U Zavośsie viarnulisia časy Mickieviča

Subotni dzień 18 žniŭnia roźniŭsia ad papiarednich tolki tym, što narešcie prypynilisia daždžy i viarnułasia na svajo miesca leta.

Ale dla siadziby ŭ Zavośsi, dzie tak dobra pamiatajuć Mickievičaŭ, tym ciopłym žnivieńskim dniom zdaryłasia niečakanaje — vioska pabačyła karciny sa svajho minułaha žyćcia. Damy i kavalery ŭ strojach pačatku XIX stahodździa pa-haspadarsku prahulvalisia ŭzdoŭž prysady, a paśla la bramki i pad voknami. Skrypka ź vijałančellu pryvitali staradaŭnim pałanezam kniazia Michała Kleafasa. Šlachta nie razhubiłasia i zakružyłasia ŭ tancy na padvorku adnoŭlenaj siadziby.

Takija karciny moh bačyć Adam Mickievič junakom, kali tutejšaja šlachta, što žyła ŭ Navahradku, letam vybirałasia na viosku i tut adpačyvała.

Paśla abiedu z dazvołu dam kavalery paskidali fraki dy čapki — i pačalisia hulni. Modnyja anhielskija badminton dy krakiet čarhavalisia ź niemudrahielistymi, ale takimi viasiołymi žmurkami.

A na zaviaršeńnie zahučała hitara ź vijałančellu. Śpievy pa-polsku i pa-biełarusku čarhavalisia, navat adbyłasia premjera apošnich dvuch stahodździaŭ — prykładna stolki nie hučała całkam Pieśnia dobraachvotnikaŭ Napaleona (jaje tekst adšukaŭ pan Julijan u Lejpcyhskaj biblijatecy). Zaviaršyli ž uźniosła i radasna śpievami Mickieviča i jahonych siabroŭ fiłamataŭ. Rasijskija vajskoŭcy z Barysava pry hetym ščyra padpiavali.

Pierad adjezdam rasčuleny pan dyrektar muzieja zaprašaŭ pryjechać nastupnym razam i ŭvohule raspačać novuju tradycyju mienavita tut, u Zavośsi.

Kamientary da artykuła