Carstva — a nie narod
Dva ściahi, i pad hetymi ściahami – dźvie Biełarusi. Dyk voś nakont hetaha skazana ŭ Evanhielli: «Nie ŭstaić carstva, što raździaliłasia samo ŭ sabie». Z pošty Redakcyi.
Z pošty Redakcyi.
Narešcie atrymaŭ maju «Nivu». Heta dla mianie, jak i «Narodnaja vola», – hłytok žyvoj vady. Daviedaŭsia, jak prajšoŭ Dzień Voli ŭ Miensku. I voś ab čym maje dumki. Adna Baćkaŭščyna, adna ziamla. Ale dva ściahi, i pad hetymi ściahami – dźvie Biełarusi. I tam, i tam – za Niezaležnaść. Ale pad adzin ściah ludzi pryjšli pa zakliku serca, a pad druhi – chto pad prymusam, chto prosta pahladzieć na kancert. Dyk voś nakont hetaha skazana ŭ Evanhielli: «Nie ŭstaić carstva, što raździaliłasia samo ŭ sabie». Mienavita carstva, a nie narod.
Choć zaraz našaje hramadztva padzielenaje pa idealahičnych matyvach, ale hetaja zahannaja systema abaviazkova razvalicca. Saviecki Sajuz razvaliŭsia, bo jon byŭ šmatnacyjanalnaj imperyjaj, a Biełaruś nie razvalicca jak kraina, prosta źniknie dyktatarskaje kiravańnie.
Pavał, Dzima, Artur, chłopcy i dziaŭčaty, što cierpiać hanieńni, aryšty, štrafy! Nia bojciesia, uspomnicie, što było naprykancy isnavańnia carskaj Rasiei. Tysiačy maładych taksama siadzieli ŭ turmach, na katarhach, u vysyłkach, i ŭ vyniku tyranija pała. U vas dvajnaja pieravaha ŭ tym, što vy ź imiem Chrysta, tamu ŭ nas z vami ŭsio atrymajecca. Bačycie, što Baćkaŭščyna ŭ zapuścieńni, viedajcie, što čas blizka (Maćvieja 24:15; 33‑34).
Vinšuju vas sa Śviatam śvietłaha Chrystovaha Ŭvaskrasieńnia, zdaroŭja vam, ciarpieńnia, viery. Žyvie Biełaruś!