«Ja pra heta nikoli nie zadumvałasia» (Apytańnie na vulicach Miensku)
№ 07 (128) 1999 h.
«Ja pra heta nikoli nie zadumvałasia»
Apytańnie na vulicach Miensku
Ci sapraŭdy biełarusy — samyja abyjakavyja da relihii ludzi? Zadajučy hetaje pytańnie na mienskich vulicach, ja pierakanaŭsia, što amal nichto nia zhodny z hetym śćvierdžańniem. Ź inšaha boku, amal usie abyšli ŭvahaj ułasna relihijnyja instytucyi, nichto nie aceńvaŭ relihijnuju sytuacyju ŭ krainie.
— Ja nia chryščanaja, ale žyvu pavodle chryścijanskich praviłaŭ. Ja maralnymi praviłami kirujusia, jakija dla kožnaha čałavieka pavinny być asnoŭnymi.
Cikava, što syn hetaj kabiety pracuje ŭ Ratamskaj carkvie.
Spadar tryccaci čatyroch hadoŭ sprabuje zajmacca biznesam. Jon ličyć, što ŭ adsutnaści relihijnaj jednaści biełarusaŭ vinavataja historyja.
— Pieramiašana šmat nacyjaŭ i relihijaŭ — palityka adyhrała svaju rolu. Heta drenna, viadoma. Bo niama takich dziaržavaŭ, jakija b uchvalali šmat relihijaŭ. Ja sam pravasłaŭny... Taja sytuacyja, što ŭ Biełarusi... Mnie chočacca emihravać. Sensu być rabom niama. Vyjście — u źmienie ŭłady.
A hety stały čałaviek ličyć, što aktyŭnaje papaŭnieńnie chramaŭ viernikami siońnia — nia bolš, čym danina modzie, jakaja sychodzić ad palityčnaje viarchuški. Jon zhodny z tym, što biełarusy nia majuć relihijnaje jednaści. Adnak jon nia zhodny ź nierelihijnaściu asobna ŭziataha biełarusa.
— Šmat ciapier pakaznoha, ale kali čałaviek vieryć, jon vieryć.
Śledam ja źviarnuŭsia da kupki studentaŭ, što palili kala ŭniversamu «Centralny».
— Ja ateist. Ja suprać relihii.
— Ja nia chryščany i nia viernik... patomny.
— Ja pra heta nikoli nie zadumvałasia.
Muzyka Dzima. U Miensku jaho viedajuć jak virtuoza hry na hitary ŭ padziemnych pierachodach:
— Usie my vierniki: chto vieryć u toje, što Boh jość, chto — u toje, što Boha niama... Ja sam buduju carkvu, pracuju budaŭnikom.
Dziaŭčyna ŭ pierachodzie na «Kastryčnickaj», vyhladaje «pad hipi», zachoplena raspaviadaje pra svajo raźvitańnie z Boham:
— Maja siamja vielmi vieryć u Boha, ale ja sama źjaŭlajusia prychilnicaj inšaj teoryi. Naprykład, teoryi Nicše pra toje, što Boh pamior. Ja ź dziacinstva vieryła ŭ isnavańnie Boha, ale paśla pieramianiła pohlad.
Zrešty, dziaŭčyna lubić svaju maci, šanuje jejnuju vieru, tamu biare ŭdzieł va ŭsich siamiejnych śviatach i chodzić z maci ŭ carkvu. Dziaŭčynie, jak i inšym jejnym raŭnaletkam, da jakich ja źviartaŭsia, składana razvažać ab relihijnaści biełarusaŭ uvohule, bo hetaja tema nikoli jaje nie cikaviła.
Sieviaryn Kviatkoŭski