Juraś Paciupa. Padańnie

Juraś Paciupa

 Padańnie

Byŭ prykuty daŭniej Prametej

da śniažystaj
Kaŭkaskaj hary —

tam jon, kažuć,
pakinuŭ dziaciej,

tam ahoń jaho ŭ saklach haryć.

Da panadziŭsia ŭ sakli latać

dźviuchhałovy rasiejski aroł

i dziaciej Prameteja chapać —

źniuchaŭ, pios, što
advažnaja kroŭ!

Dy i noč nie chacieła minać,

kab choć hora miž hor zahaić,

bo aroł, prylacieŭšy źvidna,

da źmiarkańnia
nia stomicca pić.

Ale jość i ŭ niadoli kaniec:

kažuć, vykuje Sonca strału,

kab za moram uźniaŭ Hierkules

i puściŭ jaje ŭ hrudzi arłu.

Horadnia, 2000 hod