Vadzim Bołbas. Zachop vioski Mikałajeŭki

---

 

Vadzim BOŁBAS

Zachop vioski Mikałajeŭki

 

Užo na praciahu tydnia na Śvietłahorščynie hulajuć samyja nievierahodnyja čutki pra zachop Mikałajeŭki ŭzbrojenaj moładździu. My prapanujem čytačam dźvie versii padziejaŭ u Mikałajeŭcy i zatym u Babrujsku 30 červienia i 3 lipienia hetaha hodu.

Versija pieršaja — raskaz aficera Śvietłahorskaha RAUS.

Rasiejski biznesoviec, rodam ź vioski Hamza Śvietłahorskaha rajonu, Anatol Silivončyk pryvioz na Śvietłahorščynu 120 padletkaŭ — vychavancaŭ vajskova-patryjatyčnaha klubu «Čorny Bierkut» z Surhutu. Jany stali lahieram u lesie pablizu vioski Mikałajeŭki ŭ palaŭničym damku, abnieśli hetaje miesca ravom, ustalavali naziralnyja vyški.

Aperacyja «Zachop» pačałasia pa ŭzhadnieńni z kiraŭnictvam kałhasu. Adzin z techničnych kiraŭnikoŭ kałhasu sabraŭ u hety čas mužčynaŭ-mechanizataraŭ na niejkuju naradu. Kali b mužčyny byli ŭ vioscy, dy jašče napadpitku, dyk zachopnikam by «nie pazdaroviłasia». I tak pad čas zachopu adzin z mužčynaŭ akazaŭ rašučy i efektyŭny supraciŭ. Choć na jaho napali čaćviora, jon pałamaŭ adnamu z napadnikaŭ rebry, astatnich raskidaŭ. Ale razabraŭšysia, što pierad im dzieci, «zdaŭsia ŭ pałon». Žančyna-buchhaltarka sa strachu straciła prytomnaść. Staršyniu kałhasu «zachopniki» źviazali.

Paźniej, kali pryjechała milicyja, niechta z kiraŭnikoŭ «Bierkuta» abkłaŭ načalnika Śvietłahorskaha RAUS maciuhom, skazaŭšy: «Ty, pałkoŭnik, vali adsiul, a to zaŭtra budzieš stajać navyciažku pierad Łukašenkam».

Paśla hetaha ŭsie «bierkutaŭcy» pierabralisia ŭ Babrujsk u vajskovuju častku. 3-ha lipienia tudy pryjechaŭ pałkoŭnik užo babrujskaj milicyi z 12-ciu amonaŭcami. Jamu taksama prapanavali nia ŭmiešvacca, bo nibyta adzin z veteranaŭ-vychavacielaŭ «Bierkuta» źjaŭlajecca kiraŭnikom vielmi ŭpłyvovaj arhanizacyi, a Łukašenka chodzić u jaho ŭ namieśnikach.

Paśla hetaha j pačałasia sutyčka, u vyniku jakoj 12 babrujskich amonaŭcaŭ pakłali na ziamlu 120 padletkaŭ i veteranaŭ z Surhutu. Praź niejki čas zatrymanych adpuścili, a Anatola Silivončyka advieźli ŭ śledčy izalatar Śvietłahorsku, dzie jon znachodzicca da hetaha času.

Versija druhaja — jaje raspavioŭ mnie čałaviek, jaki asabista znajomy z A.Silivončykam i sustrakaŭsia ź im užo ŭ čas znachodžańnia hrupy «Bierkut» na Śvietłahorščynie.

Anatol Silivončyk — paśpiachovy pradprymalnik, žyvie i pracuje ŭ Surhucie. Na jaho srodki ŭtrymlivajecca škoła vyžyvańnia, u składzie jakoj i dziejničaje klub «Bierkut». Vychavancy klubu žyli vajenizavanym lahieram, treniravalisia, kapali akopy, vystaŭlali vartu i h.d. Uładam ab hetym było viadoma. U Mikałajeŭcy pa niezrazumiełych pryčynach źjavilisia pradstaŭniki hramadzianskaj abarony. Paśla hetaha i adbyłosia toje, što adbyłosia. Čałaviek, jaki raskazaŭ mnie ŭsio heta, charaktaryzuje ŭsio jak «pravakacyju milicyi, pryčym nie śvietłahorskaj, a mienskaj».

Heta pryvodzić da nastupnych dumak: umiašalnictva pradstaŭnikoŭ «hramadzianskaj abarony» mahło stać toj pryčynaj, z-za jakoj, jak piša A.Hruździłovič u «Navinach», u damoŭlenaści A.Silivončyka ź miascovymi ŭładami «niešta nie spracavała».

Sapraŭdy, ciažka pavieryć, što čałaviek, jaki nabyŭ dla adnaviaskoŭcaŭ mikraaŭtobus i tracić na jaho ekspluatacyju paŭtysiačy dalaraŭ u miesiac, układaje 40 tysiačaŭ dalaraŭ u arhanizacyju lahieru i pachodu pa Biełarusi 120 padletkaŭ, jaki ŭkłaŭ stolki hrošaj u adnaŭleńnie kryža Eŭfrasińni Połackaj, dazvoliŭ by takija ździeki svaich vychavancaŭ nad ziemlakami. Ci nie padbuchtoryli «hrupu zachopu» da takich žorstkich dziejańniaŭ u Mikałajeŭcy jakraz pradstaŭniki HA ci tyja, chto siabie za takich vydavali?

Mahčyma, va ŭładaŭ byli svaje rachunki ź Silivončykam. Ludzi, jakija viedajuć A.Silivončyka, schilajucca jakraz da takoj versii.

Śvietłahorsk