Tekst zajavy dla BT Ramančuku dali ŭ Administracyi prezidenta ŭ prysutnaści achoŭnikaŭ Łukašenki

Rasijskaja «Novaja hazieta» apublikavała razmovu ź Jarasłavam Ramančukom. «Na toj momant ja ličyŭ, što heta, mahčyma, spynić varjackuju mašynu», — zajaviŭ jon, kamientujučy svaju zajavu pa BT.

Ź Jarasłavam Ramančukom my sustrakajemsia ŭ kaviarni. U jaho bolš niama ofisa. Jaho Abjadnanaja hramadzianskaja partyja vyrakłasia paniadziełkavaj zajavy Ramančuka i samoha Ramančuka, mabyć, taksama. My rychtujemsia da razmovy ŭ styli «pytańni biez adkazaŭ». I da čaho my nie hatovyja całkam dakładna — heta da spoviedzi.

Jarasłaŭ Ramančuk hladzić na naš dyktafon i kaža, zdajecca, adnamu jamu.

U paniadziełak na 12 hadzin jon płanavaŭ svaju pres-kanfierencyju, pryśviečanuju razhonu akcyi pratestu. Ale nočču jamu patelefanavali z Administracyi prezidenta Łukašenki i vyklikali na sustreču. Na sustrečy prysutničali supracoŭniki asabistaj achovy prezidenta Łukašenki. Sustreča doŭžyłasia niekalki hadzin. Ramančuku pakazali tekst zajavy i prapanavali začytać jaho ŭ 8 ranicy na pres-kanfierencyi…

— Mianie pastavili pierad vybaram. Abstaviny ŭ toj momant byli takija, što kali b mnie skazali: jość taki šaniec vyratavać ludziej i nie skacić Biełaruś da 1937 hoda… Nie viedaju, u toj momant, kali praktyčna nijakaj infarmacyi nie było, kali mnie u try hadziny nočy patelefanavaŭ Anatol Labiedźka, što jaho vyciahvajuć z kvatery, ja vyrašyŭ, što maja zajava — šaniec, kab choć jak-niebudź usio heta spynić, tamu što ŭsio mahło skončycca značna bolš sumna. Choć i skončyłasia sumna, ale miažy sumu niama…

Adna z pryčyn vystupu — prosta spynić hetyja varjackija začystki. Tam ža nie raźbirajuć — pravy ty, vinavaty, žurnalist, palityk…

— Davajcie ŭsio-tki ŭ chranałahičnym paradku. Što asabista vy viedajecie i čuli. Za ŭvieś čas razmovy z Sańnikavym, z Chalip, ź Niaklajevym…

— Ja ź imi praktyčna nie mieŭ znosinaŭ. Ja za ŭsiu kampaniju Sańnikava bačyŭ adzin raz — na etapie, kali skončyŭsia zbor podpisaŭ. I jon mnie prapanoŭvaŭ źniacca ŭ jaho karyść. Heta było 27–29 kastryčnika. Z taho času da 19 śniežnia ja ź im ni razu nie mieŭ znosin. Ź Niaklajevym — toje samaje. Jon prapanavaŭ mnie źniacca pad jaho dzieści ŭ pačatku listapada. I paśla hetaha ja ni razu jaho nie bačyŭ

— Kali vy daviedalisia pra toje, što Dom urada padrychtavany ŭładami jak pravakacyja suprać apazicyi?

— U  paniadziełak. U paniadziełak, a 8-j ranicy ja zrabiŭ hetuju zajavu. Hetaj zajavie papiaredničała ciažkaja razmova, ja nie budu pra jaje kazać, bo ad hetaha mohuć jašče paciarpieć ludzi. Mnie patelefanavali — ja pryjechaŭ. Skazali: jość razmova datyčnaja žyćcia i krainy.

— Vašaha žyćcia?

— Nie, naohuł.

— Jany skazali, što viedajuć, dzie vy znachodziciesia, choć vy byli nie doma.

— Jany viedali, dzie ja znachodžusia…

— Vas pastavili pierad vybaram, i vy pahadzilisia, niahledziačy na toje, što razumieli, što heta, uvohule, zdrada.

— Na toj momant ja ličyŭ, što heta, mahčyma, spynić varjackuju mašynu, jakaja pačała raskručvacca. Kali ty možaš niešta zrabić, kab spynić varjactva, ty sprabuješ heta zrabić.

— Hety vystup, a 8-j ranicy było sastupkaj hetym ludziam?

— Tak.

— Vy zrabili heta nie sa svajoj voli?

— Paśla dźviuch hadzin razmovy z troch da piaci nočy? … U hetaj situacyi ja paličyŭ, što heta najmienšaje z usich zoł.

— Vam asabista pahražali?

— Nie budu kamientavać.

— Nas cikavić situacyja ź Irynaj Chalip. Jana naša supracoŭnica, abvinavačvańni ŭ jaje adras prahučali aficyjna pa telebačańni z vašych vusnaŭ. U jaje jość šaniec vyjści z turmy?

— Jana nie była arhanizatarkaj. Jana žonka apazicyjaniera. Ni adnaho kryminalnaha fakta, ni adnaho abvinavačvańnia ŭ dačynieńni da Iry ja nie maju.

— Tady čamu jaje proźvišča było ŭ hetaj zajavie, jakaja padaploka?

— Ja nie viedaju. Mianie źbiantežyła ŭsio toje, što tam było…

Kamientary da artykuła