Biełaruskaja hłybinia. Dno dušy

…Adčyniaje hłybokaje
ź siaredziny ciemry,
i vyvodzić na śviatło
cień śmiarotny.

Joŭ 12:22

Strašniej za ŭsio, što nas heta ŭžo nie ździŭlaje.

…Mamka troch synoŭ pje sa svaimi padletkami, parujecca sa starejšym — i chodziać udvaich u abdymku, całujucca, butelka ŭ ruce, napakaz pierad susiedziami na pružanskich vulicach…

…U pjanych bojkach, jakija ŭspychvajuć za stolikam u kaviarni abo na dyskatecy, chłopčyki-biełarusy atrymlivajuć to zatočkaj u serca, to razryŭ unutranych orhanaŭ ad šalonych udaraŭ nahami, to raskrojenyja kastetam hałovy.

…Kiroŭca, krepki biełaruski mužyk, spałochana telefanuje: padčas ramontu ŭ domie, dzie paviesiŭsia jahony dziadźka, znajšli pad uzadranaj padłohaj zakładzienaje ŭ kut jajka… Baicca praklonu…

…Bieraściejski apazicyjny dziejač prapivaje z sužycielkaj jeŭrapiejskija hranty, i, kab nie pryščamili samoha, zdaje paplečnikaŭ miascovaj «kantory».

…Chłopiec, što dziažuryć načami ŭ haspadarcy, prykormlivaje suku z vartavych aŭčarak — i prosta ŭ bytoŭcy na ahulnaj kanapie zabaŭlajecca ź joj da ranicy…

…U adnoj ź viosak Łuninieččyny babka, jakoj admaŭlajuć davać «na doŭh» samahonku, kradkom padpalvaje ź dziasiatak «kropak», a kali milicyja ŭrešcie jaje zatrymlivaje — u chacie znachodziać śpis z astatnimi.

Śpis z astatnimi…

U kožnaha biełarusa, biełaha čałavieka, svoj čorny śpis.

Sprabuješ u hetaj bahnie dastać da ŭłasnaha dna… ale zasmoktvaje pačućcio svajoj vyšejšaści… haniebny, drobiazny raźlik u słovach i dziejańniach… uspyški pychi… pravały ź źziajučych Boskich viaršyniaŭ u bytavy hrech… asudžeńnie ŭ słovie, kudy bolšaje za tvaje try hady abmiežavańnia voli… sumiatnia dumki… tamleńnie ducha…

Dno biełaruskaj dušy — bałota. Jak kaža hieachimik Viačasłaŭ Siŭčyk, bałota — heta taki ž bijahieacenoz, jak i inšyja: usie pracesy iduć, ale vielmi pavolna. Hnijeńnie — stahodździami. A pad traŭkaj dy kvietačkami — bahna.

Što za niečyść hniazduje ŭ najhłybiejšych našych tajnikach? Kolki biesaŭ, bałotnych, błatnych dy hłabalnych kišyć i łunaje vakoł — šlachcicu Zavalniu i nie śniłasia.

Jaki tut Łukašenka, jakaja impieryja… My cicha i zaciata hadujem samaŭładnaha tyrana ŭnutry siabie, i vysilvajemsia pabudavać svaju vaviłonskuju impieryju, chaj sabie pamieram z prysiadzibny ŭčastak, ale kab da niabiosaŭ.

I tak niaścierpna, tak vostra ciahnie heta tut, siarod razburanych śviatyniaŭ i raskajanych viernikaŭ, u rajskich zaraśnikach biełaviežskich vakolicaŭ, navylot prašytych ptušynym śvistam, zichotkich ad dyjamientavych rosaŭ, z kryvavymi suničkami na mahiłach paŭstancaŭ, na soniečnych palach z bałaciavinaj, dzie bitva Boha z djabłam to razharajecca, to zacichaje z kožnym čałaviečym pakaleńniem…

Ci jość jano, dno biełaruskaha hrechu?

Biełaruskaje piekła — nie ahniavaja mahma z fantanami pyrskaŭ, a tlejučy tarfianik.

Da čaho jon zdolny dajści, hety bieły narod z čornym nutrom, da jakoha pradońnia dakapacca pry zahłybleńni ŭ rodnaje eha, da jakoha złačynstva pravalicca, da jakoha času tryvać ułasnuju nievynosnuju zaražanaść hrecham!.. Za stahodździ pahanstva, biazbožža i farysiejstva toŭščy zła ŭ hienietycy i mientalnaści dasiahnuli nieabdymnych značeńniaŭ.

Kožnamu, chto maryć padniać Biełaruś z bahny, nakanavana krok za krokam, sproba za sprobaj pavolna, pakutliva i znadryŭna spaścihać: vyciahnuć siabie z bałota za vałasy niemahčyma. Tut patrebnaja siła zvyš.

«Čałaviekam heta niemahčyma», — trojčy paŭtaraje Jevanhielle pavodle Marka, Łuki i Maćvieja.

Voś čamu ŭ hetaj krainie Synu Čałaviečamu nakanavana viečna tryvać pakuty i bol ad ranaŭ, hłybiejšych čym u inšych miescach, ad raśsiačeńniaŭ hrachu da samaha serca; skałanacca ŭ sutarhach na kryžy, zabitym u dryhvu, byccam asinavy koł; dranćvieć u smurodnych piačorach našych sercaŭ, zahornutamu, jak i tady, u biełaje; pahružacca ŭ bałocistuju hiejenu — i ŭvaskrašać nas pad bieła-kryvava­biełym ściaham.

Bo ŭsio mahčyma Hospadu.

Pavieł Sieviaryniec — palityk, piśmieńnik. Suzasnavalnik Maładoha Frontu, paśla Biełaruskaj Chryścijanskaj Demakratyi. Asudžany na try hady «chimii» pa spravie tak zvanych «masavych biesparadkaŭ» — tak łukašenkaŭcy nazyvajuć pratesty z patrabavańniem demakratyi i spraviadlivaści, što adbylisia ŭ dzień vybaraŭ 19 śniežnia. Adbyvaje pakarańnie ŭ Kuplinie Pružanskaha rajona.

Kuplin

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0