* * *
Tvoj kožny dzień — pravierka Viery i davieru.
Nakolki chopić ruk — łamisia ŭ dźviery,
Sarvi zamok,
Raźbi partret,
Spali papiery,
Bo źvier, puściŭšy kulu ŭ skroń,
Zapeckaje špalery,
Pačuŭšy tolki tvoj rašučy krok —
Ja vieru!
* * *
Daj mnie dom na kaleniach Tvaich
Dla naščadkaŭ chutčej zbudavać.
Daj mnie doždž za aknom, što nie ścich,
Daj mnie hetuju noč nie praspać.
Lod i pyrski vady na tramvajnych šlachach
Ja pakinu ŭ hrudziach nazaŭždy.
Navat tam, dzie idei zamieniacca ŭ prach,
Siarod prachu ŭbačyš ślady.
Kamientary