Mastak i litaratar Adam Hłobus hatovy pieradać stoł kłasika biełaruskaj litaratury, za jakim byli napisanyja «Kałasy pad siarpom tvaim» i «Chrystos pryziamliŭsia ŭ Harodni». Stoł Uładzimira Karatkieviča zachoŭvajecca na leciščy baćkoŭ Adama Hłobusa.
— Mienavita za hetym stałom Karatkievič napisaŭ usie svaje asnoŭnyja tvory, — raskazvaje Adam Hłobus. — Tolki naprykancy žyćcia Valancina Branisłavaŭna kupiła mužu novy vialiki stoł. Vykinuć stary było škada. Karatkievičy paprasili zabrać stoł na našu daču. Tam jon z taho času i staić. Baćka moj lubiŭ za im pisać svaje dziońniki. Kab chto zabraŭ stoł Karatkieviča ŭ dobryja ruki, ja b jaho i addaŭ.
Ale jość u Adama Hłobusa ŭmova: stoł pavinien zastacca ŭ stalicy.
— Najlepšyja tvory Karatkieviča byli napisany ŭ Minsku. I Karatkievič byŭ całkam staličnym čałaviekam. Ja nie zhodny z tym, kab pieravozić jahony stoł u Voršu.
— Čamu b nie zrabić kutok Karatkieviča ŭ minskaj škole ci vučelni, ci va ŭniviersitecie, a moža być u krajaznaŭčym muziei ci ŭ muziei litaratury? — razvažaje surazmoŭca. — Čamu b nie pačać pracu nad stvareńniem muzieja Karatkieviča ŭ Minsku?
Paśla taho, jak Hłobus u svaim Žyvym časopisie niekalki dzion tamu abviaściŭ ab pieradačy stała, vartych prapanoŭ jamu nie pastupała.
— Niekatoryja źviartalisia, havaryli: «Ja mahu zabrać». Nu, dobra, ja ž jaho nie vykidaju! — śmiajecca Adam Hłobus. — Mnie ž nie haryć jaho addać. Mnie chočacca stvaryć rezanans i razmovu vakoł hetaj rečy. Ludzi zhodnyja zabrać stoł, navat u Amieryku źvieźci. Ale, pa sutnaści, heta ničoha nie mianiaje. Pakul jon budzie stajać u niekaha — zastajecca pryvatnym abjektam. A jon pavinien pieratvarycca u praktyčna muziejnuju reč, bo heta nie prosta stoł časoŭ Karatkieviča.
Voś prychodziš u muziej i lažyć tam žaba, naprykład, i na joj napisana «žaba Lermantava». Pytaješsia, ci sapraŭdy ŭ Lermantava była hetaja žaba. Nie, kažuć tabie, «jość lehienda, što byccam by niekali, u niekaha, niechta čuŭ». Našto ž vy pišacie «žaba Lermantava» u muziei Bahdanoviča! A dzieci ž prychodziać, vierać… Dyk lepš zamiest mistyčnaj žaby Lermantava pastavić realny stoł Karatkieviča!
Ciapier čytajuć
«Łukašenka mnie skazaŭ: «Chočaš — možaš adkazać nam, udaryć pa Mazyry, pa zavodzie» — Zialenski29
«Łukašenka mnie skazaŭ: «Chočaš — možaš adkazać nam, udaryć pa Mazyry, pa zavodzie» — Zialenski
«Mama, davaj napišam zajavu ŭ milicyju, jon mianie ŭžo dastaŭ». Maci školnika z Bresta, jaki skončyŭ žyćcio samahubstvam, raskazała pra ckavańnie syna2525
Kamientary