Rasijski błohier Arciemij Lebiedzieŭ pra Bresckuju krepaść: «Asobna — podźvih ludziej, asobna — jakaść pomnika»

Rasijski papularny błohier Arciemij Lebiedzieŭ vykazaŭsia nakont situacyi vakoł manumienta ŭ Bresckaj krepaści, jaki byŭ nazvany ŭ rejtynhu kanała CNN adnym z najvyrodliviejšych u śviecie. Paśla CNN vybačyłasia za ŭčynak.
Na dumku Lebiedzieva, mašyna prapahandy nievierahodna pierabolšyła značeńnie abarony bitvy za Bresckuju krepaść.
Aproč taho, jon nahadvaje, što Brest nie horad-hieroj, a krepaść-hieroj. «Tamu što horad Brest – nie hieroj, a bajaźliviec, kali razdavać acenki», - piša błohier,
arhumientujučy heta tym, prostaje nasielnictva (u adroźnieńnie ad vajskoŭcaŭ ź siemjami) nie źbirałasia abaraniać Saviecki Sajuz.
«Siońnia, kali byłyja KDBšniki vučać ruskich ludziej vieryć u boha, asabliva važna nahadać, što treba adździalać much ad katlet. Asobna — podźvih ludziej, asobna — jakaść pomnika.
Mnohija z pomnikaŭ Vialikaj Ajčynnaj vajnie biezhustoŭnyja, miarkuje błohier. Płoščy, aformlenyja viečnym ahniom — apafieoz brežnieŭskaj škoły architekturna-horadabudaŭničaj dehradacyi i nieprafiesijanalizmu. Steły, što stajać u kožnym rajonie, žudasnyja.
Samaje hałoŭnaje, što steła sa zvyčajnaha bietonu tut ža stanovicca śviatoj — jaje nielha ni začapić, ni źnieści. Choć pa sutnaści jana — kavałak biazdušnaha kanjunkturnaha łajna, ličyć błohier.
Ale ŭsie bajacca pra heta skazać usłych, bo «našy dziady vajavali za nas». Moj dzied vajavaŭ za toje, kab nie było vajny, a nie za toje, kab pry vyhladzie vyrodlivaha pomnika ja padaŭ na kaleni i płakaŭ. I ja pra heta zaŭsiody pamiataju», — padsumoŭvaje jon.
Nahadajem, što amierykanskaja kampanija CNN skłała śpis samych vyrodlivych pomnikaŭ śvietu. U jaho ŭvajšoŭ i manumient «Mužnaść», jaki znachodzicca ŭ Bresckaj krepaści.
Składalniki śpisu nazvali skulpturu «Razzłavanym biełarusam, jaki źjaŭlajecca ź vielizarnaha bietonnaha błoka». Pa ich słovach, pomnik «simvalizuje saboj pieramohu Savieckaha Sajuza ŭ Vialikaj Ajčynnaj vajnie. Taksama jon słužyć napaminam nie źviazvacca ź Biełaruśsiu — nikoli».
Akramia znakamitaj bresckaj «hałavy» u śpis trapili takija pomniki, jak «Razmova z Oskaram Uajłdam» ŭ Łondanie, «Sam Hill's Stonehenge» u Vašynhtonie, pomnik Papu Rymskamu Janu Paŭłu Druhomu ŭ Rymie dy inš.
«Hetaja padborka sientymientalnych pamyłak i zanadta hruznych tvoraŭ mastactva moža pasłužyć prykładam biezhustoŭščyny i pieraboru ŭ halinie kreatyvu, choć dyktatary i ich mastackija kamitety ŭ svoj čas ličyli ŭsio heta vydatnaj idejaj», — paviedamlaje CNN.
Raskazvajuć, što pieršapačatkova architektar Kibalnikaŭ płanavaŭ zrabić manumient nie bolšym za 7 mietraŭ, ale kiraŭnictvu hetaha zdałosia mała, tamu było vyrašana pavialičyć pamiery da 36 mietraŭ.
Ale i heta było nie ŭsio. Pry kancy isnavańnia SSSR źjaviŭsia prajekt dabudovy za manumientam jašče bolšaha bietonnaha błoka, kab pavialičyć jaho maštab. Ale z raspadam SSSR hety hihantamanski płan sarvaŭsia.
Kab stvaryć lepšy vid na manumient, paškodžany ŭ časie vajny «Bieły pałac» pierad manumientam (były ŭnijacki manastyr) byŭ źniesieny amal da padmurkaŭ. Heta pavinna było padmacavać mietafaru «Ruiny stralajuć».
Nacysty zaniali Brest u pieršy ž dzień vajny, aktyŭnyja bajavyja dziejańni ŭ krepaści praciahvalisia prykładna tydzień.
Siarod inšych, krepaść abaraniaŭ kanvojny połk NKVD, jaki byŭ raskvataravany na samym bierazie Buha. Da apošniaha dnia pierad vajnoj hety połk zajmaŭsia departacyjaj miascovaha nasielnictva.
i
Kamientary