Pierasiedzieć Pucina!
Jon pierastaŭ chadzić pa cechach, kałhasnyja pali aziraje ź viertalota, nie ryzykuje prajścisia pa mienskaj vulicy... Ahulnaja schiema — ad abahaŭleńnia, ad usieahulnaje lubovi da rasčaravańnia i nianaviści — spracavała i ŭ Biełarusi. Ciapier jon baicca svajho elektaratu.
Varta było b kinuć jamu vyklik: kali ty mužčyna, kali sapraŭdy lider, daj zhodu na praviadzieńnie mitynhu na tym samym Banhałory, pryjdzi sam na hety mitynh i vystupi na im, raspaviadzi pra pośpiechi ŭ haspadarcy, achovie zdaroŭja, palapšeńnie dabrabytu... Ty daj zhodu na praviadzieńnie takoha mitynhu, a my zabiaśpiečym jaho masavaść. Moža stacca, što ty paŭtoryš rekord svajho starejšaha siabra Fidela. Toj lubiŭ vystupać na placy pierad narodam.
U jaho niespakojnaje sumleńnie. Jon baicca śmierci. «Apazycyja vostryć šabli», — paviedamiŭ jon prykormlenym rasiejskim žurnalistam. Jon nia moža ŭjavić, jak heta demakraty nie papomściacca na im, jak heta Eŭropa nia vydaść jaho kaščavaj i biaznosaj. Jon baiccca sudu. Jamu chaciełasia b paźbiehnuć usiakaje adkaznaści. Bo tre budzie adkazać na pytańni: chto zahadaŭ źbivać narodnych pradstaŭnikoŭ u zale pasiedžańniaŭ parlamentu, dzie abiacanaje kino z hetym źbivańniem, dzie Jury Zacharanka, Viktar Hančar, Anatol Krasoŭski i Źmicier Zavadzki? Jon baicca (bo takoje ŭ historyi nie navina), što jahonyja ž paplečniki, ministry, prakurory i sudździ stanuć hałoŭnymi śviedkami abvinavačańnia i płakaćmucca, jak jany pakutavali ad svajho šefa, zvalvaćmuć na jaho ŭsiu vinu i adkaznaść. Tamu jon uvieś čas tasuje adnu i tuju ž kałodu i zapałochvaje jaje.
Jamu ničoha nie zastajecca, jak abieruč trymacca za ŭładu. Ułada patrebnaja jamu i kab paźbiehnuć adkaznaści, i tamu što nia vyvietryłasia mara pra «šapku Manamacha». Nu, nie ŭdałosia abyhrać Kreml u bizantyjskich hulniach u pieršym raŭndzie, nie ŭdałosia vyskačyć na ŭsierasiejski prastor u 2000 hodzie — mažliva, udasca druhi raz: a raptam u Pucina, jaki ŭ 2008 h. pojdzie ŭ adstaŭku, budzie słaby pierajemnik, a raptam u samy bližejšy čas u Rasiei zdarycca fors-mažornaja sytuacyja?
My navat nie zdahadvajemsia, kolki srodkaŭ tracicca dziela «šapki Manamacha». U pryvatnaści, jakija sumy vydatkoŭvajucca na reklamna-infarmacyjnyja mierapryjemstvy ŭ rasiejskich rehijonach, na pracu ŭ maskoŭskich kalidorach ułady. Dziela hetaje mety j viadziecca dalejšaja rusifikacyja Biełarusi, dziela jaje j starajucca ŭbić u hałovy paspalitaha ludu, što sajuz Biełarusi j Rasiei — realnaść.
Hetaj mecie padparadkavanaja siońnia j hałoŭnaja zadača — pierasiedzieć Pucina. A kab pierasiedzieć Pucina, treba ŭtrymać uładu ŭ Biełarusi. Jakimi srodkami i metadami? Jašče ŭ 1998 h. było viadoma, što pry zachavańni staroha vybarčaha zakonu, na padstavie jakoha ŭdałosia pryjści da ŭłady, vybary vyjhrać nia ŭdasca. Navat dla taho, kab vyrvać «elehantnuju pieramohu» pavodle novaha vybarčaha zakonu, u 2001 h. spatrebilisia nie aby-jakija namahańni. A tym časam elektaralnaja padtrymka ŭpała nižej ad kalena. I heta — prablema srodkaŭ i metadaŭ utrymańnia ŭłady ŭ Biełarusi — jość pryčynaju hałaŭnoha bolu, jaki dajmaje jaho i jahonaje najbližejšaje atačeńnie.
Anatol Sidarevič