U Avejru ŭsio spakojna, abo Jak žyvuć i charčujucca studenty ŭ krainie Sonca
Haradok na poŭnačy Partuhalii Avejru viadomy nie tolki šykoŭnymi vodnymi kanałami, za što Avejru nazyvajuć «partuhalskaj Vieniecyjaj», ale i adnoj z najlepšych VNU ŭ krainie — Univiersitetam Avejru.
Na terytoryi kampusa na miljon kvadratnych mietraŭ u atačeńni naturalnych salanych azioraŭ aproč madernavych navučalnych budynkaŭ znachodziacca šmatlikija spartovyja abjekty, biblijateka, pralnia, pošta, bank i navat dziciačy sadok. Kab chapiła enierhii na daśledavańnie ŭsich cudaŭ “horada ŭ horadzie”, treba šmat i časta padsiłkoŭvacca, što zusim nie prablema: tut 20 kaviarniaŭ i 4 stałoŭki.
Kaviarni zvyčajna adčyniajucca a dziaviataj, kali pačynajecca pieršaja para. Zvyčajny śniadanak składajecca z sandvičaŭ ź viandlinaj/masłam/džemam i kavy ci kakavy z małakom. Vielmi raspaŭsiudžanyja buterbrody z rybaj, što łahična: Partuhalija – kraina na ŭźbiarežžy Atłantyčnaha akijana, ryba tut užyvajecca ŭ lubym vyhladzie i ŭ vializnaj kolkaści. Za śniadanak daviadziecca zapłacić 1,5–2 jeŭra.
Ja nie vialiki amatar takich niesurjoznych pierakusaŭ, dyj pračynajusia zvyčajna paźniej, tamu ŭ asnoŭnym chadžu ŭ adnu z čatyroch stałovak. Adčynienaja jana z 12 da 14 hadzin (dźvie hadziny łanču ŭ Partuhalii – śviatoje praviła) i z 19 da 21 padčas viačery. U suvoryja časy siesii administracyja idzie nasustrač studentam, i stałoŭka adčynienaja z ranku da viečara.
Hałoŭny i, badaj, adziny niedachop u arhanizacyi charčavańnia -- raźlik pieradusim praz aŭtamat. Usio b ničoha - aŭtamatyzacyja, techničny prahres, adsutnaść vializnych čerhaŭ i šturchatni, nieparazumieńniaŭ u vydačy rešty... Ale na momant napisańnia hetaha artykuła dziejny aŭtamat byŭ usiaho adzin, tak što chucieńka ŭziać kvitok i pajści jeści nie atrymajecca, budź ciarplivy i stoj u čarzie. Ci idzi na chitryki, što j robiać zvyčajna studenty: prychodziać zahadzia da aŭtamata, pakul narod jašče śpić, i spakojna biaruć kvitki na łanč dla siabie i svaich siabroŭ. Varta adznačyć, što stajańnie ŭ čarzie ŭsprymajecca jak naležnaje, anichto nie niervujecca, nie hladzić u rospačy na hadzińnik, narod šumna hamonić i abmieńvajecca navinami.
Standartny abied dla studentaŭ va Univiersitecie Avejru kaštuje 2,45 jeŭra. Kali chočaš ekstra-stravu, dapłačvaj jeŭra. Dla vykładčykaŭ i piersanału cana 4,25, a dla “levych” naviednikaŭ – 5 jeŭra.Varta padrychtavać nieabchodnuju sumu ŭ 2,45, bo časam aŭtamat nie vydaje rešty. Uvohule šmat što zaležyć ad jaho nastroju. Adnojčy ja zasunuŭ u łot 5 jeŭra, zamoviŭšy dva kvitki, dyk mašyna biessaromna zžerła kupiuru i ničoha nie dała ŭzamien. Byvaje j takoje.
Padymajemsia pa leśvicy navierch, i voś my la zvyčajnaj stužki, dzie kožnamu pa čarzie nakładajuć ježu ci pa asabistym žadańni, ci toje, što zastałosia (zaležyć ad taho, u jaki čas da zakryćcia ty pryjšoŭ).
Samaje niasmačnaje z taho, što prapanoŭvajecca, – sup.Za paŭhoda znachodžańnia tut ja kaštavaŭ supy tolki dvuch typaŭ: albo ź ciortaj bulby razam z makaronami, albo z toj samaj ciortaj bulby i niejkimi vodaraściami. Sup navat nie niasmačny, jon prosta nijaki. Ale dziela adčuvańnia haračaha i vadkaha ŭnutry j na hetym dziakuj.
U astatnim da mieniu narakańniaŭ niama.
Na “druhuju stravu” hatujucca vialikija porcyi bulby/makarony/rysu ź vialikaj kolkaściu miasa ci ryby. Dosyć časta možna natrapić na ekzatyčnyja ci nietypovyja stravy, naprykład, na vaśminoha ci na miascovyja čabureki ŭ panirovačnym cieście. Vielizarny plus -- naturalnaść pryhatavanaj ježy. Anijakaha fast-fudu vy tut nie ŭbačycie.Usio pryhatavana zhodna z paradami daktaroŭ-hastraenterołahaŭ, ale pry hetym usio vielmi smačnaje. Miasa biez pražyłak, ź minimalnaj kolkaściu tłušču. Ryba pratušanaja da miakkaha stanu, što praŭda, nie ačyščanaja ad kostak. Ale heta ŭžo prydzirki.
Taksama ŭ canu 2,45 jeŭra ŭvachodzić sadavina: na vybar hrušy, jabłyki, apielsiny, ślivy, banany, časam byvajuć kavuny j dyni – a taksama desiert, sałodki rysavy pudynh z karamiellu albo johurt.
Na žal -- jak spačatku zdajecca, – zapić usie smačnaści možna tolki zvyčajnaj vadoj, jakuju nalivajuć sa śpiecyjalnych mašyn tut ža, u zale. Ale paśla łanču ŭsie zvyčajna iduć u najbližejšuju kaviarniu “na kavu”. Usio vielmi niaśpiešna, spakojna i navat krychu ŭračysta. Dla partuhalcaŭ ježa -- heta nie stolki nieabchodnaść, kolki tradycyja i adpačynak.
* * *
Kamientary