Śviedka incydentu ŭ mietro: maci invalida kryčała: «Nie bicie jamu ŭ hałavu, u jaho tam kaściej niama»

Jeŭraradyjo znajšło śviedku padziejaŭ [adbylisia viečaram 2 studzienia na pieršaj linii mietro i mieli vialiki rezanans], jaki siadzieŭ nasuprać, pobač z maci invalida.

Što vy bačyli? Dzie znachodzilisia, kali adbyłasia bojka?

Śviatasłaŭ: Ja siadzieŭ naŭprost nasuprać maładych ludziej. Mama invalida siadzieła sprava ad mianie. Kali ja padniaŭ hałavu, jany ŭžo bilisia.

Mnie vielmi nie spadabałasia, kali pisali, što jany ŭdvuch jaho źbivali i bili nahami. Takoha nie było! Jany sčapilisia, i chłopiec razy 3–4 udaryŭ u tvar.

Chto raźnimaŭ?

Śviatasłaŭ: Dziaŭčyna, jakaja ź imi była, i chłopiec taksama, voś hety jahony siabar. Jon nie biŭ invalida, jon supakojvaŭ siabra svajho. A invalidu, kali ŭrezaŭ u tvar, toj adrazu «papłyŭ». Chłopiec hety byŭ razzłavany, heta było bačna.

Jak vyhladaŭ źbity?

Śviatasłaŭ:

Taki zdarovy pracavity mužyk, na vyhlad. Zvyčajny siaredniestatystyčny rabaciaha, taki šyroki ŭ plačach, ščylna źbity, kiłahramaŭ pad 90 ci bolej.

Ci bačyli vy, jak jon zachodziŭ u vahon?

Śviatasłaŭ:Nie bačyŭ, ja ŭ hety momant SMS pisaŭ. Ja zrazumieŭ, što jon invalid, kali maci jahonaja pačała kryčać, što jon invalid I hrupy. Kryčała: nie čapajcie jaho, jon ža invalid, jon ničoha nie zrabiŭ. Nie bicie jamu ŭ hałavu, u jaho tam kaściej niama.

Žančyna siadzieła ŭvieś hety čas pobač z vami?

Śviatasłaŭ: Ja nie razumieju, čamu jana siadzić, a jon staić. Ale jana siadzieła. A kali heta pačałosia, jana padskočyła i pačała raźnimać. Ale jana navat nie raźnimała, a bolš da chłopca namahałasia dastać, u tvar jamu lezła.

Z čaho raspačaŭsia kanflikt? Śviatasłaŭ: Hetaha ja nie bačyŭ. Ja nie čuŭ, što jon kazaŭ. Čuŭ tolki, jak siabry chłopcu hetamu kazali: supakojsia. I kazali: chadziem-chadziem. Jany na «Płoščy Pieramohi» vyjšli.

A źbity chłopiec z maci dzie?

Śviatasłaŭ: Na nastupnaj stancyi. Jany vyrašyli, što jamu terminova patrebnaja dapamoha, i vyjšli.

Ci šmat było kryvi?

Śviatasłaŭ: Kryvi było vielmi šmat, usia kurtka była ŭ kryvi. Jon jamu nad bryvom łob raźbiŭ.

Chłopiec hety, Alaksiej, kaža, što ŭ jaho tvar taksama byŭ u kryvi. Heta praŭda?

Śviatasłaŭ: Tak, u jaho štości było padrapana.

Čamu ž vy nie pačali raźnimać?

Śviatasłaŭ: Tam takaja situacyja, što mužčyna pačaŭ raźnimać. Dy i heta adbyłosia ŭsio vielmi chutka. Jon udaryŭ razy try i pierastaŭ, invalid sieŭ, a jon adyšoŭ.

Šmat chto prosta ŭ šoku, bo nichto nie zastupiŭsia za invalida pieršaj hrupy. Čamu nichto nie zastupiŭsia?

Śviatasłaŭ:

Dy reč u tym, što jak možna zastupicca, kali chłopiec na vyhlad hadoŭ 17 i mužyk hadoŭ 40 na vyhlad. Ich prosta raźnimali. U mianie nie było ŭ hałavie dumki za jaho zastupicca, bo jon vyhladaŭ jak zdarovy mužyk.

Kali hetaja kampanija vyjšła, što dalej było?

Śviatasłaŭ: Kali jany vychodzili, maci (invalida.) ich pasprabavała spynić. Ale jany vyjšli. Adrazu da jaho padyšła dziaŭčyna, jon siadzieŭ na samym krajku, a maci pobač stajała. Ludzi pačali małoć jazykami. Skazali: vychodźcie na nastupnaj, jon ža kryvioju sychodziŭ, vyklikajcie «chutkuju».

A hetych maładzionaŭ chtości namahaŭsia zatrymać?

Śviatasłaŭ: Nie. U mianie, kali ščyra, nie ŭźnikła žadańnia ich zatrymlivać. Ja nie viedaju…

Heta vielmi ciažka — što praŭda, što nie, ale mnie tady zdavałasia, što hety chłopiec mieŭ racyju.

A što ludzi abmiarkoŭvali?

Śviatasłaŭ: Zbolšaha maci hałasiła: «Dy jak ža tak?». A ludzi kazali, što treba kroŭ spynić. Chtości kazaŭ: «Navošta tak mocna bić?»

U jaki momant vy źviarnuli ŭvahu na kanflikt?

Śviatasłaŭ: Ja bakavym zrokam zaŭvažyŭ, što ludzi rasstupilisia, i tady padniaŭ hałavu.

I što vy pabačyli?

Śviatasłaŭ: Ciažka ŭzhadać, što było ŭ pieršy momant. Jany tam sčapilisia spačatku, paciahali adzin adnaho. Potym ja ŭžo ŭbačyŭ, jak jon biŭ jaho ŭ tvar.

Za što jany adzin adnaho schapili?

Śviatasłaŭ: Nu, za kurtki, zahrudki.

Chłopiec nanios try ŭdary? A invalid upaŭ?

Śviatasłaŭ: Nie, jon stajaŭ. A paśla jon prosta sieŭ.

I kolki heta praciahvałasia pa časie?

Śviatasłaŭ: Toje, što ja bačyŭ, siekund 6–7.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0