Namieśnik ministra architektury: na pr. Pieramožcaŭ možna pabudavać ceły kompleks chmaračosaŭ
Adrazu dva budynki ŭ Minsku letaś pierasiahnuli adznaku 100 mietraŭ, na stadyi prajektaŭ jašče niekalki chmaračosaŭ. Jak dalej budzie raźvivacca vyšynnaje budaŭnictva?
Svaimi mierkavańniami na hety kont padzialiŭsia namieśnik ministra architektury Dźmitryj Siemiankievič. Pavodle jaho słovaŭ, asablivy patencyjał jość u praśpiekta Pieramožcaŭ u rajonie Niamihi.
«Na maju dumku, vyšynnaje budaŭnictva dapuščalnaje ŭ Minsku na praśpiekcie Pieramožcaŭ, dzie ciapier uźviali budynak na miescy byłoj kaviarni „Rečańka“ [Royal Plaza — zaŭv aŭt.], — adznačaje Dźmitryj Siemiankievič u intervju haziecie „Na budoŭlach Minska“. — Ale jano nie pavinnaje być adzinkavym, tam treba stvaryć dobry architekturny ansambl z takich ža chmaračosaŭ. Heta mohuć być hateli, abjekty handlu, jakija padkreślivajuć vyraznaść ansamblu».
Pavodle słovaŭ Dźmitryja Siemiankieviča, u savieckija časy Minsk pačynaŭ pracu pa stvareńni schiemy raźmiaščeńnia vyšynnych budynkaŭ, ale jana nie była skončanaja. Ciapier da hetaj idei viarnulisia: Kamitet architektury i horadabudaŭnictva sumiesna ź instytutam «Minskhrada» zakančvajuć raspracoŭku takoj schiemy.
Havoračy pra patencyjał centra horada, namieśnik ministra adznačyŭ: u vyšynnym budaŭnictvie musić być peŭnaja sistemnaść. I pryvioŭ admoŭny vopyt Paryža, dzie stratehija chmaračosaŭ u svoj čas paciarpieła fijaska. Tam byŭ uźviedzieny tolki adzin vyšynny budynak, jaki praktyčna pačaŭ źniščać centr horada.
Padobny prykład Dźmitryj Siemiankievič nazvaŭ i ŭ Minsku — žyły dom «La Trajeckaha»:
«Ja liču vialikaj horadabudaŭničaj pamyłkaj vyšynny žyły dom nad Śvisłačču, jaki pabudavany z udziełam maskoŭskich inviestycyj. Jon vizualna skaraciŭ prastoru zialonaj zony raki Śvisłač, zrabiŭ jaje dvarovaj terytoryjaj i praktyčna źniščyŭ maštab Trajeckaha pradmieścia «.
Čamu da hetaha času nie realizavany prajektU Dźmitryja Siemiankieviča na hety kont jość ułasnaje mierkavańnie:«Minsk-Sici» ?
«Tema padrychtoŭki placoŭki dla inviestara ŭ nas ni ŭ horadzie, ni ŭ respublicy nie adrehulavanaja. Vopyt Jeŭropy i Kitaja pakazvaje, što mienavita orhany miascovaj ułady rychtujuć placoŭku dla inviestara. Kitajcy nazyvajuć hetuju ziamlu „čystaj ziamloj“. Inviestar kuplaje jaje z ulikam usich vydatkaŭ, jakija horad panios na padrychtoŭku placoŭki, i adrazu ž prystupaje da realizacyi inviestycyjnaha prajekta. U nas ža inviestar traplaje ŭ sietki administracyjnych pracedur, pačynaje vyrašać pytańni z ułaśnikami, znosam budynkaŭ — vykonvać funkcyi, jamu nie ułaścivyja. U Kitai košt čystaha ziamielnaha ŭčastka z pazakvartalnaj infrastrukturaj moža składać 60–80% koštu ŭsiaho prajekta. I inviestary płaciać za heta, vyrašajuć pytańni, u tym liku i pa budaŭnictvie sacyjalnaha žylla».