Rasiejskaja pravaabaronca: U Pucina praź miesiac skončacca sałdaty

Pra toje, što rasijskija vajskoŭcy vajujuć u Danbasie, ich rodnyja spačatku nie viedali. Stvaralnik supołki «Hruz-200» Alena Vasiljeva ŭziała na siabie mužnaść kazać im praŭdu. Ad tych, kamu hetaja praŭda nie padabajecca, nie raz atrymlivała pahrozy i abrazy.

Kolkaść udzielnikaŭ hrupy imkliva pamnažacca, siońnia ich — 28 tysiač. U Rasii ŭžo nichto nie chavaje, što jaje armija vajuje na ŭschodzie Ukrainy. Alena Vasiljeva raspaviadaje, što kantraktniki i sałdaty terminovaj słužby admaŭlajucca jechać na Danbas, pad vajskovymi častkami źbirajucca pikiety svajakoŭ.

U pačatku kastryčnika Alena Vasiljeva pajechała va Ukrainu, paabiacaŭšy dać baćkam rasijskich vajskoŭcaŭ nieabvieržnyja dokazy ŭdziełu ich dziaciej u vajnie na Danbasie. Abiacańnie vykanała. Zrabiła nie tolki zdymki, ale i hadzinny film — «Ukraina: u pošukach praŭdy». Praniźlivaje dakumientalnaje kino, źniataje ŭsiaho tolki na ajpad, nie pakidaje Kramlu nijakich šancaŭ.

— Alena, dzie vy paśpieli pabyvać va Ukrainie?

— Za paŭtara miesiaca abjechała ŭsiu zonu ATA, uvieś uschod, ažno da Maryupala, była ŭ akopach, jakija ryli tam miascovyja žychary, hutaryła z paranienymi, bačyła pachavańni nieviadomych rasiejskich sałdat, paznajomiłasia z vałanciorami. Usio šukała «złosnych banderaŭcaŭ», ale sustrakała tolki sumlennych, pracavitych, prystojnych i spahadlivych ludziej. Praŭda, dvuch «banderaŭcaŭ» usio ž znajšła — u vyhladzie pomnikaŭ u Lvovie i ŭ Ciarnopali. Film mnie dapamahli zmantavać u Adesie na «7-m kanale». U mianie zastałosia jašče šmat materyjału, ale ja paśpiašałasia vykłaści film u sietku, kali stała jasna, što na Danbas iduć novyja kałony z rasijskaj technikaj. Mnie chaciełasia jak maha chutčej pakazać jaho i rasijanam, i jeŭrapiejcam. Vielmi važna, što ludzi ŭ filmie kažuć biez falšu, ad pieršaj asoby, a nie tak, jak robicca heta na «Kisialoŭ-TB». Film vykładzieny niadaŭna, ale mnie ŭžo telefanavali z Łondana i Ńju-Jorka dla taho, kab spytać dazvołu pieravieści jaho na anhielskuju. Mnie b chaciełasia, kab pakazy filma prajšli i va Ukrainie, i zdymki jaho abmierkavańniaŭ na ruskaj movie źjavilisia b u internecie. Chaj u Rasii ŭbačać, što ruskamoŭnyja ŭkraincy nie razumiejuć, jakoha čorta jaje sałdaty robiać u ich krainie.

— A vodhuki z Rasii jość?

— Pišuć i telefanujuć aficery. Raskazvajuć, što pasyłać na Danbas užo niama kaho. Vajskoŭcy robiać usio, kab nie trapić na vajnu, — biaruć balničnyja, adpačynak pa siamiejnych abstavinach ci prosta naadrez admaŭlajucca jechać va Ukrainu. Z vajskovaj častki ŭ Kamiency pad Sankt-Pieciarburham 300 čałaviek admovilisia, bolš za 200 — u Murmanskaj vobłaści, toje ž samaje — u Omsku. Aficery kažuć, što ledź 100—150 čałaviek nabirajecca zamiest 3—4 tysiač pa raznaradcy.

— Što pahražaje tym, chto admaŭlajecca jechać va Ukrainu?

— Zvalnieńnie. Ale ludzi kažuć: maŭlaŭ, chalera ź im, chaj zvalniajuć, aby vyžyć. U Kamiency, pad Vybarham, dzie dysłakujucca motastrałkovyja padraździaleńni, žančyny źbirajucca pad KPP kožnyja vychadnyja, ź inšych rehijonaŭ pryjazdžajuć, patrabujuć, kab sałdat nie adpraŭlali va Ukrainu. Ale ja viedaju, što dźvie bryhady adtul užo pajechali na Danbas. I kali raniej vajennyja kałony z Rasii išli biez apaznavalnych znakaŭ, to, miarkujučy pa videa, jakoje dasyłajuć mnie aficery, na technicy ŭžo adkryta pišucca abaznačeńni bryhad — ciapier choć viadoma, kudy adpraŭlać «hruz-200».

— A kolki takich «hruzaŭ» u Rasieju ŭžo pryjšło?

— Čatyry z pałovaj tysiačy, nie mienš. Padličyć dakładna składana, tym bolš što na miažy źjavilisia pierasoŭnyja krematoryi, u jakich cieła spalvajuć adrazu. Na dniach pskoŭski deputat Leŭ Šłośbierh atrymaŭ adkaz z Hałoŭnaj vajennaj prakuratury RF na svoj zapyt ab abstavinach hibieli desantnikaŭ z častak, dysłakavanych u Pskoŭskaj vobłaści. Jamu adkazali: maŭlaŭ, heta vajennaja tajamnica. Aficery pišuć, što vajna skončycca praź miesiac, što nie paźniej, tamu što ŭ Pucina chutka skončacca sałdaty. Pry takim adtoku kantraktnikaŭ na Danbasie ich buduć zamianiać sałdatami terminovaj słužby, a heta nieabstralanyja chłapčuki, jakija mohuć abo zahinuć adrazu ž, abo zdacca ŭ pałon.

— Adzin z hierojaŭ vašaha filma raspaviadaje, što rasijskija vajennyja kursanty, kali ich brali ŭ pałon, vielmi ździŭlalisia: jany byli ŭpeŭnienyja, što znachodziacca na vučeńniach u Rastoŭskaj vobłaści, dzie prosta zdajuć zaliki pa stralbie, nie padazrajučy, što stralajuć na samaj spravie va ŭkrainskich sałdat. Kali heta praŭda, to podłaść ich kamandziraŭ jašče strašniejšaja, čym cynizm Pucina. Dla jaho hetyja chłopcy — biezabličnaja, pasłuchmianaja masa, ale ž kamandziry viedajuć kožnaha, kaho davieryli im baćki, pa imionach…

— Voś tamu da mianie ŭsio čaściej źviartajucca z pytańniem: jak zdacca ŭ pałon? Tak i prosiać — rastłumačyć praceduru. Pišuć i žonki maładych kantraktnikaŭ, i sami chłopcy. Heta tyja, chto nie choča stralać.

— Baćki rasijskich vajskoŭcaŭ sprabujuć sami adšukvać ślady svaich źnikłych dziaciej?

— Ja čuła, što šukajuć. Ale voś niadaŭna zdaryłasia dziŭnaja historyja. Pryjšła infarmacyja ab hibieli byłoha rasijskaha palicejskaha ź Jekaciarynburha Paŭła Bułanava, zabitaha padčas šturmu danieckaha aeraporta 30 kastryčnika. Na im byŭ švedar z našyŭkaj patrulna-pastavoj słužby palicyi UMVD pa Jekaciarynburhu, byli pašpart, vajenny bilet i indyvidualny žeton. Cieła Bułanava da hetaha času znachodzicca ŭ morhu Krasnaarmiejska. Kali ja vykłała infarmacyju pra jaho na staroncy našaj hrupy, stali pisać, što heta chłuśnia, a kali videa vykłali, Bułanava paznali. Ciapier pytajucca, jak cieła možna zabrać. Ja adkazała: praz vajenkamat. Jany byccam by i chočuć pryjechać, ale bajacca. Ja prapanavała sustreć ich u Kijevie, ale mnie napisali, što ŭ maich pasłuhach nie majuć patreby — maŭlaŭ, «vy z žurnalistami pryjdziecie, a my chočam pa-cichamu jaho zabrać». Na što ja adkazała: «Zabivać hučna jechali, dyk čamu ž zabirać — pa-cichamu?»

— Vam u Rasiju viartacca nie strašna?

— Mnie ŭžo paviedamili, što na mianie ŭ Rasii zaviedziena kryminalnaja sprava. Bankaŭskija kartki, u tym liku i piensijnaja, zabłakavanyja. U Minabarony RF naohuł zajavili, što ja — heta nie ja, a moj błoh viadzie supracoŭnik Dziarždepartamienta ZŠA. Z rasijskich centralnych telekanałaŭ mianie nazvali varjatkaj. Niejki hienierał-major nazvaŭ mianie ŭkrainskaj špijonkaj z ahienturnaj sietkaj. Kali 28 tysiač udzielnikaŭ supołki «Hruz-200» možna ličyć ahientami, to sietka ŭ mianie i napraŭdu vialikaja. Viartacca, viadoma, treba. Pa-pieršaje, ja źjazdžała paŭtara miesiaca nazad, bieź ciopłych rečaŭ, pa-druhoje, kali ja paprašu palityčnaha prytułku va Ukrainie, troli ŭ hrupie buduć pisać, što ja dziela hetaha tolki i starałasia. Ale ja razumieju, što, kali viarnusia, mianie albo papruć u varjatniu albo ŭ turmu ci puściać mnie kulu ŭ łob. Choć ja lublu svaju krainu — tam ža vielmi šmat i narmalnych ludziej. Ale śpiašacca tudy ja dakładna nie budu.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0