Łukašenka čakaje pavieličeńnia abjomaŭ kitajskich inviestycyj u ekanomiku Biełarusi
Alaksandr Łukašenka čakaje pavieličeńnia abjomaŭ kitajskich inviestycyj u ekanomiku Biełarusi i ŭ cełym pašyreńnia
«Kali siabry adjazdžajuć, heta nie zusim dobra. Ale my žyviom nadziejaj, što družalubny Kitaj budzie prytrymlivacca raniejšaha kursu i nakiroŭvać da nas ludziej, jakija buduć i ŭ dalejšym vybudoŭvać palityku, jak heta rabili vy i vašy papiaredniki. Bo našy adnosiny — heta nadoŭha», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
Jon adznačyŭ, što Kitaj źjaŭlajecca samaj dynamičnaj dziaržavaj u śviecie. «I my radujemsia kožnamu vašamu pośpiechu. My chočam, kab kitajski narod byŭ bahaty, dziaržava — mahutnaja», -padkreśliŭ Łukašenka.
Pavodle jaho słoŭ, asnoŭny centr siły, jaki ŭraŭnavažvaje i dalej budzie ŭraŭnavažvać situacyju ŭ śviecie, u asobie Kitajskaj Narodnaj Respubliki. «My hanarymsia, što daŭno, jašče da hetaha pracesu ŭstanavili vielmi družalubnyja adnosiny, i zaličvajem sabie ŭ aktyŭ, što pravilna jašče tady, dva dziesiacihodździ tamu, vyznačyli napramki raźvićcia z Kitajem, zrazumieli, što za Kitajem vialikija pierśpiektyvy», — skazaŭ Łukašenka.
«Kitaj idzie ŭ Biełaruś, my hetym hanarymsia.
Ale my čakajem bolšaha. My chočam, kab, nikomu nie pieraškadžajučy, nikoha nie procipastaŭlajučy, Kitaj sa svaimi inviestycyjami prychodziŭ u centr Jeŭropy, jak jon heta robić, i robić akuratna, jak ja dumaju»,— dadaŭ Alaksandr Łukašenka.
Pavodle jaho słoŭ, zadumki značnyja, u płanach — šmatmiljardnyja inviestycyi Kitaja ŭ biełaruskuju ekanomiku. «My taksama nie siadzim na miescy, stvarajem sumiesnyja