Pamior baskietbalist Alaksandr Radzivonaŭ, jamu było 39 hadoŭ

Sumnaja viestka pryjšła ŭčora z Francyi: paśla ciažkaj chvaroby pamior viadomy biełaruski baskietbalist, čempijon Jeŭropy siarod moładzi 1994 hoda Alaksandr Radzivonaŭ.

8 studzienia jamu spoŭniłasia ŭsiaho 39, zdavałasia b, žyć dy žyć. Ale biaźlitasny rak zrabiŭ svaju čornuju spravu — nie dapamahli ni apieracyja, ni praciahłaje lačeńnie.

Saša — karenny mahiloviec, asnovy baskietboła vyvučaŭ pad kiraŭnictvam zasłužanaha treniera Biełarusi Alaksandra Hulajeva. Talent abaroncy, jaki adroźnivaŭsia atletyčnaściu i dobra pastaŭlenym dalokim kidkom, byŭ zapatrabavany ŭ lepšym kłubie respubliki — minskim RTI. U jaho šerahach jon pravioŭ try suvierennyja pieršynstvy, dvojčy stanaviŭsia čempijonam. A ŭ 1995-m, jak i mnohija jaho tavaryšy pa załatoj «maładziožcy», adpraviŭsia pa lehijanierski chleb. Hulaŭ u Polščy, dzie byŭ zapatrabavany, z zadavalnieńniem adhukaŭsia na zakliki ŭ nacyjanalnuju zbornuju. Paźniej los zakinuŭ jaho ŭ Francyju, kudy pierajechała hulać jaho žonka, byłaja baskietbalistka «Haryzonta» Ina Śmirnova.

Tam spartyŭnaja siamja i atabaryłasia. Paśla zakančeńnia hulniavoj karjery Alaksandr pierajšoŭ na trenierskuju pracu. Apošni raz na placoŭcy biełaruskija amatary baskietboła mahli bačyć jaho ŭ matčy, pryśviečanym 10-hodździu samoj hučnaj pieramohi biełaruskaha mužčynskaha baskietboła. Hulaŭ pad fartovym dla siabie 13-m numaram, jak zaŭsiody vypramieńvaŭ aptymizm, staraŭsia dastavić hledačam radaść niestandartnymi chadami. Jon byŭ viasiołym, soniečnym čałaviekam. Viečnaja pamiać…

Kamientary da artykuła