Chłopca, jakoha zatrymlivali jak na palavańni, asudzili za «niecenzurnuju łajanku»
Dali štraf u pamiery 30 bazavych vieličyń.
Pra heta paviedamlaje ŭ svaim błohu fatohraf Anton Matolka, jaki zafiksavaŭ kadry zatrymańnia.
Fota Antona Matolki.
Maksima Čarniaŭskaha 23 červienia aštrafavali na 30 bazavych vieličyń (1050000 rub.). Sudździa Novikava nie źviarnuła ŭvahi na supiarečnaści ŭ śviedčańniach Maksima i śviedki-milicyjanta. I admoviłasia hladzieć fotyzdymki z zatrymańnia, patłumačyŭšy, što sama va ŭsim raźbiarecca.
Maksim historyju svajho zatrymańnia 22 červienia ŭ Minsku apisaŭ u błohu. Pa jaho słovach, jon stajaŭ razam ź siabrami, kali ŭbačyŭ siem-vosiem ludziej u čornym, što biehli na ich. Chłapiec pabieh. «Mietraŭ piaćdziasiat-sto nie mahli mianie dahnać… Ale ŭ dvary nahnali na travie. Šandarachnuli, prykłali da ziamli-matuchny i paciahnuli ŭ svoj aŭtobus». Paśla advieźli ŭ Leninski RUUS, dzie źniali adbitki palcaŭ, sfatahrafavali. Vystavili abvinavačvańnie «maciukaŭsia, na zakonnyja zaŭvahi supracoŭnikaŭ milicyi nie reahavaŭ, praciahvaŭ maciukacca, vykazvaŭ jaŭnuju niepavahu supracoŭnikam milicyi». Na noč advieźli ŭ izalatar na Akreścina.
Na sudzie «začytali abvinavačvańnie. Vinu nie praznaŭ. Vyklikali dźviuch śviedkaŭ. Jany paćvierdzili, što ja nie brydkasłoviŭ, pavodziŭ siabie prystojna». Milicyjant ža, jaki zatrymlivaŭ Čarniaŭskaha, skazaŭ pra niekalki zaŭvah, zroblenych maładomu čałavieku pierad zatrymańniem.
Śviedka Andrej Tkačoŭ, jaki za zatrymańniem Čarniaŭskaha sačyŭ z aŭtobusa śpiecnaza, zajaviŭ, što «jany (milicyjanty) praz akno ŭbačyli Maksima z maładymi ludźmi i skazali: «Biarom patłatych, tolki cicha, kab jany nie zaŭvažyli». Kali Maksim staŭ uciakać, pabiehli za im. Milicyjant ža na sudzie paviedamiŭ, što ni za kim nie bieh, a zatrymańnie prachodziła biez supraciŭleńnia.
Sudździa nie źviarnuła ŭvahu na słovy samaho Čarniaŭskaha, što milicyjant daŭ zahadzia łžyvyja śviedčańni.
Maksim Čarniaŭski maje namier abskardžvać rašeńnie suda. Fatohraf Anton Matolka hatovy vystupić śviedkam u sudzie.