RPC znajšła ŭ tvorach kłasiki suśvietnaj litaratury prapahandu piedafilii
Skandał vyklikała prapanova staršyni Sinadalnaha adździeła Maskoŭskaha patryjarchatu pa ŭzajemaadnosinach Carkvy i hramadstva, protaijereja Usievałada Čaplina pravieryć ramany Uładzimira Nabokava «Łalita» i Habryela Harsii Markiesa «Sto hadoŭ adzinoty» na pradmiet prapahandy piedafilii.
Pavodle słovaŭ Čaplina, ciapier u Rasii pačynajecca kampanija za lehalizacyju piedafilii i treba rubam stavić pytańnie pra toje, ci źjaŭlajecca prapahanda złačynstva sama pa sabie złačynnaj, adznačaje hazieta «Novyje iźviestija». «Mianie spytali, što ja dumaju z nahody hetych dvuch tvoraŭ. Abjektyŭna kažučy, u ich ramantyzujucca połavyja adnosiny pamiž darosłymi ludźmi i dziećmi, — padzialiŭsia svaim mierkavańniem ajciec Čaplin. — Ciapier naohuł idzie šyrokaja hramadskaja dyskusija pa vypadkach łabijavańnia piedafilii. U pryvatnaści, z nahody padručnika Hienadzia Dziarahina, u jakim naŭprost apraŭdvajucca dziejańni piedafiłaŭ» («Zaharnuć knihu»).
Jak zajaviŭ «Niezavisimoj hazietie» siabra Hramadskaj pałaty Mikałaj Svanidze, mabyć, Čaplin prosta pažartavaŭ, bo tady daviadziecca «pravieryć Hamiera i Šekśpira na pradmiet žorstkaści i hvałtu, a Kupryna — na pradmiet scen, u jakich prysutničaje erotyka i seks» («Kłasika nie biez hrachu»).
Jak piša «Rośsijskaja hazieta», kali Čaplin prapanuje inśpiektavać ruskuju i suśvietnuju litaraturu na pradmiet spahady złačyncam, to z ruskaj litaratury daviadziecca ŭśled za Nabokavym vyklučyć i «Cichi Don», naprykład, jaki pačynajecca ź vielmi jarkaj sceny zhvałtavańnia baćkam ułasnaj dački ci «Złačynstva i pakarańnie». I, narešcie, Karamzin, jaki apublikavaŭ «Biednuju Lizu», całkam realna vinavaty ŭ prapahandzie suicydu. Ź litaraturaj treba być aściarožnym, u tym liku i robiačy takija hučnyja zajavy, jak Čaplin («Aściarožna, litaratura!»).