvorki damoŭ byli abstaŭlenyja furhonami dla transparciroŭki zatrymanych i aŭtobusami ź milicyjaj. Ale ŭsio-taki my ŭviečary vyjšli ź ciopłaj kvatery — tamu što ŭ kožnaha z nas pavinna być pačućcio ŭłasnaj vartaści. Kali my žyviom u volnaj i demakratyčnaj krainie, to pavinny mieć prava publična paćvierdzić svoj punkt hledžańnia!

Kastryčnickaja płošča sustreła nas ździeklivy rasiejskaj papsoj. «Choładna, mnie z taboju vielmi choładna!..» — niesłasia z dynamikaŭ, a z prystupak Pałaca prafsajuzaŭ chtości sprabavaŭ niešta kryčać prysutnamu narodu. Ale ničoha, absalutna ničoha nie było čuvać. Natoŭp usio pavialičvaŭsia, ludzi pierachodzili ź miesca na miesca, z horyčču paśmiejvajučysia ź siabie i rečaisnaści. Situacyja zdavałasia biessensoŭnaj i tupikovaj: miechaničnyja dynamiki pierakryčać niemahčyma!

I ŭ hety momant ściahi raptam papłyli na praśpiekt Niezaležnaści. Paru dziasiatkaŭ DAIšnikaŭ, jakija stajali ŭzdoŭž praśpiekta, pasprabavali supraćstajać ludskaj race, ale zatrymali jaje tolki na imhnieńnie. Raka pieratvaryłasia ŭ mora i nakiravałasia na płošču Niezaležnaści. Tak, ludziej było vielmi šmat…

Što zdaryłasia dalej, čytačy, napeŭna, užo vydatna viedajuć. Asabista mianie ŭraziła absalutnaja niepadrychtavanaść i nieskaardynavanaść dziejańniaŭ lideraŭ apazicyi — chvilin sorak narod taptaŭsia i nie viedaŭ, što rabić, a zatym, kali narešcie źjavilisia hukaŭzmacnialniki, akazałasia, što i vystupać niama kamu. Ale jašče bolš pa śviadomaści ŭdaryła dalejšaje biessaromnaje falšavańnie ŭ teleefiry: źbitaha da paŭśmierci jašče da pačatku šeścia kandydata ŭ prezidenty Uładzimiera Niaklajeva, žurnalistaŭ, jakija byli pobač ź im, nazvali ledźvie nie terarystami, va ŭsim, što adbyvałasia źvinavacili ludziej, jakija vyjšli na płošču. I ŭ toj mituśni piać-dziesiać pravakataraŭ elemientarna mahli raźbić škło ŭ Domie ŭrada, kab padšturchnuć AMAP da bolš aktyŭnych dziejańniaŭ. Mahło być heta i zahadzia zapłanavana. Ale kiraŭniki apazicyi, kali nie mieli takoha płanu, pavinny byli być hatovymi da padobnych pravakacyj! Dakładna hetak ža i ŭłada, jakaja nie choča apynucca ŭ izalacyi, jakaja žadaje zachavać pavahu svajho naroda i suśvietnaj supolnaści, nie maje prava elemientarna chłusić!

Ciapier nie siaredniaviečča, kali možna było źniščyć letapisy i pierapisać historyju, siońnia palityka stała maksimalna publičnaj i schavać złačynstvy stanovicca ŭsio ciažej i ciažej.

A pakul u mianie źnikła ŭsialakaje žadańnie stvarać novy fotaalbom ab krainie. Spadziajusia, časova…

Kamientary da artykuła