«Vada — nie ahoń, pieražyviom»

U aficyjnaj zvodcy MNS ad 13 krasavika pa krainie fihurujuć 80 padtoplenych damoŭ. Kab vyśvietlić, što pakidajecca pa-za statystykaj i jak realnyja ludzi pieražyvajuć razvodździe Prypiaci, my vypravilisia ŭ 10-tysiačny Pietrykaŭ Homielskaj vobłaści.

Nizinnaje miesca pablizu sudnaramontnaha zavoda zaniało abarončuju pazicyju, abaraniajucca ad Prypiaci. Staroje rečyšča, pierakrytaje dambaj, miascovyja žychary nazyvajuć Byčok. Letam tut plaž, a ciapier jašče staić lod i štodnia prybyvaje 5—8 santymietraŭ vady.

Staryja chaty 1930-ch hadoŭ pabudavany la Byčka na tak zvanych terasach, ci uzvyšeńniach, i vada ich amal nie kranaje. Pradbačlivaść starych palešukoŭ — jany minimizavali nastupstvy pavodki dla svaich naščadkaŭ.

Paślavajennyja pabudovy takoj pradbačlivaściu nie vyznačajucca. U 1970-ch ziamlu biez razboru vydzialali ŭžo ŭ nizinie.

Haspadar adnaho z takich padvorkaŭ na Prypiackim zavułku Leanid tłumačać, što ziamlu pad chaty im davali ŭletku, a pra mahčymyja nastupstvy tady nichto nie zadumvaŭsia. Uśmichnuŭšysia, jon kaža: «Vada — nie ahoń, pieražyviem». A potym pravodzić dałońniu rysu pa płocie, prykładna na vyšyni pojasa, hetak zataplivała padvorak padčas mahutnych pavodak 1977 i 1979 hadoŭ.

«Sad škada i žončynych kvietak», — kivaje haspadar na zatoplenyja jałovyja halinki, što ŭzimku ŭkryvali ružovyja kusty. Aproč taho vada padmyvaje ścianu, padmurak prasiadaje i ad jaho ciahnucca pad samy dach dźvie raskoliny.

Haspadynia ŭžo pierabrałasia da rodnych, a sam Leanid pryhladvaje za chataj, kab nie dapuścić maradziorstva. Da ich niekalki razoŭ pryjazdžali z MNS, i jon, jak i astatnija žychary, pastaviŭ podpis pad admovaj ad evakuacyi.

Zamiest žurnalistaŭ, jany b chacieli bačyć u svaich chatach strachaŭščykoŭ. Tyja, pa ich słovach, zvyčajna prychodziać u paciarpiełyja chaty, kali vialikaja vada ŭžo daŭno syšła, časta tolki kab skazać svajo rytaryčnaje: «U vas ža ničoha nie paškodžana, navošta vyklikali?». U niekatorych chatach haspadary ŭžo paśpiavajuć zrabić ramont za ŭłasnyja srodki, zadoŭha da biessensoŭnaha vizita. Ludzi kpiać sa strachaŭščykoŭ i padbadziorvajuć siabie: «Jakaja kałatnieča — my ŭsio vycierpim».

Palešuki spakojna adnosiacca da pavodki, dla ich vialikaja vada — nie samaje mocnaje vyprabavańnie. Na miescy bačyš, što MNS robić ŭsio mahčymaje i biez dadatkovych zahadaŭ źvierchu.

Jak raskazvaje Vasil Ściapanavič, haspadar najstarejšaj chaty va ŭźbiarežnaj nizinie, jaho susied, samastojna arhanizavaŭ padvoz 5 hruzavikoŭ piasku z PMK dla budaŭnictva damby. Ale achvotnych dapamahčy Vasilu Ściapanaviču raskidvać rydloŭkaj piasok nie znajšłosia.

Ludmiła Michajłaŭna vosiem hadoŭ tamu złamała nahu i z taho času «visić» na mylicach, jana štodnia špacyruje i sočyć za ŭzroŭniem vady. Pavodki nie baicca, jaje dačka kaža: «Maci, pasadzim ciabie ŭ łodku i zaviaziem na haru». Darečy, mienavita na mohiłkavaj hary jana i ratavałasia ad pavodki ŭ maładości.

Sialan z prylehłych da Pietrykava viosak ratujuć na łodkach. Za dzień na matorcy vychodzić bolš za 100 kiłamietraŭ.

Pry hetym cikava, što miascovaja ŭłada taksama zahadzia vydzieliła piasok dla abarony vulicy Uźbiarežnaj ad vady, ale jaje žychary raściahnuli ŭsie pa svaich haspadarčych patrebach.

Miascovyja kažuć, što pry Sajuzie prablem z padvozam materyjałaŭ dla budoŭli damb i naściłaŭ nie było, i z nastalhijaj uspaminajuć minułaje.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0