«Dumaŭ, što ŭsio budzie našmat ciažej. Byŭ hatovy iści na doŭhaterminovuju baraćbu. Źbiraŭsia navat padavać u sud, najmać advakataŭ, kab adstajać svaje pravy. Ja chaču, kab maje dzieci vyraśli sapraŭdnymi biełarusami», kaža pieramožca kastryčnickaha apytańnia na sajcie.
Pieramožcu «našaniŭskaha» apytańnia na zvańnie Čałavieka kastryčnika Aleha Łaboviča telefanavańnie zastała ŭ špitali, dzie jon znachodzicca ź mienšym synam Jankam. Niahledziačy na heta sp.Aleh adkazaŭ na niekalki našych pytańniaŭ.
«Naša Niva»: Dla Vas było pryncypovym, kab syn pajšoŭ mienavita ŭ biełaruskamoŭnuju klasu?
Aleh Łabovič: Biezumoŭna. Ja sam vučyŭsia ŭ biełaruskamoŭnaj škole. Mnie padabajecca naša mova, tamu ad samaha naradžeńnia dziaciej maryŭ, kab vučylisia tolki pa‑biełarusku. Kali pryjšoŭ čas zadumacca pra navučalnuju ŭstanovu dla syna, to vyśvietliŭ, što na rodnaj movie ŭ Biarozie nidzie navučacca niemahčyma. Pačaŭ damahacca svajho. Dabiŭsia.
«NN»: Čakali, što ŭsio składziecca dosyć lohka?
AŁ: Absalutna nie čakaŭ. Dumaŭ, što ŭsio budzie našmat ciažej. Byŭ hatovy iści na doŭhaterminovuju baraćbu. Źbiraŭsia navat padavać u sud, najmać advakataŭ, kab adstajać svaje pravy. Ja chaču, kab maje dzieci vyraśli sapraŭdnymi biełarusami. Lubili i pavažali movu, viedali historyju. Biełaruskaj adukacyi budu dabivacca i dla mienšaha dziciaci. Jość prablema, što nastaŭniki, jakija sami ŭ žyćci nie karystajucca biełaruskaj movaj, nia zmohuć dać dobraj adukacyi našym dzieciam, ale ja hetaha nie bajusia. Niešta daduć nastaŭniki, niešta — ja sam. Hałoŭnaje, što stvorany precedent.
«NN»: Dzie jašče biełaruskamoŭnyja mohuć adstajać svaje pravy?
AŁ: Mnie ciažka kazać pra niejkija kankretnyja prykłady. Mnie padajecca, što hałoŭnaje, kab była zacikaŭlenaść i žadańnie, u takim vypadku možna damahčysia ŭsiaho.
Ciapier čytajuć
Babaryka try chviliny adkazvaŭ na pytańnie, čyj Krym. Tak i nie adkazaŭ138
Kamientary