Łukašenka abiacaje Pucinu viernaść u Jeŭrazijskim sajuzie

Ale ŭ toj ža čas nazyvaje suvierenitet nieadmiennym. Jon apublikavaŭ u «Iźviestijach» kamplimientarny adkaz Pucinu: «Hetaja publikacyja — sapraŭdnaja padzieja».

U adkaz na artykuł Uładzimira Pucina ab intehracyi na postsavieckaj prastory z artykułam vystupiŭ Alaksandr Łukašenka. Svaju publikacyju jon nazvaŭ «Ab losach našaj intehracyi».

«Jakraz pryjšoŭ čas havaryć ab hałoŭnym. Pra žyćcio našych narodaŭ u zaŭtrašnim dni. Mienavita pra heta artykuł U. U. Pucina ŭ «Iźviestijach», — tak pačynajecca artykuł. — Nie ŭ paradku kamplimientu majmu kalehu, byłomu prezidentu Rasii i ciapierašniamu premjeru, skažu, što hetaja publikacyja — sapraŭdnaja padzieja».

Łukašenka chvalić Pucina za toje, što intehracyja krain byłoha SSSR vyznačanaja ŭ jakaści pryjarytetu zamiežnaj palityki: «Heta darahoha varta. Za słovami artykuła — stratehija. Pravilnaja stratehija. I tolki niedalokija ludzi mohuć vinavacić publikacyju i jaje aŭtara ŭ pieradvybarnaj kanjunkturnaści».

«Dy i havaryć pra kanjunkturnaść mohuć tolki tyja, chto nie viedaje faktaŭ. Ideja Adzinaj ekanamičnaj prastory Rasii, Biełarusi, Ukrainy i Kazachstana naležyć jak raz U. U. Pucinu. Jon ahučyŭ jaje jašče ŭ pačatku 2003 hoda, kali my sabralisia na niefarmalnaj sustrečy kiraŭnikoŭ dziaržaŭ u jaho padmaskoŭnaj rezidencyi».

«Ni ŭ jakaj miery nie padzialaju pohlady skieptykaŭ ab «dekłaratyŭnaści» zroblenych u artykule zajaŭ. Bo 

vykładzienaja ŭ artykule stratehija intehracyi adrasavana nie tolki elektaratu i nam, susiedziam Rasiei, ale i ŭsim suśvietnym centram siły.

«Darečy, niadziŭna, što reakcyja častki zamiežnych centraŭ na inicyjatyvu U. U. Pucina pazbaŭlenaja zapału. Jano i zrazumieła: jakoha mižnarodnaha hulca ŭzraduje viestka ab farmavańni novaha mahutnaha adzinaha rynku z najsurjoznym vytvorčym, resursnym, intelektualnym patencyjałam — niesumniennaha ahresiŭnaha kankurenta.

U Biełarusi reakcyja na iźvieścinskuju publikacyju taksama nieadnaznačnaja. Ab zvyčajnych rusafobskich stohnach «piataj kałony» [tak Łukašenka nazyvaje abaroncaŭ niezaležnaści Biełarusi i svaich palityčnych praciŭnikaŭ — Red.] niama čaho navat havaryć».

«Ale jość častka hramadstva, jakaja ščyra zakłapočanaja, pakolki na konie los dziaržavy. Ad hetaha mierkavańnia nielha prosta admachnucca. Ludziam treba na spravie pakazać, što kankretna im daść hety novy sajuz». Dakazać, što intehracyjnyja pamknieńni — nie palityčnyja hulni, a realnyja pieradumovy dalejšaha palapšeńnia dabrabytu čałavieka. A heta ŭžo naša, palitykaŭ, zadača.

«Nikoli nie chavaŭ svajho mierkavańnia ab tym, što liču razvał Savieckaha Sajuza najhłybiejšaj, trahičnaj pamyłkaj XX stahodździa. [Red. Pieršym krach SSSR nazvaŭ najbujniejšaj hieapalityčnaj trahiedyjaj sam Pucin.]».

«Siońniašni kantynientalny i navat transkantynientalny finansavy kryzis, tolki ŭzmacniaje suśvietnyja niavyznačanaść i chaos, jasna padkazvaje: hałoŭnyja «procivahi» kryzisu — farmavańnie jomistaha supolnaha rynku i bałans intaresaŭ».

«Dva refierendumy, praviedzienych u našaj krainie ŭ pieršaj pałovie 90-ch hadoŭ, absalutnaj bolšaściu nasielnictva dali ŭładzie vyrazny mandat na intehracyju» [jak i vybary, refierendumy pry Łukašenku nie byli svabodnymi i spraviadlivymi, nie adbyvalisia ŭ atmaśfiery svabodnaj publičnaj dyskusii — Red.].

«Stvarajučy ŭ 90-ja hady sajuznuju dziaržavu Biełarusi i Rasii, my vystupili pieršaprachodcami ŭ najbolš ciesnym intehravańni dźviuma niezaležnymi dziaržavami samaha šyrokaha koła śfier žyćcia».

«Užo na praciahu paŭtara dziasiatkaŭ hadoŭ sajuznaja dziaržava — katalizatar i svajho rodu maštabnaja łabaratoryja hłybokaj intehracyi». «Adzinaja sistema sacyjalnych harantyj, roŭny dostup da adukacyi, pasłuhach achovy zdaroŭja, bieśpieraškodnaje pracaŭładkavańnie, svaboda pieramiaščeńnia i vybaru miesca žycharstva, jakija stali mahčymymi dziakujučy sajuznaj dziaržavie, źjaŭlajucca aryjencirami dla dalejšaj pracy ŭ farmacie «trojki».

Pa niekatorych napramkach my navat napieradzie Jeŭrapiejskaha sajuza».

«Ni dla kaho nie sakret, što biełaruska-rasijskaje pahadnieńnie ab Mytnym sajuzie 1995 hoda słužyć apornym karkasam dahavorna-pravavoj bazy Mytnaha sajuza Biełarusi, Kazachstana i Rasii».

«Važna, kab i ŭ dalejšym sajuznaja dziaržava, Mytny sajuz, AEP ŭzbahačali i ŭzajemadapaŭniali adzin adnaho».

«Ciapier my vychodzim na ŭvasableńnie rašeńniaŭ, jakija pryniata nazyvać losavyznačalnymi.

Nadziejnaść i daŭhaviečnaść novaha miechanizma vyznačajucca ŭ kančatkovym rachunku tym, ci zabiaśpiečvaje jon paŭnavartasnuju abaronu intaresaŭ jaho ŭdzielnikaŭ. Nieabchodna vyrazna ŭśviedamlać: lubyja ŭščamleńni ich pravoŭ, moža być, što zdajucca siońnia drobnymi, zaŭtra stvorać raskoliny, jakija razvalać spačatku davier, a zatym i… novuju strukturu».

«Tut nie pavinna być prymityvizmu. Havorka viadoma ž nie pra toje, kab sabrać i padzialić na traich bahaćci, jakija naležać našym narodam. Biełarusam heta nie treba.

Ale

tolki roŭnaść partnioraŭ, u tym liku roŭnaść umoŭ haspadarańnia z roŭnym dostupam da adzinaj enierhietyčnaj i transpartnaj sistemy daść mahčymaść stvaryć nadziejnuju asnovu dla našaha sajuza.

«Vieru, što mienavita takaja ideałohija zakładvajecca ŭ naš novy sajuz».

«Praŭdu kažučy,

stvareńnie AEP stała dla nas nialohkim kampramisam. A kali jašče ščyrej: za Adzinuju ekanamičnuju prastoru Biełaruś zapłaciła doraha. Ale jość usie padstavy być pierakananym, što hetaja «ryzyka» akupicca.

Našy čakańni ad udziełu ŭ Mytnym sajuzie pačynajuć apraŭdvacca. Pavialičylisia abjomy handlu pamiž jaho ŭdzielnikami. Skasavanyja taryfnyja i nietaryfnyja barjery va ŭzajemnym handli. Admienienyja ŭsie vidy kantrolu na ŭnutranych miežach. Zabiaśpiečvajecca abarona biełaruskich, kazachstanskich i rasijskich tavaraŭ ad niadobrasumlennaj kankurencyi z boku trecich krain.

Z adzinych pazicyj viaducca pieramovy z najbujniejšymi suśvietnymi handlovymi partniorami.

Heta pieršyja vyniki. Ale my čakajem bolš značnaj dla našych hramadzian addačy ad dziejnaści Mytnaha sajuza i AEP.

Skažycie,

navošta, naprykład, na ahulnym intehracyjnym prastory vyciskać pradukcyju partnioraŭ sa svaich rynkaŭ niarynačnymi mietadami?

Navošta štučna sadzić dublujučyja vytvorčaści tam, dzie popyt moža być zadavoleny z značna mienšymi vydatkami i na vysokim uzroŭni jakaści dziejučymi pradpryjemstvami? Zamiest takoha „samajedstva“ pa-razumnamu tre było b stvaryć usie ŭmovy dla źjaŭleńnia na našym prastory mahutnych kankurentazdolnych transnacyjanalnych karparacyj i ich vychadu na rynki trecich krain».

«I my pačali ŭžo padychodzić da hetaha praz kankretnyja maštabnyja i navukajomistyja prajekty — sumiesnaje budaŭnictva AES u Biełarusi, sumiesnaje stvareńnie i vyvad u kosmas spadarožnikaŭ, stvareńnie sistemy kiravańnia imi.

Ale ruch idzie pavolna, zanadta pavolna».

«Davajcie zazirniem dalej.

Kali my realizujem mety, namiečanyja AEP, to zmožam pierajści da stvareńnia Jeŭrazijskaha sajuza. Biełaruś voźmie ŭ jaho farmavańni samy aktyŭny ŭdzieł.

Pabudavać taki sajuz — sprava niaprostaje. Bo dasiahnuŭšy maksimalna mahčymaha ŭzroŭniu ekanamičnaj intehracyi, my ŭščylnuju padydziem da nieabchodnaści stvareńnia tryvałaj sacyjalna-palityčnaj nadbudovy. Tut nie abyścisia biez pastupovaha kansensusnaha farmavańnia niejkich nadnacyjanalnych orhanaŭ, u tym liku, mahčyma, palityčnych. Dapuskajem, što ŭ takim vypadku ŭ praktyčnuju płoskaść piarojdzie i pytańnie ab uviadzieńni novaj adzinaj valuty. Čas pakaža.

Pierśpiektyva mahutnaj i hłybokaj intehracyi, jakaja adkryvajecca siońnia, na samaj spravie zachoplivaje.

Ale narožny kamień usiaho taho, što my źbirajemsia pabudavać, — suvierenitet našych dziaržaŭ, jaki nie admianiaje navat samaja ciesnaja intehracyja.

Razam z davieram kiravać dziaržavami našy narody ŭručyli nam i abaviazak zachavać ich prava samim rasparadžacca svaim losam. Zychodziačy z hetaha, my pavinny budavać svaje płany.

Pośpiech Adzinaj ekanamičnaj prastory važny nie tolki dla našych narodaŭ i ekanomik.

Hety prajekt moža stać pryciahalnym polusam dla inšych krain, u tym liku dla našaj bližejšaj susiedki Ukrainy.

I jašče adzin vielmi važny zamiežnapalityčny aśpiekt.

Intehracyja Biełarusi, Rasii i Kazachstana — nie suprać kahości. U stvareńni Jeŭrazijskaha sajuza nie varta ŭhledžvać sprobu niejkaha padziełu Jeŭropy.

Skažu bolš: nam nielha zamykacca ŭ hetaj intehracyi.

Jeŭrazijski sajuz ja baču jak nieadjemnuju častku ahulnajeŭrapiejskaj intehracyi. Naš sajuz zaklikany stać klučavym rehijanalnym hulcom, jaki dapamoža vybudoŭvać adnosiny ź viadučymi suśvietnymi ekanamičnymi strukturami.

Mienavita adsiul zychodzić prapanova «trojki» ab takim uzajemadziejańni ź Jeŭrasajuzam, jakoje pryviało b u kančatkovym vyniku da stvareńnia supolnaj ekanamičnaj prastory ad Lisabona da Uładzivastoka».

«Takaja intehracyja na postsavieckaj prastory chutčej pryviadzie da bolš ciesnych i raŭnapraŭnych adnosinaŭ ź Jeŭrasajuzam i pabudovy Vialikaj Jeŭropy, čym sieparatnyja chadžeńnia pa jeŭrapiejskich kabinietach».

Najvažniejšaj zadačaj pavinna stać i ciesnaja intehracyja ź dziaržavami i ekanamičnymi abjadnańniami na Uschodzie, pierš za ŭsio

z našym stratehičnym partnioram Kitajem».

«Viadoma, zajaŭlenyja namiery treba budzie paśladoŭna i ŭparta realizoŭvać. Ale ž i ŭ Biblii skazana: «Na pačatku było słova». Zaraz patrebien nieadkładny pierachod da praktyčnych dziejańniaŭ».

[skaročana]

Kamientary da artykuła