Učora apazicyja nie ryzykavała, nie išła pad vierny sud. Nie było značnych akcyj u honar uhodkaŭ padziej 19 śniežnia 2010 hoda. Ale ŭviečary hramadskaja aktyvistka Nina Bahinskaja vyjšła z
«Ja ŭžo viedała, što napaduć, zatrymajuć, tamu ŭsich svaich siabraŭ papiaredziła zahadździa: «Nie padychodźcie blizka!» — kaža jana. — Ściah byŭ u mianie ŭ kišeni, a pryviazać ja jaho źbirałasia na nievialiki šest — išła ź im, jak z kijočkam. Ja padniałasia ad Niamihi da płoščy Svabody. Tam užo stajali aŭtazaki, samy vialiki ź ich — pamiž Ratušaj i susiednim budynkam. Niedaloka ad płoščy zamacavała ściah i rušyła da «nulavoha kiłamietra».
Na koŭzancy kala Jalinki hurtavałasia moładź. Niechta pabačyŭ ściah i spytaŭ: «A što, mitynh budzie?»Ja adkazała: «Nie budzie nijakaha mitynhu. Ja tut sa ściaham hulaju, bo maju prava» — i pajšła dalej. Niechta kryknuŭ mnie ŭśled: «Žyvie Biełaruś», — raskazała «NN» aktyvistka.
«Ale raptam da mianie padbiehli dva maładziony, hadoŭ daKala pierachodu stajaŭ milicyjant, ja kryknuła jamu, što mianie rabujuć, zabirajuć maju majomaść i paprasiła abaranić mianie. Jon prapanavaŭ mnie pajści za imi. My spuścilisia ŭ pierachod, a jon usio nakiroŭvaŭ mianie: «Chadziem tudy, tudy». Vidać, byŭ zahad niekudy mianie advieści, tamu ja syšła ad milicyjanta, padniałasia da piešachodnaha pierachodu i čakała zialonaha śviatła, bo vyrašyła ŭsio ž dajści da płoščy Niezaležnaści. A što ściah zabrali — nu i kali łaska, kali jon vam tak treba», — kaža žančyna.25-ci , vychapili ściah, złamali šest i pabiehli ŭ padziemny pierachod. Ja pahnałasia za imi.
Ale niekalki bajcoŭ AMAPu atačyli Ninu Bahinskuju kala pierachoda.«Jany prapanavali «prajści ź imi», ale ja nastojvała, što ja bieź ściaha, idu pa spravach da siabrovak. Maja znajomaja pabačyła mianie i zakryčała AMAPaŭcam, što ja razam ź joju. Da jaje chutka padyšli niekalki bajcoŭ i adviali ŭbok. Ja šče raz skazała, što moj kijočak pałamali, tamu ja nie mahu iści ź imi. Tady AMAPaŭcy ŭziali mianie pad ruki i paviali ŭ aŭtazak. U nievialikaj mašynie ich tam sa mnoju było čałaviek 5–6. Ja paprakała ich, kazała, jak im nie soramna, takim maładym mužykam zatrymlivać sastarełuju žančynu. Ale jany niešta marmytali sabie pad nos i kazali, što nie razumiejuć movy».
«Mianie pryvieźli ŭ RUUS Centralnaha rajona i pieradali milicyjantam. Razam sa mnoj addali i ściah, i kijočak. U RUUS na mianie sastavili pratakoł, usio dobra napisali, całkam z maich słovaŭ, ale na rasiejskaj. Ja im zrabiła zaŭvahu, u kancy jany navat sprabavaliPytalisia, čamu ja vyjšła sa ściaham na płošču. Ja ščyra adkazała: «Bo prajšło ŭžo 2 hady, a maje čakańni i čakańni maich siabroŭ nie spraŭdzilisia. Vybary byli niesumlennymi, a ŭ turmach dahetul siadziać palitviaźni. Tamu vyjšła ŭ znak salidarnaści ź imi». Pratrymali ŭsie 3 hadziny, ale całkam usio narmalna. Nie bili, nie ździekavalisia».pa-biełarusku razmaŭlać.
Kijočak Ninie Bahinskaj addali, a daviedacca pra los ściaha paprasili praz 10 dzion. Sama aktyvistka nie dumaje, što spravu nakirujuć u sud.
Ciapier čytajuć
Chto taki Maćviej Bialaj, jakoha nibyta departavali ŭ Biełaruś? Raskazvajem historyju dziŭnaha aktyvista z padazronym minułym4
Kamientary